سوال جواب: آیا به سربازی بریم؟ چرا انصراف ندم برم رشته ای که دوست دارم رو بخونم؟

سلام جادی،

من سامان هستم و بیست و یک سالمه. در حال حاضر دانشجو ام و اوضاع جالبی ندارم چون تقریبا تو رشته ای که دارم درس میخونم موفق نیستم و کار داره به جاهای باریک میکشه از لحاظ تحصیلی. یه جورایی بخاطر جو حاکم بر خانواده و نرفتن به سربازی اومدم دانشگاه وگرنه علاقه ی بیشترم این بود که غیرآکادمیک روی موضوعاتی که بهشون علاقه دارم کار کنم.

قبول دارم تو انتخاب رشته اشتباه کردم ولی یادآوری اشتباهاتم در گذشته تاثیری تو وضع الانم نداره (البته ازشون درس عبرت گرفتم) ، الانم تنها دغدغه ی من رفتن به سربازی هست که اصلا دوس ندارم برم به همین خاطر نمیتونم به انصراف از تحصیل فکر کنم چون بلافاصله منو میبرن که خدمت کنم.

اگه بخوام انصراف بدم عملا نمیتونم دوباره کنکور بدم و چیزی که دوس دارم رو بخونم.از طرفی اگه نخوام سربازی برم از ی سری خدمات اجتماعی محروم میشم که بعضیاشون واقعا اساسی هستن و نمیشه بیخیالشون شد.میخواستم بدونم به نظرت اگه سربازی نرم میتونم ی کار پیدا کنم و دووم بیارم ، حداقل از گرسنگی نمیرم.اصلا میشه بدون سربازی رفتن ی جورایی بعضی چیزا رو دور زد و بشه از خدمات استفاده کرد

با تشکر

سلام سامان عزیز،

خب این مساله بسیار مهم و حساسی است و اصلا نمی شه با یک ایمیل براش جواب پیدا کرد. باید خودت فکر کنی و خیلی دقیق تصمیم بگیری که قراره چیکار کنی.

چیزهایی که من می تونم بگم اینها هستن:

۱) دانشگاه مهمه

من در این باره خیلی زیاد نوشته ام! پیشنهاد می کنم اونها رو بخونی و خلاصه اش اینه که در شرایطی که ما هستیم، دانشگاه یکی از مکان های مهم است که خوبه توش وارد بشیم و سعی کنیم بمونیم و با مدرک بیرون بیایم. یک حس منفی به خیلی از ما می گه دانشگاه خوب نیست و بعد برای فرار از روزهای بد، اساتید بد، درس های بد و احساسات بد کلا می خوایم بزنیم زیر دانشگاه و بیرون بیایم ولی عقل می گه بهتره بمونی و مدرکت رو بگیری و خلاص بشی. دقت کن که این مدرک قراره در طول چهل سال آینده همراه تو باشه. حتی می تونی مدرکی که الان داری می خونی رو تموم کنی و بگیری و بعدش به کنکور دوباره فکر کنی. مساله اینه که کنکور دوباره نباید راه فراری از شرایط فعلی باشه بلکه باید قدمی بشه در ادامه راهی که توش هستی.

۲) سربازی زوری

متاسفانه این سربازی هم بالا سر ما هست و هنوز جزو اون مجموعه کشورهایی هستیم که آدم هاش باید بهترین سال های عمرشون رو به بطالت در فضاهایی ناسالم و مریض بگذرونن. این یک واقعیت است… اما این رو بهت بگم که من دوستان زیادی دارم که سربازی نرفتن و در شرکت هاشون دارن به خوبی و خرمی کار می کنن (اکثرا توی شرکت های خودشون) و دوستانی رو هم دارن که به خاطر عقب انداختن سربازی دچاردردسرهای جدی شدن و دوستانی هم دارم که در نهایت تصمیم گرفتن با زدن از زندگی واقعی شون، سربازی لعنتی رو برن و تمومش کنن. هرکس روش خودش رو داره ولی همه اش ممکنه.

در نهایت چی؟

دقت کن که اگر دید تو اینه که «می خوام رشته ای که می خوام رو بخونم» معقولترینش اینه که چیزی که الان توش هستی رو تموم کنی و توی فوق لیسانس بری سراغ چیزی که می خوای یا اگر امکانش نیست سربازی رو بری و بعدش بری دنبال تحصیلات دانشگاهی. معلومه که در شرایط فعلی دنیا مال پولدارها است و احتمالا امسال سربازی رو می فروشن و اونهم ممکنه یک راه باشه اما…

حواست باشه که برای فرار کردن از یک چیز، سراغ چیز دیگه نری. ما همه اینطور هستیم: چون جسارت مقابله با A رو نداریم، به خودمون می قبولونیم که عاشق B هستیم و اصلا A رو نمی خواستیم از اول. باید مواظب این تله بود و گرنه هر رشته و درس و کاری از نزدیک سخته و پر دردسر.

  • ناشناس

    سلام پیج مشکلات جنسی که میگن همین جاست ؟‌

  • جادی به یک سوال مهم دوستمون پاسخ ندادی. «چطور میشه سربازی رو دور زد ولی از امکاناتی که بعداً استفاده اونها در گروی سربازی رفتن هست استفاده کرد؟» همونطور که خودت هم گفتی دوستانی داری که شرکت خودشون رو دارند! خب مگه میشه بدون کارت پایان خدمت یا معافی شرکت ثبت کرد، واسه پرسنل لیست بیمه رد کرد و … ؟

  • محسن هاشم پور

    سلام،

    به نظرم ما آدم ها توی یه رنج سنی شدیدا فک میکنیم که قراره آپولو هوا کنیم و اگه دیر بشه دیگه آپولو هوا نمیره یا یکی دیگه زودتر آپولو هوا میکنه! غافل از اینکه آپولوی زندگی ما همون ذره ذره دستاوردهای زندگیمونه که بدست میاریم و توی 40 50 سالگی لذت دستاوردهامون رو میبریم.
    اینا رو گفتم چون دقیقا دغدغه سربازی رفتن و نرفتن واسه من بود و من تو دوره سربازی حتی شرایطی برام جور شد که سربازی رو با پول دور بزنم ولی با صحبت با بعضی از دوستان خوبم این کار رو هرگز نکردن و با اینکه تقریبا دو سال از زندگیم رفت ولی از تصمیمی که گرفتم کاملا راضیم چون که … چون که موضوع دقیقا مثه دروغ گفتن میمونه! وقتی شما یه دروغ میگین مجبورین 10 تا دروغ دیگه پشت اون بگین تا اون دروغ اولتون رو ساپورت کنین و به همون دروغ اول ختم نمیشه معمولا! پیچوندن اینجور چیزا هم تو زندگی (منهای اینکه قانونی آدم بخره که مثه اینکه دارن میفروشن) به نظرم شروع زندگی با این تفکر که “من هر کاری رو که دوست نداشته باشم نمیکنم و دنیا باید رو محور من بچرخه”! و یه جوری آدم تصمیم میگیره که با پیچوندن زندگیش رو بچرخونه تا اینکه بهای بعضی چیزا رو بده (هرچند که کاملا موافقم که بعضی بها دادن ها کاملا ناعادلانه است).
    به هر جهت، اینا رو گفتم چون این موضوع دقیقا واسه من هم پیش اومده و الان که چندین سال میگذره به این نتیجه رسیدم که اون دو سال با تمام با ارزش بودنش اصلا ارزش اینکه پیچوندن رو رواج بده تو زندگیم نداشت و از همه مهمتر اینکه به نظرم فک میکنیم خیلی کارمون درسته و این 2 سال داره به کارمون لطمه بزرگی وارد میکنه ولی در حقیقت از این 2 سال ها خورد خورد خودمون تا دلمون بخواد تو زندگیمون میدیم تا چیزای با ارزش تری بنام تجربه زندگی بدست بیاریم (البته خوش بینانش، در حالت بدش این که از این 2 سال ها زیاد تلف میکنیم الکی!)
    اینم اضافه کنم که برخلاف اکثر دوستان که از دوره سربازیشون بعد از اتمام به خوبی و خاطره یاد میکنن، من هرگز به خوبی یاد نمیکنم (با اینکه خیلی هم به من بد نگذشت) ولی بازم معتقدم تصمیم اینکه زندگیم رو با پیچوندن جلو نبرم واسه من خیلی ارزشمنده

    • sr

      موافقم و البته برای اکثر ما مرز سی سالگی یعنی پایان بسیاری از چیزها

  • علی

    1-شما بعد از انصراف از دانشگاه 1 سال تمام فرصت داری دوباره در رشته دیگه ایی ثبت نام کنی(به شرطی که قبلا از رشته دیگه ایی انصراف نداده باشی و همچنین از حداکثر میزان مجاز سوابق تحصیلیت نگذشته باشه منظورم اینه که وارد سال 6ام لیسانس نشده باشی).اگر از دوره روزانه دانشگاه دولتی انصراف بدی اگر خواستی زمانی واحدهایی که پاس کردی رو تطبیق بدی باید جریمه پرداخت کنی(نرخ جریمه الان حدود 1 میلیون برای هر ترم میشه البته به رشته هم بستگی داره).
    2-اگر بخوای کنکور شرکت کنی باید یک سال از شروع تحصیلت در دانشگاه گذشته باشه مثلا باید ورودی 92 به قبل باشی که بتونی دوباره کنکور شرکت کنی.ضمنا توی دفترچه کنکور هم نوشته که باید انصراف قطعی رو حداکثر تا آخر آذر داده باشی(الان از وقتش گذشته).ولی میتونی آزاد بدون کنکور ثبت نام کنی حتی برای ترم دوم از بهمن همین امسال.
    3-در مورد سربازی تجربه ندارم.(بستگی به شرایط هر فرد داره)
    4-ولی الان هر تصمیمی که بگیری تا چند ماه اول پیش خودت میگی اگه اون راه دیگه رو میرفتم بهتر بود.ولی باید ی مسیر رو تا آخرش رفت.شاخه به شاخه پریدن فقط وقت تلف کردنه.

    • محسن

      منم شنیدم و یک مورد هم دیدم. که هر نفر میتونه یک بار انصراف بده و یک سالم وقت داره برای اینکه دوباره کنکور بده.

  • سعید

    شهروند سربازی میرود و مالیات میدهد که در کشور عدالت در حوضه های مختلف برقرار باشد و توزیع عادلانه ثروت صورت بگیرد. در کشورهای متمدن اینگونه است.
    اما در ایران به هیچ وجه اینگونه نیست.

  • سعید

    صرف سربازی رفتن یا دانشگاه رفتن انسان ساز نیست. کسی را فرض کنید که با سهمیه بسیج داشگاه دولتی و معتبر و مجانی میرود و با سهمیه بسیج سربازیش کم میشه و با پارتی بازیهای بچه حزب اللهی ها جای خوبی سربازی میرود.
    نمونه چنین آدمهای را من میشناسم.
    نتیجه این میشود که احساس نیاز به اکثریت جامعه را نمیکنند چونکه برای راحتر زندگی کردن فقط وابسته به یک گروه کوچکی از جامعه بودند و هستند.

    • حسین

      سهمیه بسیج فقط برای دانشگاه آزاد هست.

  • فراز power

    دانشگاه خیلی واجبه,چیزهای زیادی یاد میگیری و آدم های زیادی رو میبینی ,یه جور سر و ته دانشگاه رو هم بیار اما با معدل بالا.
    حالا اگه نخوای سربازی بری چیکار میکنی ؟ سه ماه سه ماه میری پهلو روانپزشک و بعدش با مدارک میری نظام وظیفه و معافیت رو میگیری,اگه هم قبول نکردن همونجا لباسات رو در بیار تا مطمئن بشن !
    بدیش اینه که گواهینامه رانندگی بهت نمیدن و یه سری کارای دولتی هم بهت نمیدن.
    روش بالا بیشتر برا خروج از ایران و فرار مغزها خوبه,اگه داخل ایران موندی و معافیتش به دردت نخورد ,دو سال برو سربازی کارتت رو عوض کن.
    و اون دوست عزیز که میفرمان نمیخوام دوز و کلک در بیارم و زندگی ارزش دوز و کلک نداره خدمتشون عرض کنم که هیچکس دلش نمیخواد دوز و کلک بزنه اما تو ایران هیچ چی سر جاش نیست و با صداقت کارت راه نمیفته , اگه همه چی دلبخواهی بود آره , اما اجبار که باشه مجازی به هر نحو از زیر کار در بری !
    کثیف تر از سربازی اجباری وجود نداره , هر کی بلده در بره.دو سال بیگاری و خفت و هیچ آموزش و امکاناتی , زانوی من تو سربازی آسیب دید و کلی مکافات و بدون سرویس پزشکی.
    هدف دولت چیه ؟هم نیروی مفتکی استفاده کنه و هم میخواد مثلا اتفاقی افتاد سربازا که دیوارشون کوتاه تره آسیب ببینن و مظلوم نمایی کنن که آی سرباز بیگناه رو کشتن و این حرفا و اتفاقی افتاد اونا رو بندازن جلو که کسی باهاشون درگیر نشه.
    خلاصه که اگه نیک بنگری همه بیشرفن

  • نیما

    اون قسمت که لینک دادی تو پست و در مورد رقابت تو کنکور برای دانشگاه دولتی صحبت کرده بودی، زیاد موافق نیستم…
    من خودم تو تهران جنوب سخت افزار میخونم و به رشتمم علاقه دارم … مگه اونایی که تو دانشگاه دولتی میخونن چه برتری نسبت به آزاد دارن؟؟؟؟
    درسته اونا دو سال واقعا زحمت کشیدن و کسایی مثل من نتونستیم به اون مرتبه برسیم و تو این مقوله بهشون باختیم اما کسایی رو که به شخصه تو دانشگاه خودمون دیدم به کلی دیدم رو نسبت به اینکه اونایی که سراسری میخونن حتما به آزاد برتری دارن عوض کرد.
    اونجا دوستی دارم که یه دونه از این دست از آدما رو به یه هزار تا دانشجوی نخبه ای که حتی طرز حرف زدنشون رو بلد نیستن عوض نمیکنم. مناسفانه این مشکل جامعه ماست که نه از خود شخص بلکه از چیز هایی که داره، انتظار داریم…..مثل اینکه بگم فلانی تو دانشگاه تهران درس میخونه اما از سیاست چیزی بارش نیست. و همینطور حداقل تو ایران فقط کار شخص رو میخان و فاکتور دیگه ای برای شخص در نظر نمیگیرن

  • Jimmy

    چون این ماجرا دغدغه یک دوره من بود، گفتم من هم یک نظری بدم.
    1.من هم مثل این دوستمون از سربازی متنفر بودم. چون به نظرم حرف زور بود. و مثل اون دوستمون که میگفت نمیخواست پیچوندن رو وارد زندگیش کنه منم نمیخواستم زیر بار زور به این بزرگی برم. اگر هم میرفتم تا آخر زندگیم خودم رو سرزنش میکردم. این ویژگی شخصی منه.
    2.برای پیچوندن سربازی یکی از طولانی ترین میانبر های ممکن را پیاده کردم. اپلای کردم . پروسه ای احتمالا حدود 10 سال از زندگی من رو تحت شعاع قرار بده ولی هنوز هم از اینکه زیر بار قضیه اجباری ای که قرار بود 2 سال از زندگی من رو تحت شعاع قرار بده نرفتم شدیدا راضیم. هرچند که زیاد تمایلی به ارشد و دکترا خوندن نداشتم . هرچند هنوز توی ایران خیلی چیزهایی بود که نمیخواستم ترکشون کنم. هرچند که شغل داشتم و داشتم پیشرفت میکردم هرچند…..
    3.موفق نبودن در رشته رو با چی میسنجی؟ نمره ؟ خوب این اشتباهه . من خودم از بچگی عاشق الکترونیک بودم و لیسانس برقم رو توی یکی از معتبرترین دانشگاههای ایران گرفتم. با وجود اینکه بسیاری از خفن ترین دانشجوهای ایران اونجا درس میخوندن به جرات میگم 70 درصدشون کوچکترین علاقه و استعدادی به رشته نداشتن. ولی با اینحال من از لحاظ معدلی از خیلیهاشون پایین تر بودم. هیچ وقت هم برام مهم نبود.
    4.علم الان خیلی گسترده شده. من خودم با اینکه رشتم برق بود به شدت به برنامه نویسی علاقه داشتم. بحث پژوهشی که برای کارم انتخاب کردم یک ترکیبی از علوم کامپیوتر، برنامه نویسی ، کنترل،‌ اپتیمایزشن (یه جورایی مهندسی صنایع) و حتی اقتصاد بود. و به غیر از اقتصاد بقیه این موضوع ها علایق من بود. مطمئنی رشتت کوچکترین ربط احتمالی ای به علایقت نداره؟

    5. و مهمتر از بقیه:‌ سربازی همیشه مثل یک دیو ترسناک توی زندگی من بوده ولی مثل تو گیو آپ نکردم در مقابلش. برام یک عنصر ترسناک بود که ترسش همیشه باعث پیشرفتم شد توی دوره دانشگاه . باعث شد که حداقل برای فرار از سربازی توی دانشگاه فعال شم مقاله بدم و اختراع ثبت کنم . صد تا راه اصولی برای فرار از این سربازی احمقانه هست … بنیاد ملی نخبگان … موفقیت توی مسابقات بین المللی و … به راهایی مثل به دیونگی زدن خودت و اینها فکر نکن که چاله دربیای و بری تو چاه! اینم یه جور گیو آپ در مقابل سربازیه.
    همیشه هم یک جمله ای داشتم که اگر هم یک روز مجبور بشم برم سربازی تا دقیقه نود مبارزه میکنم، در دقیقه آخر هم اگر نشد، قبل ورود به پادگان خودم رو دار میزنم و تن به این کار نمیدم.
    حالا شاید سربازی اینقدر هم وحشتناک نباشه ها ولی هیچ وقت نگذاشتم از قبحش توی ذهنم چیزی کم بشه … واسه من که خیلی جواب خوبی داد. تو هم سعی کن جلوش وایستی به جای اینکه خودتو ببازی. به چشم یک رقیب بهش نگاه کن نه لولو.
    و در آخر حواست باشه بعد از یه سنی یک افسردگی ای سراغت میاد که عمرم داره میره و من هیچی نشدم … چقدر زندگی پوچه و اینها . تا قبل از این سن تصمیمت رو بگیر اینم بدون که باهاش فاصله زیادی نداری.

  • محسن

    دوستان به نظرتون کسی که در ایران سربازی رفته رو بعدها مورد سرزنش قرار نخواهند داد؟ می‌دونم که سربازی اجباریه ولی دلیل نمیشه چون اجباریه و پدر و مادرامون نادان هستند بریم 2 سال توی یک محیط فاسد و تحت فرمان افراد فاسد باشیم. جادی تو خودت چرا رفتی سربازی ؟ هیچ کس نظامی ها رو بهتر از من نمی‌شناسه همشون ابله و ریاکار و بی سواد هستن و منظورم از فساد ، فساد اخلاقی نیست بلکه من 100 درصد مطمعنم هیچ آدمی که دارای سلامت روانی هست نمیره توی پادگان‌های نظامی ایران کار کنه.
    سربازی یک پارادوکسه که میگن بیا سربازی تا از کشورت بتونی دفاع کنی ولی در درجه‌ی اول کسی که رفته سربازی یعنی نتونسته از خودش دفاع کنه چون خود بردن به سربازی بزرگترین حمله ای هست که به آدم می‌کنن و معلوم نیست چند میلیارد دلار تا حالا به کشور صدمه زده.

  • رضا

    بچه ها یکی میتونه به من کمک کنه؟ من توی دانشگاه هر ترم حدود 13 -14 واحد پاس کردم و کسی که سربازی نرفته هم نمیتونه بیش از 10 ترم دانشگاه رو طول بده حالا اگه ترم آخر اون درس هایی که هنوز پاس نکردم توسط دانشگاه ارائه نشه باید چیکار کنم؟ یعنی ترم آخر باشم و اون درس هایی که مونده بعضیاشون ارائه نشده باشه باید چیکار کرد؟

    • معین

      تو ایین نامه نوشته که می تونی یه مقدار از درسا رو معرفی به استاد بگیری اگه ارائه نشده بودند.

      راستی جادی تو فک کنم برق مخابرات خوندی چی شد که ارشد فک کنم فلسفه یا جامع شناسی خوندی؟
      و الان تو کار کامپیوتر و برنامه نویسی هستی؟

    • @رضا جان، اگه به هر دلیلی نتونی تو ۶ سال مدرک کارشناسی رو بگیری، با همون مدرک دیپلم باید بری سربازی، که تقریبا پائين ترین درجه رو هم بهت میدن و میشی سرباز! اگه ارتش بیفتی کارت خیلی سخت میشه! خیلی!

  • نیما

    تنها چیزی که میتونم بگم اینه که زمان و گذر زمان مهمترین و ارزشمندترین چیز در جهان و برای انسانه…. سربازی اجباری هیچی بجز اتلاف وقت ارزشمند و انرژی جوانی نیست… یه جوری این زمان رو ذخیره و خرج چیز بهتری کنید.
    .
    سالانه 500هزار سلول عصبی در انسان از بین میره سلولهایی که هرگز ترمیم یا جایگزین نمیشن، همون سلولهایی که پیری رو در انسان رقم میزنن. یک میلیون سلول باارزش عصبی برای چه چیزی قراره از بین بره؟؟!

  • بهنام

    من خودم این شرایط رو دارم ! فوق دیپلم رو گرفتم ولی دیگه ادامه ندادم و الان برای سربازی اقدام کردم . دلیل این که هم درس رو ادامه ندادم این بود که اونم مثل سربازی فقط وقتت رو تلف میکنه ! سربازی هم راهیه که باید بری . توی دانشگاه هیچی بهت یاد نمیدن و ازت پول میگیرن ! بجاش تصمیم گرفتم کار کنم ! وقتی کار کنی هم یه چیز یاد میگیری هم جای اینکه ازت پول بگیرن بهت پول میدن ! این تجربه من بود ! موفق باشی

  • mehdi

    من خودم زندگیمو مدیون سربازی هستم علاوه بر اینکه یک سری دوست خوب پیدا کردم تجربه های زیادی کسب کردم که حتی حاضرم تکرارشون کنم .اینکه یه جورایی از لاکم بیرون اومدم کار گروهی کردم و یه روحیه تیمی خیلی خوب به دست آوردم کلی ایده کاری به ذهنم زد و … خلاصه می خوام بگم اصلا چیز ترسناکی نیست که وخشت آور باشه چون انسان نمی خواد شرایط راحتش و ترک کنه دوست نداره تن به سختی بده . به اون دوست عزیز که گفتند ادم هایی که تو نظام هستند خیلی تعطیلن باید بگم اصلا این شکلی به قضیه نگاه نکنه من ادم های خیلی با سوادی دیدم که ارتشی بودند تیمسارهایی دیدم که حتی دیدنشون درس زندگی بهت میداد انسان های که عاشق ارشون هم باشن دیدن ختی برعکسش هم دیدیم یه کم باز تر به قضیه نگاه کنید بد نیست .ولی شما مدرکت و بگیر بعد برو خدمت به فکر انصراف هم نباش اصلا هم نمی خواد نگران باشی این غول نیست این همه عمرمون رو هدر کردیم این تایم هم روش هنوز راه زیاد داری مهم طول زندگی نیست مهم عرض و کیفیت اونه .شاد باش ایشالا همه چی درست میشه

  • سربازی دوران بدی محسوب میشه وقتی بخوای با دوران دانشگاه مقایسه‌اش کنی! و گرنه دیگه در اون حد هم نیست که بخوای به خود کشی و … فکر کنی! اگه فوق لیسانس داری می تونی یه کسری از بنیاد نخبگان بگیری (ماکسیمم ۶ ماه) بسیج هم فعال باش (گور باباشون) یه ۵~۶ ماه از اونجا کسری بگیر!
    به امریه گرفتن و سرباز معلم هم شدن هم می تونی فکر کنی! خیلی بهتر از پادگانِ، مخصوصا اینکه سربازی هم از ۹۴ میشه ۲۴ ماه!
    فقط اگه بتونی این دوسال رو تو زندگیت یه جور Ignore کنی و خودت رو با بقیه دوستات که همون موقع سربازی نیستن مقایسه نکنی، متعادل میگذره! سربازی تنها چیزش که خوبه، همینه که بتونی با این جور تو مخی ‌ها کنار بیای و دایورت کنی! :)

  • Pingback: برف()