این هفته ترجیح می دم این مطلب رو منتشر نکنم. وقتی ۵ نفر در تهران و ۴ نفر در تبریز توسط پلیس ضد شورش با گلوله مستقیم، زیر شدن توسط ماشین یا ضربه باتوم به سر کشته شدن، به نظرم منتشر کردن یک مطلب در روال معمول هفتگی پسندیده نیست. البته دپرس یا ناراحت نیستم، به هرحال محرم است و میدونیم که کشتن انسانها، یزید رو پیروز نکرده.
(کارتون از مانا نیستانی)
آخه چرا دروغ مینویسی!
تو تبریز که هیچ کس حتی بازداشت هم نشد!!!!!!
جادی عزیز امام حسین خیلی ساده خودش گفت برای امربه معروف و نهی از منکر قیام کرده. یزید کسی بود که دقیقا شراب خواری، سگ بازی و زنا رو وارد جامعه اسلامی کرده بود. الان محرمه و جالبه که همه میگن یاحسین و اصولا کسی مستقیم نمیگه من یزیدم ولی میشه پرسید کی از اون سه تا کاری که یزید می کرد بدش میاد؟؟ اصولا جریانی که اگه سرکار میومد اولین کارش قانونی کردن ازدواج همجنس گراها به اسم حقوق بشر بود مشخصه روز عاشورا تحمل دیدن امام حسین رو هم نداشت چه برسه به یاری کردنش.
و جامعه شناس عزیز خوب می دونی که بدون اعتقاد به شعار هیچ گروهی موفق نمیشه پس بهتر بود اصلا اسم امام حسین رو نمی آوردن (اینو یه توصیه حساب کن)
سعید جان، مگر همجنس باز بودن اشکاله؟
اگه هست، برید یقه خداتون رو بگیرید که یک سری آدمها رو اینطوری آفریده.
سعید جان خوشحالم که مودب و خوب نوشتی. من به حقوق اولیه همه آدم ها احترام میذارم، کسی رو به خاطر چیزی که می خوره یا می نوشه شلاق نمی زنم و نگه داشتن حیوونات خانگی رو هم اصلا بد نمی دونم اما خودم رو خیلی خیلی بیشتر شبیه به حسین حس می کنم تا شبیه یزید (: دلیلش؟ با ظلم مخالفم. توی جایی زندگی می کنم که حاکمش اگر اراده کنه مردم رو می کشه و بعد می گه خروج کرده بودن، به خاطر عقایدم به راحتی ممکنه دستگیر و شکنجه بشم، بهترین آدم های کشورم توسط پولی که به زور از من به عنوان مالیات گرفته می شه کشته و زندانی می شن، اعتقاد دارم که نباید به خاطر ترس از شکنجه یا زندانی شدن، ساکت بشینم و به ظلم نگاه کنم.
چون بحث جامعه شناسی کردی، یادآوری کنم که جامعه شناسی دو بخش عمده است: خرد وکلان. دید خرد درباره این است که فلان گروه مشورب خوردن، فلان گروه سگ دارن، فلان گروه برای عشق ورزی نیازی به صیغه کردن و شدن نمی بینن. اما جامعه شناسی کلان در این مورد که فلان گروه در سطح کلان جامعه و به شکل سیستماتیک شکنجه می کنن، به شکل سیستماتیک مخالفین رو با قوه زور ساکت می کنن، به شکل سیستماتیک علیه عدالت عمل می کنن و به شکل سیستماتیک و کلان، دروغ می گن (: من از اول هم نگاهم به عمل فردی نبوده بلکه علاقمند بودم به کارهایی که گروه های بزرگ به شکل سیستماتیک انجام می دن.
شاید دوستش نداشته باشی، ولی اگر مجبور باشم بین یزید و حسین خودم رو به یکی نزدیکتر اعلام کنم، به حسین است (: هرچند ازش ترسوتر هستم و ازش اعتقاد کمتری دارم.
خطاب به کسی که اسمش رو سبز نوشته: ساعت سه و چهار هم تلویزیون می گفت در تهران کسی کشته نشده و ساعت ۸ هم می گفتن یک نفر از پل افتاده و دو نفر بهشون ماشین زده. امیدوارم توی اینترنتی که بیشتر و بیشتر تلاش می شه سانسور بشه، فیلم وانت نیروی انتظامی که به جمعیت حمله می کنه رو دیده باشی.
چرا دوست نداشته باشم؟ اتفاقا خیلی هم خوشحال میشم به امام حسین نزدیکتر باشی. چیزی که هست اینه که بدونی ایشون درحال جنگ شهید شدن. همون دیدگاه کلانی که شما میگی، هم خودش هم پدرش جنگ داشته و اصولا تو جنگ شمشیر هست و کشتن آدما. جامعه بدون جنگ آرمان همه مصلحان تاریخ بوده و هست ولی منطقا می دونی که تاکنون نشده پس مهم اینه که وقتی جنگ هست دقیقا کدوم طرف رو انتخاب کنیم و اینه که کار رو سخت می کنه. جالبه بدونی بیشتر کوفیانی که به جنگ با حسین اومدن خیلی خیلی بیشتر به حسین نزدیک بودن تا به یزید ولی انتخاب آخر تعیین کننده است…
اینا به این معنی نیست که با شکنجه یا خشونت موافقم بلکه وقتی خودم روز عاشورا شاهد بودم نیروی انتظامی تفنگ همراه نداشت گفتن این حرف باعث شد بیام اینجا “وقتی ۵ نفر در تهران و ۴ نفر در تبریز توسط پلیس ضد شورش با گلوله مستقیم، زیر شدن توسط ماشین یا ضربه باتوم به سر کشته شدن”
کاش اینقدر همه چیزو ساده نبینیم. کاش یه کم فکر کنیم کشتن اینا دقیقا به نفع کی بوده؟ زنده بودن چندتا مخالف معمولی بدتره یا کشتن اونا و بار سنگین تبلیغات رو به دوش کشیدن؟؟
مکالمه دونفره توی کامنت جذاب نیست (: اما این یکی رو هم جواب می دم و جوابت (اگر بدی) رو هم دقیق می خونم. توی اینترنت سرچ کن. عکس پلیس رو ببین با تفنگ و شلیک مستقیم به سمت مردم و وانت نیروی رو ببین که با سرعت می یاد دو نفر رو بین خودش و یک پراید له می کنه. مسجدی/پایگاه بسیجی رو ببین که بسیجی از بالاش با مسلسل به مردم تیراندازی می کنه و خیلی چیزهای دیگه. از دوستات که رفتن بپرس. من کلی دوست خوب دارم که شخصا دیدن: ضربات محکم باتوم به سر، شلیک مستقیم به صورت و … تلخ ترین چیز این روزهام حرف مردم است وقتی صحنه های پلیس ضد شورش اسراییل رو علیه فلسطینی ها می بینن و با وحشی گری گاردی ها و لباس شخصی های ایران مقایسه اش می کنن و به ملایم بودن اسراییلی ها می خندن و بعد به روح شاه سابق رحمت می فرستن.
مطمئنا مکالمه در کامنت برای من هم غیرجذابه و عذر میخوام که این اتفاق داره اینجا میفته. به هر حال وبلاگ شماست و منم سعی می کنم چیزی نگم که جواب لازم داشته باشه و همین جا تموم بشه.
1) مشخصه که قسمت اول کامنت قبل رودقیق نخوندید جایی که در مورد اجتناب ناپذیر بودن جنگ گفتم. از رفتار این رژیم اصلا دفاع نمی کنم ولی با یک نگاه کلان می تونم بگم چنین رفتارهایی (لطفا ببینید یا سرچ کنید) که از طرف گروه مخالف حاکمیت سر می زنه تو هر مدل حکومتی طبیعتا سرکوب میشه. برای من جالبه ابزار ضدشورشی که اینا دارن همه ساخته و طراحی شده توسط کشورهای مدافع حقوق بشره!
2) من خوشبختانه فقط به پرسیدن از دوستانم و تصاویر ماهواره و اینترنت اکتفا نمی کنم و شخصا میرم ببینم چه خبره و یه مقایسه ساده بهم نشون داده عکس العمل پلیس به مراتب ملایم تر از خیلی کشورهای اروپاییه دیگه چه برسه به اسراییل!
3) اگه دوستان خوبتون همون هایی هستن که “به ملایم بودن اسراییلی ها می خندن و بعد به روح شاه سابق رحمت می فرستن.” دیگه چیزی ندارم بگم