روز جهانی معلم مبارک

دو روز پیش (۵ اکتبر) روز جهانی معلم بود (: من نمی دونستم و تازه فهمیدم. توی لیست کارهام گذاشته بودم در مقابل اون مطلبی که در مورد اول مهر نوشتم یک مطلب هم در مورد معلم ها بنویسم.

معلم ها … فکر کنم دو جورن. یا از سر بدبختی معلم شدن یا از سر علاقه و هر دو گروه نیازمند احترام خاص هستن. من یادمه معلم‌هایی که بچه‌ها رو کتک می زدن و بدبختی خودشون رو سر بچه‌های مدرسه خالی می‌کردن و یادمه معلم‌هایی رو که با همه وجود می‌خواستن به ما چیز یاد بدن.

کار معلمی غیرقابل باور سخته. من یک سال، هفته‌ای یک روز، دو زنگ توی یک مدرسه که بچه هاش همه از خانواده های متوسط به بالا بودن معلم بودم.. و من آدمی هستم بسیار با حوصله و خونسرد و شاد. و یکبار سر کلاس سر یکی داد کشیدم! دعواش کردم که چرا مزاحم همه می شه. خودم باور نمی کردم عصبانی شده باشم. از اون روز فهمیدم که چقدر باید برای معلم ها ارزش قایل بود.. هرچند که در زمان بچگی ما، افتخارمون این بود که کی معلم رو بیشتر اذیت کرده (:

به هرحال.. گذاشته بودم اینو یه جا بگم و چه جایی بهتر از روز معلم. البته منتظر بودم روز معلم دولتی بنویسم ولی اون واقعا نچسبه چون من حتی یک کتاب معقول هم تو کارهای مطهری ندیدم که واقعا بتونم احساس کنم مثل یک معلم خوب داره چیزی می گه و نه مثل یک موعظه گر غیرصادق [ کسی اگر دیده خوشحال می شم بگه کدوم یکی ].

به هرحال… من از اون روز که عصبانی شدم سر کلاس – با وجودی که سی ثانیه بعدش از طرف معذرت خواهی کردم – فهمیدم که معلمی واقعا کار سختیه و اگر کسی توی کلاس‌های ما با چهل پنجاه نفر بچه از همه مدل چک و چونه زده باشه واقعا حق ندارم به خاطر عصبانی‌شدن‌هاش سرزنشش کنم. هنوز هم کتک بسیار بده، عصبانیت کاملا بده و غیره ولی فردی که اینکار رو می کنه هنوز فقط چون معلمه، قابل احترامه و باید مشکل رو جای دیگه ای حل کرد تا بچه هایی که می خوان در آینده این کشور رو دستشون بگیرن، زیر دست سالمترین آدم های شاد بزرگ شده باشن نه فقیرترین قشری که درخواست حقوقشون با زندان و سرکوب همراه می شه. معلم ها شدیدا محترم هستن و باید باشن و من رسما اعلام میکنم «معلم هاتون رو اذیت نکنین بچه ها! اگر هم حتما می خواین یکی رو اذیت کنین خب برین یکسری دیگه رو اذیت کنین (:»

پی.نوشت. این پست در مورد معلم های مریض نیست که ملعم می شن برای دسترسی به بچه ها و مال معلم های پرورشی هم نیست و مال استادهای دانشگاه هم نیست (:

پی.نوشت.۲. یکی از کامنت گذارها گفته:

منون به خاطر پست‌های خوبتون. فقط یک نکته را راجع به روز معلم می‌خواستم یادآور بشوم. روز ۱۲ اردیبهشت به خاطر سالروز شهادت دکتر خانعلی در سال ۱۳۴۰، روز معلم نامیده شده و نه به خاطر درگذشت آیت‌الله مطهری (که در واقع شب ۱۱ اردیبهشت اتفاق افتاده). برای اطلاع بیشتر میتونید به این لینک مراجعه کنید.

  • ستاره نقره‌ای

    جسارتا” خدمتتون عرض کنم ما الان تو ماه اکتبر هستیم.

    • جادی

      جسارتا چرا؟ (: خب توی اکتبر هستیم دیگه (: اینقدر به نوامبر فکر می کنم اشتباهی نوشته بودم نوامبر که توی متن اصلاح کردم. تشکر.

  • علی‌

    ممنون به خاطر پست‌های خوبتون. فقط یک نکته را راجع به روز معلم می‌خواستم یادآور بشوم. روز ۱۲ اردیبهشت به خاطر سالروز شهادت دکتر خانعلی در سال ۱۳۴۰، روز معلم نامیده شده و نه به خاطر درگذشت آیت‌الله مطهری (که در واقع شب ۱۱ اردیبهشت اتفاق افتاده). برای اطلاع بیشتر میتونید به این لینک مراجعه کنید.

    http://karvand.persianblog.ir/post/79

  • جادی عزيز
    هر روز كه گودر رو چك ميكنم اول دنبال اسم كيبرد آزاد ميگردم.تا ببينم چی برای من امروز داره
    خيلی از نوع ادبيات و طرز نوشتنت لذت ميبرم چون ساده و كامل مينويسی
    چون خيلی وقت ها تو نوشته هات حرف دل و فكر منو ميزنی
    اميدوارم هميشه شاد و موفق باشی

  • چرا استادهای دانش‌گاه نه؟! درست است که دانش‌جوها به طور متوسط رفتار معقول‌تری نسبت به دانش‌آموزان دارند، اما به هر حال دو ویژگی‌ی مهم هم‌چنان باقی است:
    ۱)‌ استادهای دانش‌گاه هم به دیگران چیز یاد می‌دهند. معلم‌ها مدرسه نیز. در واقع اگر احترام گذاشتن به معلم‌ها به خاطر آموزش‌شان است، فرقی بین این دو گروه نمی‌بینم.
    ۲) بچه‌ی نوزده ساله فقط کمی با بچه‌ی هجده ساله تفاوت دارد و هر دوی این‌ها تفاوت قابل توجه‌ای با بچه‌ی هفده ساله ندارند. تغییر پیوسته است. در نتیجه اگر احترام گذاشتن به معلم‌ها به خاطر صبر و حوصله‌شان است، تفاوت معلم دبیرستان با استاد لیسانس نباید خیلی عظیم باشد.

    • جادی

      سولوژن نگفتم به استادهای دانگشاه احترام نذاریم که (: گفتم متن با نظر به مدرسه ها نوشته شده (: د رضمن فضای دانشگاه فرق می کنه. من هنوز احساس می کنم استادهای دانشگاه خیلی در مقایسه با معلم های مدرسه وضع بهتری دارن. هم از نظر شکل کار، هم حقوق و هم غربال شدن بچه های خیلی شر و واقعا انتظارم از یک استداد دانشگاه بالاتره از انتظارم از یک معلم مدرسه.

  • امير رضايي

    جناب جادي

    مطلبي كه در مورد شهيد مطهري فرموديدلطفا رجوع كنيد به كتاب داستان راستان

    البته از آدمي مثل شما انتظاري جز اين هم نيست هر انسان ديگري رو كه داراي نظراتي خلاف نظرات شما باشه رو غير صادق بدونيد

    جناب جادي خيلي سطحي و ناصحيح در مورد سايرين اظهار نظر ميفرماييد

    كمونيست هايي هم كه با ايشون بحث و جدل مستقيم داشتند به ايشون اينطور توهين نمي كردند كه جنابعالي ميكنيد

  • ۷تا از بهترین سیب‌هامو توی سبدت می‌ذارم جادی، بخاطر پی‌نوشت عالی‌ت. زنده باشی مرد.

  • مانی

    من هم از طرفِ خودم این روز به دبیرانِ واقعی که از رویِ خواستِ خودشون معلم شدند و واقعن دوست دارن که مطلبی به ما یاد بدهند رو تبریک بگم.
    این رو هم بگم، بچه ها اذیت کنید حتی معلم هاتون رو ولی به اندازه!
    شیرینی مدرسه و درس به همین چیزاست!
    شاد و موفق باشید!

  • احسان

    ماهم الان افتخارمون تو مدرسه اینه که کی بیشتر معلم رو اذیت میکنه.(البته ما هم یه روزی که بزرگ شدیم به بقیه میگیم که اینکار کار بدیه:D)
    پ.ن: بگم که ما فقط معلم های بیسواد و کسایی که تعهدی نسبت به کارشون ندارن و فقط اومدن که پولشونو بگیرن و برن رو اذیت میکنیم.