دسته: مقاله

یک فیلم مستند جذاب از Bright Hand Pictures. اگر پهنای باند دارین به نظرم دیدن هشت دقیقه اش جالبه. هم موضوع جالبه هم اجرا. یک نفر خانم داره تست می کنه که آیا آرایش و لباس می‌تونه زندگی‌اش رو «ساده»تر بکنه یا نه. یکبار با آرایش سکسی می‌ره بیرون و یکبار با قیافه‌ معمولی‌اش که خودش هم تاکید می‌کنه کاملا خوبه و هیچ مشکلی نداره.

Documentary : Sexy Girls Have It Easy from Bright Hand Pictures on Vimeo.

عنوان این فیلم مستند هشت دقیقه ای، گویای نتیجه‌اش هست. بعد از یک روز از آدم‌ها درخواست چیزهای مجانی کردن، نتیجه اینه:

اگر خواننده منین که دیدگاهم رو در مورد اینجور چیزها می‌دونین:

• این نتیجه برای یک جامعه جذاب نیست ولی قابل درکه
• هیچ آدمی به ذاته خوشگل یا زشت نیست
• معیارهای هالیوود برای زیبایی احمقانه است
• ساخته شدن چنین فیلم مستندی کار بسیار جذابیه. حتی اگر نتیجه‌اش رو دوست نداشته باشیم

و البته بی‌غرضی نسبی آدم‌ها هم جذابه. فکر کنم توی جامعه ما اگر یک دختر سکسی به یک راننده تاکسی بگه مجانی می‌تونم سوار بشم یا مثلا به یک شیرینی فروش بگه کیک مجانی می‌خواد نتیجه تا حدی با این فرق کنه.

اخلاقیات در ایران وضعش واقعا خرابه و برای ماست مالی‌اش دائم تبلیغ می‌شه که «خارج» خیلی خیلی دیگه ناجوره. مثلا چند وقت پیش یکی از دخترهای ایرانی مجبور به مهاجرت، نوشته بود که از کمبود سکس رنج می‌بره و این نوشته بعد از مسخره شدن توی سایت‌های طرفدار نظام با کامنت‌های طرفداران سیستم بمباران شده بود که «شما مگه خارج نیستین؟ اونجا که پر سکس است.»

اون موقع دوست داشتم اینو بنویسم که حالا به این بهانه می‌نویسم: در تمام دنیا، اخلاقیات جنسی سالم‌تر از ایران بوده به جز عربستان سعودی. توی ویدئوی بالا می‌بینین که یک مرد برای یک دختر (در هر دو حالت اصطلاحا سکسی و اصطلاحا غیر سکسی) مشروب الکلی می‌خره ولی بهش می‌ده و بعدش هم دختره در حالی که حتی نوشیدن رو شروع هم نکرده جدا می شه و می‌ره خونه‌اش. اینجا ایده خیلی از ما اینه که اگر به یک خانم در حمل بار به خونه‌اش کمک کردیم حتما باید مارو دعوت کنه بالا.

یا مثلا در مورد دوست دختر و دوست پسر. نظر شخصی‌ام اینه که سکس توی غرب بین جوون‌ها خیلی مهجوبانه‌تر از اینجا پیش می‌یاد. اونجا برای یک پسر دبیرستانی اصلا عادی نیست که به یک دختر دیگه که تازه باهاش دوست شده در مورد علایق جنسی‌اش حرف بزنه و دو تا همکار هم اصلا دلیلی نداره حتما با هم دیگه شریک جنسی هم باشن چون با هم بگو بخند دارن. اینم بگم که توی اون غربی که تبلیغ می شه خیلی کثیفه پسرها هم مفهوم بکارت رو دارن و معمولا چه برای پسر چه برای دختر مهمه که اولین معشوقشون کی باشه.

رسما اعلام شده که نشستن بد است.

نشستن باعث چاقی می‌شود.

نشستن باعث ضعف است.

و نشستن مرگ را نزدیک‌تر می‌کند.

البته صحبت سیاست نیست. صحبت بدن انسان است و رشته‌ای به اسم محققین عدم فعالیت. آن‌ها با این سوال شروع کردند که چرا بعضی‌ها زیاد می‌خورند و چاق نیستند و بعضی‌ها کم می‌خورند ولی دائم چاق می‌شوند و به این نتیجه رسیدند که تفاوت این دو گروه در فعالیت‌های جزیی روزانه است. کارهایی مانند بستن بند کفش، خم شدن برای برداشتن کیف، کش و قوس دادن به عضلات حین کارهای دیگر و از همه مهمتر ننشستن.

بنا به تحقیق جیمز ولاهو در نشریه نیویورک تایمز نشستن باعث می‌شود:

فعالیت الکتریکی عضله افت کند – و «عضله به وضعیتی مشابه عضله یک اسب مرده برود.». [حین نشستن] عضله شما تنها یک کالری در دقیقه مصرف می‌کند که یک سوم وضعیتی است که بلند شوید و راه بروید. این موضوع باعث بالا رفتن احتمال دیابت نوع دو و همچنین چاقی می‌شود. آنزیم‌های شکننده لیپید و تریگلیسیرین که وظیفه جمع کردن چربی از سیستم خون را دارد نیز شدیدا سقوط می‌کنند که به نوبه خود باعث پایین آمدن سطح کلسترول خوب می‌شود.

[متخصص عدم تحرک مارک] هامیلتون در آخرین کار خود نشان می‌دهد که چطور عدم تحرک اجباری در موش‌ها به سرعت باعث کم شدن هفتاد و پنج درصدی توان عضلات مرتبط با ایستادن در حذف لیپوپروتئین‌های خون می‌شود. برای نشان دادن تاثیر مشابه در انسان‌ها، از چهارده داوطلب جوان و سالم خواسته شد تا بیست و چهار ساعت بی تحرک باشند و اینکار باعث افت چهل درصدی توان انسلولین در شکستن گلوکز شد.

طبق تحقیقات مشابه، یک عمر روزانه شش ساعت پشت میز نشستن می‌تواند در مردان باعث ۲۰٪ افزایش احتمال مرگ در مقایسه با کسانی شود که روزانه تنها ۳ ساعت پشت میز می‌نشینند.

همین مجموعه تحقیقات باعث شده یک مد در بین هکرها شایع شود: ایستاده کار کردن. این روزها اصلا غیرعادی نیست وارد دفتری بشوید و ببینید که یک نفر صندلی‌اش را روی میز و کامپیوتر را روی آن گذاشته و مشغول کار است یا اصولا میزهای بلندی ویژه ایستاده کار کردن در دفاتر کار گذاشته شده.

بخصوص اگر توجه کنید که طبق این تحقیقات، تمرینات ورزشی جلوی صدمات ناشی از نشستن طولانی را نمی‌گیرند، راحت‌تر عکس بالا را به عنوان چیزی فراتر از یک مد برنامه‌نویسی، درک می‌کنید.

منابع: بیزنس اینسایدر و بویینگ بویینگ.

گزیده‌ها – داستان استیو. استیو شیمل از اولین‌های گوگله و اینجا به شکل مشروح داستان شروع کار خودش رو می‌نویسه. نه فقط ورود/پایه گذاری به گوگل که از اون مهمتر داستان دوران کودکی و چگونگی رشد فنی و علمی اش رو – چگونه بتمن بشویم. اگر کل تکنولوژی‌های دنیا و پول کافی داشته باشیم، آیا می‌تونیم با برنامه ریزی خوب از بچگی یک بتمن تربیت کنیم؟ جواب مشروح و مفصل رو یک آدم با حوصله نوشته و تشریح کرده

استارتاپ‌ها – چرا استارتاپ‌ها به وبلاگ احتیاج دارند. و توی وبلاگشون باید چی بنویسن – وقتی می‌خواهید کار را کنار بگذارید چون دیگر امیدی به آن ندارید. شرایط عادی هر استارتاپ و شرایط عادی هر آدم. – فلوچارتی برای استارتاپ‌ها. یکی از کارشناسان شروع استارتاپ، یک فلوچارت درست کرده از روند تصمیم‌گیری منتبج به شروع کار. اگر می‌خواین کاری رو شروع کنین حتما اینو چک کنین ویژه – گیک‌های عزیز، باید حرف بزنیم. یک گیک با بقیه گیک‌ها حرف زده. در این مورد که باید فرهنگمون رو حفظ کنیم و فراموش نکنیم که برگ برنده ما، کمک کردن به دیگران و به اشتراک گذاشتن اطلاعاته

طراحی – طراحی صفحه ثبت نام سایت. یکی از طراحان خوب دنیا داره بهتون توضیح می‌ده که چجوری صفحه ثبت نام سایتتون رو طراحی کنید. برنامه نویسی – تکینک‌های پیشرفته Git. اگر لازمه توضیح بدم، یعنی به این مقاله نیازی ندارید (: – کرنل چگونه حافظه را مدیریت می‌کند. – چرا هیچگاه نباید بپرسید که آیا اجازه دارید کد را تمیزکاری کنید؟.

لینک صفحه اصلی مجله

بلاگ‌نوشت یک حرکت خوب و مفید برای وبلاگستان شروع کرده که من هم افتخار می‌کنم با نوشتن این مطلب بهش بپیوندم. اسم رمز حرکت هست وبلاگ من تبلیغات قبول می‌کند و خلاصه‌اش اینه که من بگم وبلاگم تبلیغ قبول می‌کنه.

برای خیلی‌ وبلاگ‌نویس‌ها این می‌تونه روحیه بخش و جذاب باشه و برای خیلی از تبلیغ دهندگان، یک فرصت عالی.

دلیلی که می‌گم فرصت خوبیه اینه که تبلیغات در اینجا ارزون است و شدیدا هدفمند. مثلا به وبلاگ من نگاه کنید: وبلاگ من یک وبلاگ قدیمی است توی بحث گنو/لینوکس ، فرهنگ سایبر، آزادی‌های دیجیتالی، گیک‌ها و هکرها و اتفاقات تکنولوژیک مرتبط با حقوق بشر و اینطور چیزها (و البته گاهی تاروت ). در واقع اگر کسی بخواد چیزی مرتبط با لینوکس رو تبلیغ کنه، بهتره اونو بذاره تو وبلاگ من یا یک لینوکس‌نویس دیگه تا اینکه توی صفحه اول همشهری براش آگهی بده ((:

من تعرفه خاص تبلیغاتی ندارم و در قبول آگهی هم خیلی سخت‌گیر هستم. اگر شما آگهی‌ای دارین که مرتبط با حقوق بشر است، مرتبط با آزادی‌های دیجیتال است یا در مورد لینوکس است و امنیت ملی رو هم به خطر نمی‌ندازه، بهم خبر بدین تا براتون تبلیغش کنم (: دائمی‌ترین جای تبلیغ ستون کناری است و جای پر بیننده‌تر ولی کوتاه‌تر، زیر پست‌هایی است که بیشتر از صد لایک می‌خورند و بارها ری‌شیر می‌شوند.

اریک ویتاکر (Eric Whitacre) در نسل خودش، یکی از آهنگسازهایی است که آثارش بیشترین اجراها را داشته.

او چند وقت با یک اتفاق جالب مواجه شد: دختری در یوتیوب یکی از قطعات او را به افتخارش خوانده بود و ویدئو را آپلود کرده بود. این جرقه یک فکر بود. اریک شخصا کل قطعه را رهبری کرد… بدون صدا و بدون نوازنده. بعد از خوانندگان سراسر جهان خواست تا با صدای خود قطعات مرتبط را بخوانند و روی یوتیوب آپلود کنند و به او خبر بدهند.

او جواب هایی مثل این می گیرد:

نتیجه نهایی بعد از دریافت همه ویدئوها و ادیت‌ها؟ اجرایی با ۱۸۵ خواننده از ۱۲ کشور جهان که در ویدئوی نهایی، اثر Lux Aurumque را اجرا می‌کنند.

ویدئوی کامل این اجرا را از اینجا ببینید و از آن جذابتر، به اینجا بروید تا در کل تجربه از زبان خود اریک ویتاکر شریک شوید.

احتمالا عکس امروز گوگل رو دیدین… خیلی قشنگ بود و باعث شد من مدخلش رو توی ویکی پدیای فارسی اضافه کنم:

مارتا گراهام (یازدهم می ۱۸۹۴ تا اول آوریل ۱۹۹۱) رقاص آمریکایی بود که به عنوان یکی از پیشگامان رقص مدرن شناخته شده. تاثیر او بر رقص را با تاثیر ایگور استراوینسکی در موسیقی، پابلو پیکاسو در نقاشی و فرانک لیولد رایت در معماری مقایسه می‌کنند. [۱]

گراهام زبان جدیدی در حرکات ابداع کرد و از آن برای بروز احساسات، هیجانات و لذت‌های مشترک بشر استفاده کرد. او برای هفتاد سال رقصید و اولین رقصنده‌ای بود که در کاخ سفید برنامه اجرا کرد و اولین رقصنده‌ای هم شد که به عنوان سفیر فرهنگی به کشور دیگری سفر کرده است. او همچنین اولین هنرمندی در رشته رقص بود که بالاترین مدال شهروندی آمریکا یعنی مدال آزادی رییس‌جمهوری را دریافت کرد. او می‌گوید «من تمام زندگی‌ام را در رقص و رقصندگی سپری کردم.»

و اینهم مدخل انگلیسی که اگر کسی بخواد کاملتر بخونه یا فارسی رو کاملتر کنه.

آپدیت: و اینهم توضیح فنی اینکه این لوگو چطور نمایش داده می شد.

روی مطلب گیمپ خوب است اما… یک کامنت خیلی خیلی طولانی داشتم از مهرداد با کلی سوال در مورد گنو/لینوکس. اینجا جواب می دم شاید به درد کس دیگه هم بخوره.

سلام
در مورد لینوکس چندسالی هست که باهاش آشنا شدم و وبلاگهای طرفدارانش رو دنبال میکنم و صد البته شیفته فلسفه کد باز هستم و چندبارهم اقدام ناموفق داشتم برای مهاجرت به لینوکس که نشد
سوالاتی که همیشه ذهنم و مشغول کرده رو براتون مینویسم تا شاید با جواب شما کمکی بشه به من و امثال من برای درک بهتر لینوکس و انتخاب نهایی
۱ اولین چیزی که منو وامیداره برم سراغ لینوکس مجانی بودن اونه و برچسب نرم افزار دزدی که طرفداران لینوکس همیشه در برخورد با استفاده کنندگان ویندوز استفاده میکنن ! که خوب بعدا فهمیدم که لینوکس مجانی نیست و اگر یک نسخه درست و درمون با پشتیبانی بخواهید باید پول بدیم که خوب میشه همون ویندوز

درست نیست. تقریبا همه لینوکس‌ها رایگان هستند ولی اگر بخوای مثلا یک نفر باشه که در هر لحظه با تلفن در مورد هر مشکلی که داری بهت جواب بده باید پول این سرویس خاص رو بدی. برای شروع لینوکسی مثل اوبونتوشاید چیزی مثل مینت انتخاب بهتری باشه. در مورد هر دو هزاران هزار راهنمای انگلیسی می تونی پیدا کنی و دنیای وب فارسی هم اطلاعات زیادی داره. همینطور لاگ ها (گروه های کاربری لینوکس) و فروم ها هم جاهای خوبی برای یادگیری هستن. همیشه پیشنهاد خوبیه. رایگان و آزاد. اگر دنبال این هستی که بعد از نصب همه چیز بدون نیاز به تنظیمات کار کنه،

۲ اینکه چرا طرفداران لینوکس یک بوم و دو هوان ؟ کسانی که در مورد سیستم عامل و چندتا برنامه کاربردی فریاد (من دزدی نمیکنم)سر میدهند در مقابل از منابع دیگر اینتر نت مثل موسیقی و فیلم و کتاب بدون هیچ عذاب وجدانی استفاده وگاها منتشر هم میکنند.

نظرات خودشون که به خودشون مربوطه و باید از هر فرد بپرسی. خیلی از لینوکسی ها به خاطر خوبی لینوکس ازش استفاده می کنن نه مجانی بودنش و اینکه نمی تونن به دلایل مالی یا قانونی ویندوز بخرن. ولی در مورد من ، آزادی برام بسیار جذابه ولی لینوکس جدای از آزاد بودن برام یک ابزار پایدار و خیلی قوی هم هست. در مورد ویندوز هم تعصبی ندارم که ازش استفاده نکنم. فیلم دزدی هم می بینم و چون تو کشوری زندگی می کنم که توش امکان خرید کتاب هایی که می خوام نیست، بین نخوندن اونها و دزدیدنشون دومی رو انتخاب می کنم.

۳ لینوکس سیستم عامل گیگهاست؟ اوج لذت از لینوکی در بلد بودن فرمانهای اونه و تغیرات دلخواه در سیستم عامل و عملا برای استفاده معمولی و کاربر ساده و خانگی هیچ جذابیتی نداره!

بستگی به هر آدمی داره. تعمیم اشتباهه. هر کس می تونه هر لذتی که دوست داره رو ببره. نظر شخصی من اینه که لینوکس برای دو طیف خوبه: کسانی که واقعا می دونن کامپیوتر چیه و به چه دردی می خوره و ناراحتن که اون کارها رو باهاش نمی تونن توی ویندوز بکنن (متلک بود دیگه! ((: )))‌ و کسانی که نمی دونن کامپیوتر چیه و سیستم عامل و چیه و فقط می خوان راحت و بی دردسر توی اینترنت بچرخن، چت کنن، ایمیل بخونن و غیره. اولی ها یک ابزار قدرتمند می خوان و دومی ها یک سیستم عامل پایدار که نه ویروس بگیره نه کند بشه نه چیز دیگه. ویندوز هم در حال حاضر برای کسانی خوبه که می خوان شبیه بقیه باشن.

۴ لینوکس به شدت به اینترنت وابسته است! فکرکنید در یک روستای دو افتاده مشغول کارید و ناگهان به دلیل سخت افزاری سیستم شما دچار ایراد اساسی میشودوسیستم عامل بالا نمیاید!
کاربر حرفه ای هم نیستید تا مثلا از طریق بک آپ موجود در هارد اکسترنالتان اوضاع را مرتب کنید و البته اینترنت هم یا نیست یا دیال آپ است . در این حالت چه میکنید ؟ در صورتی که کاربر ویندوز در چنین حالتی یا باید سراغ نزدیک ترین گیم نت روستا رو بگیره و یک یا دو سی دی بخره یا از اولین آدمی که می بینه یک سی دی ویندوز و یک سی دی برنامه کاربردی به امانت بگیره….

مشکل سخت افزاری رو چجوری باید با سی دی ویندوز حل کنیم؟ (:‌ در چنین حالتی اگر فرد مشکل سخت افزاری اش رو حل کنه، لینوکس مثل قبل بوت می شه و بالا می‌یاد. در عین حال اگر من بخوام برم یک روستای دور افتاده آفریقایی که مثلا سه ماه به اینترنت دسترسی نداشته باشم، روی سیستمم چیزی مثل دبیان نصب می کنم و نه تا دی وی دی اش رو با خودم می برم تا به همه نرم افزارهای جهان دسترسی داشته باشم. اما حرفت از یک نظر هم درسته. کلا لینوکس یک موضوع اجتماعی است و نسخه های معمولی هم به خاطر اینکه در غرب وحشی توسعه پیدا می کنن، تصورشون اینه که اینترنت داری و سعی می کنن کمتر و کمتر به سی دی شون وابسته بشن تا در ده پونزده دقیقه راه بیافتن (: البته نسخه‌های وطنی با اینترنت وطنی سازگارتر شدن. مثلا چیزی مثل آریوس تلاش کرده در یک دی وی دی تقریبا تمام چیزهای مفید برای یک کامپیوتر عمومی رو فراهم کنه.

اما اگر می خوای چیزی داشته باشی که در هر روستایی احتمال بدی گیم‌نت‌ها بازی‌هاش یا خودش رو می‌فروشن، شدیدا توصیه می کنم از ویندوز استفاده کنی.

۵ آینده لینکوکس به کجا می رود ؟ یادم میاد اوایل طرفداران لینوکس مرتب افزایش تعداد دانلود لینوکس و یا مهمتر از اون فایرفاکس روبرخ میکشدن (من خودم کاربر فایرفاکسم) ولی
هیچوت گفته نشد از این تعداد دانلود نسخه های مختلف لینوکس چه تعداد نصب و در حال کاره و یا جه درصدی از فایرفاکس برای نصب بر روی ویندوز دانلود شده که البته بدست آوردن چنین اطلاعاتی برای منتشرکنندگان بسیار ساده بود عاقبت استفاده از لینوکس در تلفن های همراه با آن همه سر و صدا چرا فقط به دو سه مدل ان هم بصورت شکست خورده منجر شد ؟ (امیدوارم نگویید اندروید نوعی لینوکسه !)

آینده ؟ ما لینوسکی ها پیشگو نیستیم (حداقل در زمینه سیستم عامل) (: من یک سیستم عامل خوب دارم که با شادی باهاش کار می کنم و ازش لذت می برم. نویسنده اصلی هسته لینوکس (لینوس توروالدز) می گه که اگر واقعا در بیست سال آینده مردم هنوز در حال استفاده از لینوکس باشن یک مشکل بزرگ در جهان وجود داره. دنیا باید به پیش بره. در این لحظه گنو/لینوکس بهترین سیستم عامل دنیا -برای من- است و من ازش استفاده می کنم. در آینده بقیه هم خواستن استفاده کنن نخواستن نکنن (: من هم بدون شک اولین روزی که ببینم چیزی برام از لینوکس بهتره از اون استفاده خواهم کرد. اینکه چند نفر در دنیا به چی اعتقاد دارن ثابت نمی کنه که اون چیز بهترینه. اگر اینطوری باشه بین باورهای مذهبی بهترینشون مسیحیت است و بین شعبه‌های اسلام، بهترینشون اهل سنت و بین زبان‌های جهان احتمالا بهترین زبان چینی. در حال حاضر لینوکس در حدود یک درصد دسکتاپ‌های جهان رو به خودش اختصاص داده که به نظر من به شکل غیرقابل باوری زیاده برای چیزی که نه تبلیغی داره نه زد و بندی با سیستم سرمایه داری.

در ضمن اندروید یک لینوکسه. مائمو لینوکس‌تره ولی شکست خورد چون نوکیا از نظر تجاری خوب باهاش کار نکرد. به نظر شخصی من از نظر فنی مائمو بهتر از اندروید است اما از نظر تجاری بین گوشی‌های هوشمند فعلا اندروید در جهان حرف اول رو می زنه و مائمو رسما با قرارداد بین نوکیا و مایکروسافت کنار گذاشته شده.

راستی… من سوالت رو با تمرکز روی «دسکتاپ» جواب دادم دیگه (: توی سرورها که در برتری فعلی لینوکس هیچ حرفی نیست.

آیا سیستم عامل گوگل تیرخلاصی خواهد بود بر لینوکس (البته منظورم لینوکس کلاینته و نه سرور ) آینده لینوکس با رویکرد جهانی به سمت تبلت ها چه خواهد شد ؟

سیستم عامل گوگل؟ یعنی کروم؟ خب اونم که لینوکسه با یک هسته کروم (: رو تبلت‌ها هم فعلا اندروید وضع خوبی داره. همینطور آی.او.اس که شاید جالب باشه بدونیم که یک یونیکسه و حتی از لینوکس، یونیکس تره.

و در آخر اینکه شعور جمعی چه انتخابی دارد ؟ در دنیای خارج از ایران و چند کشور دیگر که قوانین سفت و سخت کپی رایت اجرا میشود و یک نسخه ویندوز بیش از صد دلار قیمت دارد و برنامه های کاربردی نیز قیمت هایی مشابه چگونه است که ۹۸% تولیدات پی سی ها و لب تاب ها با ویندوز ارائه میشود ؟ مگر میشود برای محصولی تا این حد غیر ایمن و گران و ضعیف تقاضایی باشد ؟

دلیل فروش بالای ویندوز اینه که مردم با ویندوز بزرگ شدن و کامپیوترهاشون رو با ویندوز می خرن. اگر تعداد خرید / سفارش / دانلود سی دی های لینوکس رو مقایسه کنی با تعداد فروش / دانلود ویندوز احتمالا رقم جالبی به دست خواهد اومد. راستی «شعور جمعی» عبارت پیچیده‌ای است که توی شرایط برابر ممکنه تا حدی معنی بده. من خودم اکثرا لپ تاپ‌هام رو با ویندوز خریدم چون از قبل روشون بود. نیازی هم ندیدم که حوصله کنم ایمیل بزنم به سازنده و ویندوز رو پس بفرستم و پولش رو بگیرم (یکی از دوستام واقعا اینکار رو کرد و جواب هم داد). استدلال مبتنی بر شعور جمعی شبیه این می شه که بگیم چینی بهترین زبانه چون بیشترین متکلم رو داره یا مسیحیت بهترین دینه چون بیشترین پیرو رو داره (: اگر صد در صد آدم‌ها بگن زمین مسطحه، این باعث نمی شه که زمین مسطح بشه (:

ببخشید اگر این کامنت اینقدر طولانی شد. مدتها بود که می خواستم این موارد را با جادی (کیبرد آزاد) مطرح کنم که قسمت نشد و متاسفانه قرعه به نام شما افتاد
با تشکر و آرزوی موفقیت

البته من خود جادی هستم و اینجا هم کیبرد آزاد (: باعث افتخاره که جواب دادم (: این رو هم اضافه کنم که از نظر من کامپیوتر ابزار است. هر کس با ابزارش جوری کار می کنه که دوست داره. ممکنه من بتونم به شکل منطقی توضیح بدم که گازانبر رو باید با یک دست گرفت ولی اگر کسی گفت دوست داره که هر دسته گازانبرش رو با یک دست مستقل بگیره و فشار بده من اجازه ندارم برم به اصرار جلوش رو بگیرم. هر کس دوست داره با کامپیوترش یک مدلی کار کنه. من برای خودم ابزاری می خوام شدیدا انعطاف پذیر و پایدار و قابل اطمینان به تمام اجزاش که بتونم مثل لگو باهاش بازی کنم و ترجیح می دم فلسفه وجودی اش هم لذت بخش باشه. مشخصه که بهترین انتخابم لینوکسه. ممکنه یکی چیزی بخواد بتونه از نود درصد افرادی که دور و برش هستن در موردش سوال کنه یا بتونه حداکثر سازگاری رو با بازی‌ها و اسناد بقیه داشته باشه. خب برای چنین کسی ویندوز انتخاب بهتریه. مشخصا من ترجیح می دم دوستان بدون ویروس و بدافزار و کند شدن و نصب مجدد و … کار کنن ولی اصرار و اجباری ندارم سر این جریان (: آدم‌های بالغ و عاقل، چیزی که براشون راحت تره رو انتخاب می کنن.