بایگانی ماهیانه: می 2016

آیا کتابخوان دیجیتال کیندل به درد می خوره؟

ebook_on_kindle

من الان تقریبا دو سه ساله که یک کیندل دارم. شایدم بیشتر؛ شایدم کمتر. مطمئن نیستم راستش. کیندل من مدل Paperwhite است با بک لیت و یک اکانت آمازون. از نظر من این ابزار فوق العاده است و خیلی هم زیاد ازش استفاده کرده‌ام و امروز می‌خوام بعد از مدت‌ها داشتنش نظرم رو در موردش بگ تا بقیه دید یک ایرانی فارسی زبان در مورد این دستگاه رو داشته باشن. اما اول یک بحث مهم داریم: کدوم کیندل!

کدوم کیندل

کیندل انواع مختلفی داره. حتی تبلت های اندرویدی کیندل هم وجود دارن که صفحه شون رنگی است و اصولا چیزی که بهش می گیم کتابخون نیستن. به نظر من اگر می خواین کیندل بخرین حتما باید به انواعی که صفحه نمایشی مشابه کاغذ دارن مراجعه کنین و بین اونها هم به نظر شخصی من حتما باید چیزی بخرین که از خودش نور داشته باشه تا توی تاریکی هم بشه کتاب خوند – حداقل در مورد من که اینطوره چون من خیل یاز کتاب‌هام رو زیر پتو می خونم! ولی واقعا من متوجه نمی شم چرا کسی باید سراغ کیندل جدید ۲۸۹ دلاری بره که به جز باتری بزرگتر از نظر من هیچ فرقی جدی ای با کیندل قبلی نداره! من یک کیندل پیپر وایت دارم و به نظرم هنوزم این کیندل ۱۲۰ دلاری دارای وایرلس و نور شخصی یکی از بهترین گزینه ها است برای کسی که براش مهمه چقدر پول می ده و چی می گیره.

همچنین بین گزینه «موقع لاک بودن دستگاه تبلیغ نشون بدن» یا «تبلیغ نداشته باشم ولی بشیتر پول بدین»، گزینه اول بسیار جذابتره. هم ارزونتره هم کیندل شما هر بار یک کتاب خوب به شما معرفی می کنه (:

نکات مثبت

  • کیندل دیوایس ارزونی است. اگر بتونین از کسی بخواین براتون بیاره واقعا عددی مثل صد و بیست دلار قیمت بالایی نیست.
  • باتری فوق العاده. تکنولوژی ePaper تقریبا باتری مصرف نمی کنه (: صفحه کیندل فقط موقع تغییر کردن برق مصرف می کنه و در نتیجه کیندل شما به راحتی هفته ها با یک شارژ به شما امکان کتاب خوندن می ده. من نور صفحه رو کم می ذارم و خیلی گاه گداری پیش می یاد که بخوام کیندلم رو شارژ کنم.
  • دسترسی زیاد به کتاب‌ها..= با کیندل شما واقعا به کتاب‌های جهانی دسترسی دارین. من سال ها حین سفر یک عالمه کتاب می خریدم تا توی ایران بتونم بخونم ولی بودن کیندل کاملا به من اجازه می ده که کتاب‌ها رو بدزدم و روی دیوایسم بخونم یا واقعا اکانت آمازونم رو با انواع راه ها شارژ کنم و چیزی که می خوام رو بخرم.
  • ‌وزن و اندازه عالی. کیندل به راحتی به شما اجازه می‌ده همیشه اونو همراه داشته باشین و هر وقت لازم داشتین با یک دست اونو داشته باشین و بخونین. این در وهله اول شاید خیلی مهم نباشه ولی سریعا متوجه می‌شین که یک تبلت ۱۰ اینچی رو آدم خیلی وقت ها نمی‌تونه همراهش ببره در حالی که کیندلش همیشه می تونه یک جایی جا داده بشه.
  • فقط کتابخون. این یکی از اصلی‌ترین دلایل خریدن کیندل توسط من بود. من دوست نداشتم موبایل همیشه تو تختم باشه. چه به عنوان یک دستگاه الکترونیک و چه به عنوان یک منبع نوتیفیکیشن. وقتی کیندلم دستمه فقط دارم کتاب می خونم در حالی که حتی وقتی دارم توی گوشی شطرنج بازی می کنم هم نوتیفیکیشن اینکه فلان تو تلگرام فکر کرده خوبه شما فلان چیز رو بخونین یا اینقدر پول براتون واریز شده یا فلانی خواسته با شما حرف بزنه ولم نمی کنه. من این کیندل رو خیلی دوست دارم که فقط کتابخون است و نه هیچ چیز دیگه
  • صفحه مشابه کاغذ. هنوزم که هنوز کتاب کاغذی هیجان و دسترسی بهتری به آدم می ده ولی خب کیندل هم با توجه به تکنولوژی صفحه اش تا حد زیادی احساسی مشابه کتاب به چشم و مغز منتقل می کنه. من هیچ وقت احساس نکردم با خوندن از موبایل یا تبلت چشم هام خسته می شن یا ازشون اشک می یاد ولی به هرحال حس خوندن رو کیندل به نظرم کلاسیک تر و بهتر از خوندن روی موبایل و تبلت است.
  • نسبتا باز بودن. کیندل یه جایی بین آزادی نرم افزار آزاد و زندان سابقا-طلایی مک ایستاده. حداقل نکته مثبت برای من اینه که سخت گیری خاصی نیست به اینکه من این مطلب رو از کجا آورده ام یا کتاب رو صاحبم یا به چه روشی می خوام کپی اش کنم روی کیندل. به راحتی می شه کیندل رو وصل کرد به یک کامپیوتر و روش فایل کپی کرد و بعد خوند.
  • ارسال اسناد به کیندل. این یکی دیگه از قابلیت های فوق العاده کیندل است. من می تونم هر مطلبی که می خوام بخونم (متن خالص، ورد، پی دی اف، کتاب، …) رو به یک آدرس ایمیل کنم و چند لحظه دیگه اون متن توی کیندل ظاهر می شه.

نکات منفی

  • پی دی اف. کیندل برای خوندن پی دی اف های مرسوم که برای کاغذ آ۴ درست شدن مناسب نیست. اندازه کیندل اندازه کاغذ آ۵ است (یعنی نصف آ۴) و در نتیجه اکثر پی دی اف ها روی اون یا خیلی ریز می شن یا نیازمند اسکرول. اگر قراره از کیندل استفاده کنین بهتره فقط به فکر کتاب هایی باشین که نسخه واقعی ایبوک ریدر دارن.
  • فارسی. روی کیندل می شه فارسی خوند. اگر کتاب دیجیتال فارسی درست داشته باشین تا حد خیلی زیادی قابل خوندن روی کیندل است. من حتی خیلی از متن های مورد علاقه ام رو شخصا به کتاب تبدیل می کنم که بتونم روی کیندل بخونم. همچنین می شه پی دی اف های آ۵ ساخت که تقریبا معقول روی کیندل قابل خوندن هستن. اما در کل اگر به فکر خوندن اونهمه کتاب پی دی اف شده روی اینترنت هستین بهتره خیلی به فکر کیندل نباشین چون همونطور که در مورد قبلی گفتم خوندن آ۴ روی کیندل نیازمند اسکرول چپ و راست و اینها است و خیلی جذاب نیست. هرچند که با گیک بازی می شه اینو تا حدی حل کرد. عکس بالای مطلب صفحه ای از کتاب نسخه دیجیتال مخصوص کتابخون فقط برای تفریح است که روی کیندل باز شده.
  • گرافیک پایین. به هرحال بهترین کیندل هم کیفیت تصویر پایینتری از اکثر تبلت های امروزی داره و همچنین سیستم ePaper هم سیاه و سفیده. نتیجه این مساله اینه که کتاب هایی که چیزی بیشتر از متن دارن در کیندل خیلی جذاب نشن. از جمله کتاب های ریاضی، فیزیک، شطرنج و حتی گاهی برنامه نویسی. برای من کاربرد اصلی کیندل در خوندن رمان بوده و هست.
  • آزاد نبودن. در بخش قبلی گفتم که کیندل خیلی هم بسته نیست ولی خب در مقایسه با خیلی از کتابخون های دیگه (مثلا نوک ها] تا جایی که شنیده ام آزادی بیشتری به کاربر می دن.
  • عدم پشتیبانی از همه فرمت‌های کتاب دیجیتال. کیندل رو شرکت امازون ساخته و از فرمت های کتاب خودش پشتیبانی می‌کنه. شما روی کیندل نمی تونین فرمت بسیار مرسوم epub رو بخونین بلکه اول باید با استفاده از یک سیستم (مثلا برنامه calibre) کتابتون رو به mobi تبدیل کنین و بعد اونو بخونین. هرچند که این مشکل حادی نیست ولی جذاب هم نیست.
  • عدم امکان تورق علمایی! تورق کتاب کار جذابیه.. شما کتاب رو دستتون می گیرین و مثل زمان هایی که قراره نقاشی متحرکی که کنار دفتر کشیدین رو نشون بدین، صفحه ها رو از زیر انگشت ها رد می کنین. یا یک کم می یاین عقب و می بینین سه صفحه قبل ماجرا چی بوده یا چقدر مونده و چی مونده از جلوتر کتاب و … اینکار توی داکیومنت دیجیتال بسیار بسیار سخته.

جمع بندی و یک نکته خیلی مهم

کیندل دیوایس خوبیه. اگر کتاب انگلیسی می خونین – بخصوص در حوزه متنی مثل رمان – به نظر می تونه کمک خیلی خوبی باشه. حتی خریدن کتاب اصل هزینه عجیبی نداره چون دادن مثلا ۸ دلار برای یک رمان که یک ماه شما رو مشغول می کنه برای اکثر ما سخت نیست. اگر کسی اهل کتاب است و دسترسی به یک آرشیو بزرگ و همچنین راحتی یک کتاب خون ای-ریدر رو می خواد به نظرم کیندل می تونه همراه خوبی باشه.

اما نکته خیلی خیلی مهم اینه که این حرف و نوشته و اونهمه تبلیغات دیگه اصلا به این معنی نیست که کسی برای کتاب خوندن نیاز به یک کیندل یا نوک یا تبلت یا هر چیزی داره. اکثر ما کتاب نمی خونیم چون کتاب نمی خونیم (: دلیل کتاب نخوندن اکثر ما این نیست که چون کیندل نداریم کتاب نمی خونیم و اگر کیندل بخریم حتما کتابخون می شیم. ممکنه هیجان اول باعث بشه یکی دو کتاب رو بخونین ولی در نهایت این اشتباه رو نکنین که داشتن یک کیندل باعث می شه آدمی که تا دیروز کتاب نمی خونده کتابخون بشه… شایدم بشه ها (: ولی علت کم بودن کتاب در جامعه ما چیزهای خیلی بیشتر از نداشتن کیندل است.

مصرف کنید: انیمیشن روزگار برجکی

کمپین «بهبود خدمت سربازی» کمپین جالب و خوبیه. ویدئوی بالا محصول جدیدشونه و به نظرم جزییات خیلی زیادی رو رعایت کرده که ارزشمندترش می کنه.

متاسفانه سربازی اجباری به هنوزم همون سبک ناکارا و داغون قدیمی زنده است و به راحتی می شه استدلال کرد که اگر قراره از منابع کشور درست استفاده بشه لازمه وضعیتش اصلاح بشه. منظور از اصلاح هم این نیست که هر کس پول داشت پول بده نره سربازی. منظور از اصلاح به روز رسانی سیستم است به شکلی که ما یکی از معدود کشورهایی که آدم هاشون رو دو سال به سربازی اجباری می برن نباشیم. واقعا عجیبه که ما توی اینهمه لیست بد رتبه های نخست رو داریم و امیدوارم زودتر حداقل از این یکی و اون یکی خارج بشیم.

امیدی برای معلولین: پای مصنوعی اوپن سورس و قابل پرینت سه بعدی

اخبار پرینت‌های سه بعدی حسابی فعاله. از پرینت گرفته شدن آچار در فضا به منظور تعمیر یک بخش خاص از سفینه ها تا پرینت سه بعدی زیورآلات و نمونه‌‌های اولیه پروزه‌ها و حتی پرینتر سه بعدی که می تونه بخش اعظم خودش رو هم پرینت کنه.

3ddrako_foot1

مساله اصلی این بود دیوید سانچز فالرجو دنبال یک پای مصنوعی می گشت ولی به این نتیجه رسید که نمونه‌های تجاری خیلی گرون هستن و نمونه‌ مناسب آزادی هم وجود نداره که بتونه هم سورس کد موتورهاش رو کنترل کنه و هم نقشه‌های ساختش به طور کامل موجود باشه. این شد که خودش آستین بالا زد و پای بالایی رو طراحی کرد و ساخت و تمام سورس کدها و نقشه‌هاش رو به شکل آزاد منتشر کرد. زانو با یک موتور دی سی منتشر می شه و توی این صفحه می تونین مشخصات خیلی زیادی در موردش رو ببینین.

دیوید در ابتدای کار سعی کرده بود پایی مشابه پای انسان بسازه ولی مکانیزم برای پرینترهای سه بعدی فعلی خیلی پیچیده بود و به همین خاطر به سمت طرح سم بز رفت که ببینه کف پا چطوری در محیط های ناهموار می تونه استواری اش رو حفظ کنه. نسخه بعدی بر اساس قدهای متفاوت طراحی شد و امید می ره نقشه های منتشر شده در فری کد کم کم بهتر بشن تا این پای آزاد بتونه با پروتزهای تجاری رقیب بشه.

این ایده خوبیه برای هر کسی که در حوزه های مرتبط تحصیل یا کار می کنه چون عملا ما یک پایه داریم که می تونیم ازش شروع کنیم و با یک پرینتر و فلز مناسب، نیاز کشور خودمون رو تا حدی فراهم کنیم و دائما هم کلیت محصول رو بهبود ببخشیم. البته امیدوارم این طرح «آزاد» پایه یک پروژه «پای ملی» نشه که توش یک آدم بی اخلاق پروژه اوپن سورس رو به عنوان «طرح ملی» جا می زنه. توجه کنیم که ذاتا استفاده از نرم افزارهای آزاد برای انجام پروژه ها خیلی هم خوبه و توصیه می شه ولی اسم نبردن از اون پروژه و گرفتن بودجه های عجیب با عنوان «طراحی از صفر» دزدی است.

فایل نتایج نظر سنجی گسترده از وضعیت کار، زندگی و شیوه زیست برنامه‌نویسان و مدیر سیستم‌های ایران ۱۳۹۴

پارسال شروع کردیم به یک پروژه خوب: نظر سنجی از برنامه نویسان و مدیران سیستم ایرانی در این مورد که در زندگی چیکار می کنن، چقدر حقوق می گیرن، چقدر تجربه دارن و …. ایده اصلی اینه که اگر از وضعیت کلی کاری هم دیگه باخبر باشیم می تونیم تصمیم بهتری در مورد شغل ها و آینده مون بگیریم.

نتایج اولیه رو مدتی قبل در وبلاگ منتشر کردم و حالا دوست دیتا ساینتیستم جعفر خاکپور از یکطرف فایل ریز نتایج رو آماده کرده (به قول خودشون کلینزینگ و بقیه کارها) تا هر کس خواست بتونه خودش تحلیل های مورد نظرش رو انجام بده و از اونطرف چند نمودار اولیه ساخته و چند کورلیشن درآورده تا بعدا با هم بقیه رو آماده تر کنیم. مثلا نموداری مثل این:

nemooneha

یا مثلا این که مربوط به حقوق است.

hoghoogh

می‌بینیم که بودن در یک شرکت دولتی حقوق دائمی و متوسط داره ولی مثلا استارتاپ ها با حقوق های کم شروع می کنن و توشون می شه به حقوق های زیاد رسید یا شرکت های تولید نرم افزار امن ترین جا برای گرفتن حداکثر حقوق ها هستن و منطقا یک نفر که خودش رو حرفه ای می دونه باید بین سه تا چهار میلیون حقوق بگیره.

rezayat1

rezaya2

دو تا نمودار رضایت هم جالب هستن. می تونین ببینن تجربه کاری در کجاها باعث رضایت شغلی بالاتر می شه و …

مشخصا این نمودارها می تونن به انواع مختلف گسترش پیدا کنن یا تحلیل های دیگه روشون بیاد و اصولا هم این ایده اولیه و پایه ای این گزارش های سالانه همین خواهد بود که نتایج روی هم انباشته و با همگان به اشتراک گذاشته بشن تا بتونیم تصمیم های صحیح تری بگیریم. به امید روزی که سندیکای برنامه نویس ها مسوولیت این ماجرا رو بر عهده داشته باشه.

راه حل یک هکر پایتونی برای جلسات خسته کننده: اسکریپت خبر کننده «اوه ببخشید»

یک برنامه نویس برای جلسه‌های تله کنفرانسی خسته کننده‌اش راه حل خوبی پیدا کرده. اون با وصل کردن برنامه تبدیل صوت به متن مبتنی بر واتسن آی بی ام سیستمی ساخته که دائما به جلسه گوش می ده و هر جا اسم این دوستمون برده شد، متن یک دقیقه اخیر رو به همراه یک پیام اضطراری که «دارن در مورد تو حرف می‌زنن» از طریق هیپ چت براش می فرسته و بعد از پونزده ثانیه هم یک پیام ضبط شده با صدای اون پخش می کنه که می گه «اوه ببخشید مثل اینکه میکروفون من خاموش بود!»

خلاصه اینم از هکرهامون. یادتون باشه قبلا هم یک دوست دیگه مجموعه اسکریپت هاش رو توی گیت هاب گذاشته بود که قهوه درست می کرد یا پرینتر رو ریست می کرد یا ایمیل های طرف رو ریفرش می کرد تا کار خودش رو راحت کنه (:

و البته مستقل از بحث گیک ها کارهای تکراری نمی کنن ترکیب کردن مجموعه ابزارها هم جذابه و بخصوص استفاده از چیزهایی مثل هیپ چت یا اسلک برای مدیریت کارها. باشد که بیاموزیم (:

پروسه ضبط جادی تی وی ها؛ ضبط تصویر دوربین و اسکرین کست صفحه و صدای میکروفون روی لینوکس

در ضبط جادی تی وی‌ها می‌بینین که من تصویر دوربین رو گوشه صفحه دارم و همزمان تصویر صفحه رو ضبط می کنم (اسکرین کست) و صدای خودم رو هم کنارش می ذارم و در نهایت فایل هایی که تولید می کنم اندازه و کیفیت کاملا قابل قبولی دارن. زیاد پرسیده می شه اینکار چطور انجام می شه.

من متخصص صدا و تصویر و کدک ها نیستم ولی طبق تجربه به این مراحل رسیدم که با شما به اشتراک می ذارم. دلیلش اینه که دوست دارم اسکرین کست های لینوکسی بیشتری ببینیم و همزمان شایدم یکی پروسه رو بهتر کرد و به منم گفت.

ترکیب کار من در واقع چهار قسمته: نشون دادن دوربین، ضبط تصویر و صدا در شرایطی که دوربین روی صفحه نشون داده می شه و بعد کمی ادیت کردن و در نهایت کوچیک کردن فایل نهایی. بذارین قدم ها رو با هم چک کنیم.

نشون دادن وبکم روی صفحه

اینجا من به سادگی یک کد دارم:

mplayer -tv driver=v4l2:width=320:height=240: -vo xv -vf mirror tv://  -geometry "99%:99%" -noborder -ontop

این کد از برنامه mplayer استفاده می کنه و بهش می گه ورودی رو از دوربین بگیر و با ابعاد فلان و بهمان در فلان گوشه نشون بده بدون اینکه کادر داشته باشه و همیشه هم اینو بنداز روی بقیه پنجره ها. من این رو توی یک بش اسکریپت کوچیک گذاشتم وهر بار بخوام دوربین دیده بشه اجراش می کنم.

ضبط تصویر

حالا که دوربین روی صفحه دیده می شه باید بتونم کل صفحه و صداهام رو ضبط کنم. اینجا برنامه ای که من استفاده می کنم kazam است که مخصوص KDE است اما بقیه جاها هم به خوبی کار می کنه. انواع گزینه های دیگه هم هست از جمله istanbul و recordmydesktop-gtk و روش های ضبط مستقیم با ffmpeg ولی در نهایت من بعد از کمی تجربه با kazam در شرایطی که mp4 ضبط می کنه بهترین نتیجه رو گرفتم و بقیه خط ها رو دیگه تست نکردم. حالا من یک فایل بزرگ mp4 دارم که با کیفیت بالا صفحه و میکروفون رو ضبط کرده.

برای اطلاعات بیشتر در مورد ضبط خوب صدا بدون هزینه زیاد این پست رو نگاه کنین: ضبط صدای خوب در لینوکس با هزینه کم برای پادکسترها

ادیت

برای ادیت هم من چند برنامه رو تست کردم و در نهایت اولین برنامه ای که دستم باهاش راه افتاد kdenlive بود که بازم مال کی دی ای است! برنامه های دیگه هم هست ولی خب این برای من از همه زودتر کارهایی که می خواستم رو کرد. ادیت فیلم بسیار ساده انجام می شه و حتی از صدا هم راحتتره: گذاشتن چند تا ترک و جلو عقب کردن و افکت هایی در حد فید این و فید آوت. بعد از ادیت من فایل رو با یکی از گزینه های export که بهم فایلی با پسوند m2t می ده اکسپورت می کنم. این پروسه طول می کشه ولی کسی از یک ساعت اکسپورت گرفتن نمی ترسه!

تولید فایل نهایی

بعد از اینکه kdenlive اکسپورت یا رندر رو تموم کرد و به من یک فایل خیلی بزرگ (مثلا دو گیگی) m2t داد که صدا و تصویرش خوبه، با استفاده از ffmpeg فایل رو به شکل عجیبی کوچیک می کنم بدون اینکه کیفیت یا صدا ضرر خاصی بکنن. دستور مورد استفاده من اینه:

ffmpeg -i $1 -acodec libmp3lame -b:a 16k -ac 1 -s 1366x768   $1.done.mp4 

که بازم به عنوان یک اسکریپت بش کار می کنه و هر فایلی بهش بدم رو بعد از نیم ساعت کار با پسوند mp4 با سایز ۱۳۶۶ در ۷۶۸ که اندازه مانیتور من است و یک کانال صدای ۱۶ کیلویی و کدک mp3lame تحویلم می ده.


خوش باشین و خندون و توی ویدئوکست‌هاتون لبخند بزنین چون باحالتر می شه و البته سایت می بینیم لطف کرده و یک کانال اختصاصی من درست کرده که بسیاری از ویدئوهای من توشون هست و البته کانال یوتیوبم که عضویت شما توش بهم انرژی می ده هم جادی در یوتیوب است و توی وبلاگ هم که ویدئوکست‌ها همه اینجا طبقه بندی می شن.