تاملاتی در باب تبلت

آیا شما به تبلت نیاز دارین؟

نچ! به نظر من هیچ کسی به تبلت نیاز نداره. البته در سطح بحث فنی. تنها حالت نیاز به تبلت در حال حاضر از نظر من، یک حالت روانی است. مثلا شاید یکی لازم داشته باشه برای شخصیت دادن به خودش تبلت بخره یا هر چی.

تبلت واقعا ممکنه به درد یک گروه خیلی خیلی کمی بخوره ولی راستش حدس می زنم اگر خواننده دائمی وبلاگ من هستین، مثل خود من، به تبلت نیاز نداشته باشین.

پس تبلیت نخریم؟

اگر هزینه اش براتون معقوله می شه به خریدش فکر کردم. من هم اخیرا یکی خریدم. مساله اینه که لازم نیست تمام خریدهای ما مبتنی بر نیاز باشن. به هرحال تبلت یک جاهایی مفیده. یک جاهایی هم کاربردهاش رو پیدا می کنه. شکی ندارم که برای کسی که لپ تاپ داره، تبلت نیاز یا ضرورت نیست اما باحاله و خب مثلا من ترجیح می دم نقشه محل اطرافم رو روی یک صفحه هفت اینچی یا نه اینچی ببینم تا یک صفحه سه یا چهار اینچی. یا مثلا کتابم رو روی یک صفحه شبیه کتاب بخونم.

اما…

مواظب سرمایه داری خبیث باشید

سرمایه داری موجود خبیثیه. بحث کمونیسم و عرفان و غیره نیست. بحث یک چپ انتقادیه. سرمایه داری خیلی ماهره توی اینکه به شما توضیح بده که اگر یک تبلت بخرین خوشبخت می شین. فکر می کنین اگر بتونین همه اش آنلاین باشین، دوست هاتون زیاد می شن (مراجعه کنید به تنهای ابدی)، بهتون می گه که دلیل کتاب نخوندنتون اینه که تبلت ندارین، بهتون می گه که فلان دوستتون که تبلت داره الان خیلی خوشبخته چون توی فلان سایت چک این کرده و شما جا موندین، بهتون می گه اگر عکس یک سیب درخشان روی دستگاهتون باشه جذابترین. همین الان بزنین یکی از شبکه های ماهواره ای، چند دقیقه بعد یک تبلیغ دیگه بهتون توضیح می ده که اگر این کالای خاص که تبلت گالاکسی باشه رو بخرین، شبیه یک آدم باحال می شین که از همزمان که از روی نقشه راه می ره، با دندون های سالمش لبخند به لب داره و اطرافش همه چیز درخشانه.

خلاصه حواستون به این سرمایه داری خبیث باشه. منهم تبلت دارم. نمی گم توی غار زندگی کنیم. نمی گم از جامعه مدرن خودمون رو جدا کنیم. ولی بشناسیمش. حداقل برای اینکه توی ذوقمون نخوره. از حالا بهتون بگم:

شادی درون آدم ها است نه در ابزارشون. نداشتن هیچ چیزی به نوبه خودش باعث غمگین بودن آدم ها نیست. اگر من فکر می کنم تبلت بخرم که کتاب بخونم باید ببینم در سال گذشته چند تا کتاب بوده که فقط چون تبلت نداشتم نتونستم بخونمشون. و به جاش چیکار کردم. اگر فکر می کنم یک ویلا باعث می شه دوستام رو بیشر ببینم، باید به این فکر کنم که چند بار با دوستام قرار گذاشتم و فقط چون یک ویلا نداشتم به هم خورده و غیره و غیره

خلاصه این سرمایه داری خیلی خوب بلد نیاز کاذب ایجاد کنه. مهمه اینه که حواس ما باشه که اینها نیاز نیستن. کشش دارن و شاید بشه باهاش کارهایی رو راحت تر کرد. فکر کنم سوفیا لورن می گه «پول خوشبختی نمی یاره ولی ترجیح می دم توی یک کادیلاک بدبخت باشم تا توی یک فولکس». منم موافقم. ولی اشتباهی که مواظبش مرتکب نشم، اینه که حواسم باشه که نیازهام دارن از کجا ایجاد می شن و چه ابزاری چه کمکی بهم می کنه.

چرا خودم خریدم

من برداشتم این بود که اگر یک دستگاه پرتابل زیر چهارصد تومن باشه که برام مثل موبایلم کار کنه من می خرمش. دلیلم؟ روزی بیشتر از سه چهار ساعت با اپلیکیشن های موبایلم کار می کنم پس چه بهتر که صفحه بزرگتری براش داشته باشم + سه تا کتاب داشتم که چون نسخه دزدی فرمت مناسب موبایلم براشون پیدا نشد نخوندمشون.

اینها رو جمع بزنین با روزی که فهمیدم تبلیت P1010 گالاکسی رو می شه خرید ۳۷۵ تومن. (لینک صفحه اش در دیجی کالا اینجاست ولی ظاهرا آخری اش رو من خریدم!)

این تبلت تا حد خیلی زیادی مثل گالاکسی تب است ولی سیم کارت بهش نمی خوره. برای منی که موبایلم رو همراهم دارم همین کاملا کافیه.

چرا این تبلت و مثلا نه آیپد؟

اول یک نگاه سریع به اون سرمایه داری خبیث اون بالا بندازین. من الان یک دیوایس دارم که خریدمش ۳۷۵ تومن. می تونم یک دستی نگهش دارم. موقع قدم زدم توی شهر حتی توی جیب جلوی شلوار جینم جا می شه (پونصد و یک می پوشم)، به طور کامل از فارسی و کیبورد فارسی ساپورت می کنه. با گوگل پلاس بدون مشکل کار می کنه. توش کامند لاین دارم و شل. می تونم مثل یک اس دی یا با اس اس اچ یا با سامبا یک دایرکتوری از کامپیوترم رو همیشه باهاش سینک نگه دارم. وزنش خیلی کمتر از یک غول ده اینچیه که باید مثل یک لپ تاپ باهاش کار کرد، یک نوتیفیکیشن سیستم بسیار کامل داره که باعث می شه تنظیم نور، جواب مسیج ها، کنترل آهنگ، روشن خاموش کردن جی پی اس، خاموش روشن کردن وایرلس، لاک کردن چرخش صفحه و غیره و غیره همیشه زیر دستم باشه، حق دارم روش هر برنامه ای که می خوام رو نصب کنم، از پورنوگرافی تا وی.ال.سی. و فایرفاکس و غیره و غیره.

برای من مهم بود که وسیله ام قابل حمل باشه. راستش یک تبلت ده اینچی برای من هیچ فرقی با لپ تاپم نمی کنه دیگه. بخصوص اگر وزنش نصف وزن لپ تاپ من باشه. من چیزی می خواستم که بتونم بذارمش توی جیبم و مثلا وقتی توی یک رستوران منتظر غذا هستم یا تو تاکسی جایی می رم بتونم درش بیارم. این شرایط باعث می شه هر چیزی که بالای هفت اینچ باشه از بازی خارج بشه. در ضمن اینو می شه یک دستی نگه داشت و این هم مزیت خیلی خوبیه.

علاوه بر همه اینها، من یک گالاکسی اس هم دارم به عنوان گوشی و چون شدیدا ازش راضی هستم ، منطقیه که انتخاب بعدی ام یکی دیگه از همون خانواده باشه.

نمی گم تبلت های خوب دیگه ای نیستن ولی هر کس باید بتونه کاربردهای خودش رو بسنجه و انتخاب کنه.

ببخشید رفیق

این مقاله در اصل جواب این کامنت بود. می دونم که کمی بی ربطه ولی خب نظراتم بودن (: اگر خلاصه اش می کردم می شد: تبلت باعث پیشرفت توی درس یا باز موندن ازش نمی شه. حداقل برای کسی که به یک کامپویتر دسترسی داشته قبلش. نظر من اینه که کسی از مخاطبین این وبلاگ واقعا نیازمند یک تبلت نیست ولی اگر حال می کنن و دوست دارن ببینن و داشته باشن و غیره و مشکل مالی هم ندارن خب چه اشکالی داره؟ فقط من شخصا از این ناراحت می شم که احساس کنم آلت دست تبلیغات و مد هستم و در نتیجه قبل از هر خرید توجه می کنم که به خاطر تبلیغه که دارم می خرم یا واقعا خودم برام جالبه.. که البته بازم می تونه محصول تبلیغ ها باشه ولی به هرحال بهش فکر می کنم.

  • علیرضا

    مطلبت را خوندم. یه پستی باید منتشر کنم یه جورایی برمی‌گرده به نوشته تو

  • این یادداشتیه که زیر همخوان شده این مطلب تو گودر گذاشتم، عینا همینجا هم مینویسمش تا چراغ راه آیندگان باشه
    من یکی دو ساعت با یک تبلت ده اینچی موتورولا کار کردم. واقعا زمان زیادی لازم نیست که بفهمی یه تیکه آشغال سنگین وزن گرفتی دستت، وزنش حتی از نتبوک هم بیشتر به نظر میاد، برخلاف نتبوک که نتیجه طبیعی تکامل لپ تاپهاست، تبلت یک موجود من درآوردی و خلق الساعه است که فقط چون امکان تکنولوژیک ساختش فراهم شده، ساخته شده و طبعا باید براش مشتری تراشید

  • ابوالفضل

    خب، واقعا نوشته مفید و به جایی بود. یک نکته مهمی که توی این مطلب وجود داشت اینه که به نظر می رسه اعتقاد داری که نیازی نیست همیشه آن لاین بود و همیشه به همه فایل های کاری یا سرگرمی یا علمی یا هر چیز دیگه ای دسترسی داشت. این واقعا موضوع مهمیه. به هیچ وجه نیاز نداریم و اصلا نباید همیشه به کامپیوتر دسترسی داشته باشیم. خیلی ها توی دنیا هستند که توی خونه فقط با خانواده وقت می گذرونند، توی دانشگاه یا محل کار هم فقط به کارشون فکر می کنند. توی راه آهنگ گوش می دهند و توی رستوران وقت گذرونی می کنند. یعنی هر چیزی سر جای خودش. حالا اگر تبلت هم داشته باشند فقط باعث می شه همین برنامه زندگی شون رو کمی راحت تر کنند. توی خونه باهاش بازی کنند و توی دانشگاه یا محل کار اصلا از کیف درش نمی آرند.
    متاسفانه ما با تکنولوژی دنیا بزرگ نمی شیم و همیشه نسخه آخر و البته بهترین نسخه هر تکنولوژی رو می بینیم، و قبل از نیاز پیدا کردن می خریمش و قبل از اینکه متوجه بشیم تمام برنامه های زندگی مون رو بهم می ریزیم. مثلا با تبلت یا همین لپ تاپ و کامپیوتر توی خونه درس می خونیم و توی دانشگاه یا محل کار بازی می کنیم و وقتی هم مسافرت می ریم هی دنبال اینترنت می گردیم که مبادا ایمیل های مهم رو از دست بدیم. نمی گم همه خارجی ها کامل هستند و همه داخلی ها ناقص، اما فرهنگی که داره رشد می کنه و همه گیر می شه اینطوریه.

    البته اعتقاد دارم که وبلاگ ها و سایت های فارسی نقش بزرگی در ایجاد تصور بد از تکنولوژی دارند و باعث رواج فرهنگ استفاده ناقص از تکنولوژی می شوند، مثال هاش رو حتما می دونید، سایت ها و وبلاگ هایی که همیشه با آب و تاب آخرین اخبار تکنولوژی رو ترجمه می کنند و جوری بیان می کنند که انگار الان همه مردم دنیا دنبال به دست آوردن فلان تبلت یا گجت هستند. جوان های ایران هم واقعا تشنه رشد هستند، واقعا. اما وقتی محدودیت های فراوان تکنولوژیک و فرهنگی و زبانی وجود داره، این منابع فارسی تبدیل می شوند به همه چیز برای جوان ها و رشد کردن رو با خرید کردن اشتباه می گیرند.

    تصور می کنم اگر نویسنده های وبلاگ ها و سایت های مهم فارسی تصمیم بگیرند از این به بعد تبلت رو بی ارزش نشون بدهند و یک چند هفته ای فقط از نقص ها و بدی های تبلت ها بنویسند، بازار فروششون از رونق می افته.

    خود شما اگر این پست رو نمی نوشتی و به جاش فقط از خوبی های تبلت می گفتی، شاید باعث می شدی روزی چند نفر هوای خریدن تبلت به سرشون بزنه و هفته ای چند نفر هم بروند و بخرند. به هر حال مطلب به جایی بود. آخر هم بگم که آمار تجربی بهم نشون داده که از بین چند هزار نفری که در طی مثلا یک سال گذشته توی دانشگاه های کشورهای مختلف دیده ام فقط چند نفر، مثلا کمتر از ده نفر، تبلت داشته اند یا از تبلت توی محل کار و درسشون استفاده می کردند، اما چند صد نفرشون آدم های بسیار موفقی بوده اند که زندگی کاری و شخصی لذت بخش و کاملی داشته اند.

  • Pingback: چرا نباید از من بخواهید که خرید گجتی را به شما توصیه کنم؟! | رایان پي سي()

  • حسین

    1.باهاتون کاملا موافقم. آدم باس با توجه به نیاز هاش انتخاب کنه. هر چند که پول کافی برای خریدن تاپ ترین مدل هر چیزی رو داشته باشه.
    2.خیلی وقتا همین موجود خبیثی که می گید باعث یه طور خاصی از ماتریالیسم می شه. فلان مارک براشون خدا میشه. هر گجت تازه ای که اون شرکت بده بیرون رو می خرن. در اصل اون شرکت داره از این آدم استفاده می کنه. حالا هر چقدر هم که بگی بابا این فلان گجت منافع بیشتری داره، گوش نمی دن که !!

  • money71

    مطلب مفیدیه.
    یاد این حرف افتادم:
    تو این دنیای سرمایه داری برای اینکه ببینی واقعا به وسیله ای نیاز داری
    ۳۰ روز صبر کن اگه بازم نیاز داشتی اونوقت بخر.

  • یه نکته‌ای هم هست! من خودم تبلت‌های اندرویدی رو کلا حساب نمیکنم! اساسا چیزی که من نتونم روش سیستم عامل خودم رو بریزم به درد نمیخوره! فقط میشه یه موبایل گنده! پیشنهاد میکنم یه نگاهی به HP Slate بندازی. رو خودش ویندوز هست اما به سادگی میشه هر سیستم عامل دیگری هم روش ریخت. یعنی یه کامپیوتر کامل! شما یه لحظه فکر کن چه شود!!
    اصلا این بازار تبلت‌‌ها رو اپل خراب کرد! بقیه هم مجبور شدند اندروید و وب‌او‌اس و اینا بریزن رو تبلت که عقب نمونن. در حالی که اول همه دقیقا دنبال همون کامپیوتر کامل بودند.

  • ali.sneer

    باتشکر،جالب بود!
    این اصل که سرمایه دارها نیاز تولید میکنن و بعد هم از بازار به وجود اومده سود میکنن کاملا درسته! همون کاری‌که پپسی و کوکاکولا و خیلی از محصولات بهداشتی و … انجام میدن. محصولاتی تولید میکنن که‌ما بدون اونها هم راحت بودیم! البته من دوست دارم اینجوری به موضوع نگاه کنم: اینطور که برای هرکاری انتخاب های مختلفی وجود داشته باشه. محصولات متنوعی وجود داشته و شخص بتونه از بین اونها گزینه مناسب رو انتخاب کنه. البته لازمه اینکار اینه که اول آدم نیازش رو درست بشناسه.

  • h4med

    حدس می‌زنم اینجا جاش نباشه ولی درهرحال می‌پرسم!
    – وضعیت باتری p1010 چطوره؟ به عنوان یک وسیله‌ی پرتابل جوابگو هست؟
    – با توجه به اینکه سخت‌افزار p1010‌ از p1000 ضعیفتره (سی‌پی‌یو و گرافیک پایینتر)، شده جایی کم بیاره و مثلا با خودتون بگین ای کاش p1000 گرفته بودم تا بتونم فلان کلیپ HD رو روش ببینم؟

    • جادی

      اینجا جاشه (:
      – باتری اش خوبه. از چیزی که من فکر می کردم بهتره. خب من بیشتر مواقع توی شارژ دارمش و راحت هم استفاده می کنم (دو تا مسنجر، جی پی اس همیشه روشن، توییتر و غیره ) و مشکلی با باتری ندارم . یعنی صبح که می رم بیرون می دونم که شب روشن بر می گرده. اینم هست که باتری مستقیما با وزن مربوطه. اگر باتری اش بیشتر می شد سنگین تر بود. در نتیجه الان فکر می کنم تعادل خیلی خوبی از وزن و باتریه.

      – من مشکلی نداشتم. من به طور خاص برای خوندن، بعد برای براوزر کردن وب. گاهی ویدئو دیدن، پادکست، ایمیل ، گاهی چت و اینجو رچیزها خریدم و مشکلی ندیدم. بازی کم می کنم. اچ دی رو هم پخش می کنه.

  • Pingback: چرا نباید از من بخواهید که خرید گجتی را به شما توصیه کنم؟! » دگرگون()

  • جادی آی پادت را هنوز داری؟ نمی‌فروشیش؟

    • جادی

      نه دیگه ندارمش شرمنده (:‌ الان هم آیپاد بخری کاملا بهتره جدید بخری. دوربین مهمه (:

  • Arash.

    با حال بود.LiKE !
    من خودم با توجه به این که همیشه درگیر این جور وسایل هستم ولی هر جور فکر کردم دیدم احتیاجی به تبلت نیست،حداقل تا وقتی که یک تبلت ویندوزی 8 بیاد اون موقع دیگه با توجه به اندازه و قابل حملیش میتونه لبتابم رو به چالش بکشه! آخه وقتی همه نرم افزار هام رو اجرا کنه و هر کاری ه با لبتاب میکنم اونم بتونه،دیگه چه احتیاجیه لبتابه 14 اینچی 2 کیلویی رو با خودم این طرف و اون طرف ببرم؟!

    راستی در باره سامسونگ گالاکسی،محصولات رو خوب میده و جذاب ولی پشتیبانی نرم افزاری انگار براشون تعریف نشده(غیر از گالاکسی S).
    این تبلتی که شما داری چه نسخه ای رو به صورت رسمی پشتیبانی میکنه و اگر از آخرین ورژن پشتیبانی نشده،دوستان منتقل کننده فریمور! تونستن کاری براش کنن؟!

    • Arash.

      چه جالب،بعد از این کامنت که اینجا نوشتم،داشتم فید هام رو میخوندم که gsmarena گفته که آپدیت 2.3.5 برای گالاکسی اس هم تو راهه… چه شود! به غیر از آندروید های گوگلی،تنها تلفن آندرویدی دنیاست که تا به حال این همه آپدیت رسمس براش ارائه شده…

  • h4med

    ممنون بابت پاسخ! :)
    پس GPS هم داره!؟ چون توی مشخصات سایت GSMARENA نوشته که نداره ولی در بخش دوربین براش قابلیت Geo-tagging گذاشته که GPS‌ می‌خواد! خودسایت سامسونگ هم اشاره‌ای به داشتن GPS نکرده!

    • جادی

      آره خیلی عجیبه. منهم خونده بودم نداره و تنها نکته منفی اش برام ان بود (خب در برابر پولی که می دم) ولی بعد دیدم دگمه اش که هست و در نهایت به این نتیجه هم رسیدم که جی پی اس هم داره و کلی خوشحال شدم (:

  • جادی واجب شد یک نظریه در این مورد صادر کنم :) نظرت چی هست؟
    به طور کلی من یک سیستم فوق‌العاده برای خرید کردن دارم :)) باید یک مطلب بنویسم در این مورد :)

  • صابر

    من با شما کاملا موافقم

  • شایان

    مرسی مطلب جالبی بود
    کلا اندیشه های منو دگرگون کرد
    جادی اینطور بگم که منو از در مغازه برگردودندی

  • یک نفر

    می‌گم جادی جان زیاد هم بد نیست بریم تو غار زندگی کنیم هم سبزه و هم خیلی گیکیه مثل جولیان آسانژ با غار مخفیش

  • nasir

    جادی عزیز ممنون بابت پست دقیق و خوبت
    من یه سوالی داشتم : من صرفا می خوام ازش به عنوان کتاب خوان و خوندن گوگل ریدر استفاده کنم؟ آیا ارزش خریدن داره یا نه؟
    فونت ها ریز هست یا نه ؟ چشما رو اذیت می کنه یا نه ؟
    ممنون

    • جادی

      من باهاش مشکلی ندارم. خیلی برای چیز خوندن خوبه. شاید هم بتونی به سایزی کمی بزرگتر فکر کنی. روی این یک پی دی اف معمولی که برای صفحات آ۴ طراحی شده رو با صفحه کامل نمی شه خوند و باید زوم کنی مثلا به اندازه عرض صفحه یا چنین چیزی . ولی برای من که خیلی خوبه (:

  • reza

    جادی چون سیم کارت نداره تو اتصال به اینترنت در مکان هایی که وایرلس نیست به مشکل برنخوردی؟ به نظرت یک ضعف بزرگ به حساب نمی اید؟

    • jadi

      ﺧﺐ ﺳﻴﻢ ﮐﺎﺭﺕ ﺫﺍﺷﺖ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮﺩ ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﺳﻴﺼﺪ ﺗﺪﻣﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻤﻴﺎﺭﺯﻩ. ﺩﺭ ﺿﻤﻦ ﺣﺠﻢ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﻣﻴﮑﻨﻢ ﺍﻓﻼﻳﻦ ﺍﺳﺖ. ﮐﺘﺒﺐ ﻭ ﺭﻳﺪ ﺍﻳﺖ ﻟﻴﺘﺭ ﻭ ﭘﺎﺩﮐﺴﺖ. ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻻﺯﻡ ﺑﺎﺷﻪ ﺧﺐ ﮔﻮﺷﯽ ﺍﻡ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ.

  • Pingback: idn notes » مواظب سرمایه داری خبیث باشید()

  • soheil

    من کلا تصورم اینه که هر شرکت در زمینه منحصر به فردی حرف اول رو می زنه. شما هم یک مطلبی نوشتی که مطمئنا قابل احترامه ولی از نظر بازار و فنی زیاد دقیق نیست. اینکه می توان یک فولدر را سینک داشت در گالاکسی تب اتفاقا در آیپد هم می شه این کارو و خیلی هم راحته و این مزیتی برای هیچ تبلتی نیست. و اینکه بحث وزن رو کردین دقت نکردین اون غول 10 اینچی 600 گرمه و اون موش هفت اینچی 380 گرم و برای یک فرد عادی با لباس های عادی هیچ کدوم از این دو وسیله قابل حمل در جیب نیست.
    اتفاقا خود سامسونگ هم دیگر هیچ برنامه برای ساخت تبلت 7 اینچی نخواهد داشت به خاظر نا موفق بودن گالکسی و کوچکترین مدل بعدی 7.7 اینچی خواهد بود که البته به زودی ها به بازا نخواهد آمد و فعلا تمرکز سامسونگ روی محصول 10 اینچی است.
    هر چقدر محصولات در بازا متنوع تر باشد و انتخاب بیشتر باشد به نفع ما به عنوان مصرف کننده است حتی شکست زوم و اچ پی در بازار تبلت باعث ناراحتی است ولی قبول کنید محصولی که بهتر باشد و ارزانتر در طول زمان برنده است همان طور که گوشی های اندرویدی این روزها گوی سبقت از آیفون اپل برده اند ولی فاصله آیپد و تبلت های اندرویدی این روزها خیلی زیاد است به خصوص از نظر پشتیبانی سیستم عامل.

    • جادی

      سهیل: توی وزن دقیقا با سایز حرف زدم دیگه. یک غول ۷۰۰ گرمی (۶۰۰؟) رو نمی تونی مثل یک گوشی تو دستت بگیری و باهاش کار کنی. باید دو دستی بگیریش یا بشینی پشت میز یا رو مبل و بذاریش روی میز یا پاهات. د راصل وضعیت بدنی ات رو باید با تبلتت تنظیم کنی نه برعکس. حداقل در آی پادی که من داشتم، حتی قفل کردن اینکه وقتی غلط می زنی تو تخت، صفحه نچرخه هم کار راحتی نیست و شدیدا وابسته به برنامه های مختلف.

      در مورد جیب هم، تبلت هفت اینچ توی شلوار جین معقول مردونه (مثلا همین پونصد و یک) جا می شه. تقریبا توی هر جیب پشت شلوار هم می تونی بذاریش. یا مثلا اگر توی ماشین هستی و داری پیاده می شی می تونی تو دستت بگیری و باهاش پیاده بشی در حالی که ده اینچ رو باید حتما بذاری تو کیف یا مثل کلاسور دستت بگیری (:

      نمی گم بده ولی دقیقا دارم توضیح می دم که چرا این به درد من می خوره و یک تبلت ده اینچ نه. در ضمن ۷.۷ سایز خیلی بهتری است چون همه قابلیت های بالا حفظ می شن با صفحه یک کوچولو بزرگتر. اگر بود و ارزون بود خب من اونو می خریدم به جای ۷ خودم.

    • جادی

      تبلت های هفت اینچ با موفقیت ادامه دارن رفیق (: اینهم هفت اینچی جدید سامسونگ: http://www.narenji.ir/3333

  • بابک

    سلام
    برای کسی که میخواد یه موبایل آندرویدی بخره وهم ازبعضی مزایای تبلت نظیر کتابخوان.. استفاده کنه یه محصول واحد که مصالحه ای بین خصوصیات موبایلی و تباتی باشه پیشنهاد میکنید ؟

  • Pingback: وبلاگ های محبوب من | چند خط()