
از BLaugh
حاملگی و وبلاگ

از BLaugh
در دفاع از آزادی کیبرد

از BLaugh
واو…. همین الان همکاری خوبم محبوبه بهم گفت که پرشین بلاگ فیلتر است ! باور نکردم ولی وقتی تست کردم باور کردم… ISP من پارس آنلاین است و ADSL دارم ازشون. ساعت دوازده و ربع ظهر است. من که فکر می کنم یک اشتباه خنده دار است و امیدوارم همینطور هم باشد.
تکمیل: همین الان – دوازده و سی دقیقه – از فیلتر در آمد. جالب بود و مسخره
خوشحالم. از نویسنده های وبلاگ BLaught اجازه گرفتم تا کاریکاتورهاشون رو به فارسی ترجمه کنم و بذارم توی سایت. البته نه همه کاریکاتورها رو بلکه جالب هاشون یا مرتبط تر به فضای وبلاگستان خودمون رو. اگر اهل استفاده از مطالب خارجی ها هستید این رو به یاد داشته باشید که تا حالا صد در صد مواردی که من با تولید کننده محتوا تماس گرفته ام و پیشنهاد ترجمه یا استفاده از مطالبش با ذکر لینک و مرجع اصلی رو داده ام، نه فقط موافقت کرده اند که خیلی هم خوشحال شده اند.
واو…. همین الان همکاری خوبم محبوبه بهم گفت که پرشین بلاگ فیلتر است ! باور نکردم ولی وقتی تست کردم باور کردم… ISP من پارس آنلاین است و ADSL دارم ازشون. ساعت دوازده و ربع ظهر است. من که فکر می کنم یک اشتباه خنده دار است و امیدوارم همینطور هم باشد.
تکمیل: همین الان – دوازده و سی دقیقه – از فیلتر در آمد. جالب بود و مسخره
«از آنجا که این روزها مد شده است آدم افتخاراتش را در وبلاگش بنویسد» منهم تصمیم گرفتم به سبک یکی و در اصل چند تا از دوستان، افتخاراتم را بنویسم تا شما بدانید که با کم کسی طرف نیستید.
مهمترین چیز بعد از عنوان در یک پست چیست ؟
وقتی مخاطب بعد از دیدن تیتر مطلب، شروع به خواندن آن می کند اولین چیزی که با آن مواجه می شود پاراگراف ابتدایی است. یوجین شوارتز که نویسنده ای حرفه ای است می گوید برای پنجاه کلمه اول هر نوشته اش یک هفته فکر می کند.
کافی است به این فکر کنید که با یک تیتر عالی خواننده را ترغیب به خواندن پست خود کرده باشید و او بعد از خواندن پاراگراف ابتدایی، از خواندن ادامه مطلب منصرف شود. درست مثل این است که کسی را به مودبانه و زیباترین شکل ممکن به خانه خود دعوت کرده باشید ولی وقتی به خانه شما رسید، در را به صورتش بکوبید ! مطمئنا داخل خانه نخواهد شد.
اینجا پنج روش را آورده ام که به بهترین شکل خواننده را به خواندن ادامه مطلب ترغیب می کنند و به آن ها دید بهتری از آن چیزی که قرار است با آن مواجه شوند، می دهند.
شروع با یک سوال مجذوب کننده همیشه مفید است. این سوال باید خواننده را نسبت به موضوعی کنجکاو کند و او را مجبور به فکر کردن کند. فکر کردن باعث می شود مخاطب با نوشته شما نزدیکی احساس کند و این بهترین چیز برای یک نویسنده است. پرسیدن اینکه «می دونین امروز چیکار کردم ؟» ممکن است افراد را جذب کند ولی آن ها را مجبور به فکر نمی کند ولی پرسیدن «مهمترین چیز بعد از عنوان در یک پست چیست ؟» باعث می شود خواننده خواندن متن را ادامه بدهد.
مثل ها داستان های کوتاهی هستند که باعث می شوند خواننده لبخندی بزند و فکرش متمرکز موضوع مورد نظر شما بشود. یک نقل قول جالب از یک فرد مشهور یا مهم هم به شکلی مشابه باعث می شود ذهن خواننده متوجه موضوع مورد نظر شما شود و خواندن را ادامه دهد.
به عنوان یک نویسنده بهترین کاری که می توانید بکنید ایجاد تصاویر در ذهن خواننده است. سعی کنید به شکل فشرده تصویری در ذهن خواننده تان ایجاد کنید. از عباراتی مثل «تصور کنید»، «به این فکر کنید» و «یادتان می آید وقتی» استفاده کنید.
تمثیل ها، استعاره ها و ضرب المثل ها اگر درست استفاده شوند ابزارهایی بسیار قوی هستند برای بیان فشرده یک مطلب و همراه کردن خواننده با خود. این گونه شروع باعث می شود عملا خواننده خودش بقیه مطلب شما را بسازد.
شروع کردن با یک واقعیت جذاب همیشه شروعی عالی است. مردم دوست دارند اطلاعات جذاب دریاف تکنند ولی فقط در صورتی که این اطلاعات جدید، دقیق و حتی تکان دهنده باشند. تکرار آمارهای مبهمی مثل «ایرانی ها در سال ۷ دقیقه مطالعه می کنند» عملا تاثیری ندارند چون نه منبع مشخصی دارند و نه جدید هستند ولی آماری مثل اینکه «بر اساس تحقیق سنجش و نگرش ایرانیان که از طرف وزارت ارشاد انجام شده کمتر از یک و نیم درصد مردم تهران احساس می کنند که می توانند به طور کامل از دولت انتقاد کنند» به خواننده می گوید که باید به خواندن یک مطلب جدی و مستند ادامه دهد.
حالا که تا اینجا خوانده اید این جایزه را هم داشته باشید: سومین چیز مهم در یک پست چیست ؟ پاراگراف آخر ! خلاصه بهترین پاراگراف آخر این است: به پاراگراف شروع برگردید و آن را جمع بندی کنید.
فکر می کنید برای چی تا اینجای پست را خوانده اید ؟ به پاراگراف شروع برگردید و سعی کنید پیدا کنید که کدام یک از این پنج روش در آن وجود ندارد.
ترجمه نسبتا آزاد از: Five simple ways to open your blog post with a bang
این صفحه در صفحه اول وبلاگ نیست چون اگر نوشته بشه بهتره سورپریز باشه !
فقط یک طرح است که به خاطر نوشته های بامزه دوستان در مورد افتخارات وبلاگی شون و وقتی که داشتمافتخارات وبلاگی خودم رو مینوشتم به ذهنم رسید. اگر دو سه نفر علاقمند بشوند اجراش می کنیم برای تفریح و خنده و سرگرمی که بخش مهمی از زندگی است.
طرح اینه که یک صفحه باشه که هر کس خواست بهش وصل بشه و انتخاب کنه که چند تا افتخار می خواد. مثلا ۱۰ تا. بعد برنامه می یاد به شکل اتوماتیک یک فهرست افتخارات ده تایی می سازه. شیوه کار اینه که ما یک عالمه کلمه در طبقه بندی های مختلف به برنامه می دیم و یکسری ساختار. مثلا مجموعه کلمات اینها هستند:
طبقه بندی محل: روزنامه شرق – سازمان ملل – عفو بین الملل – صلح سبز – انجمن قلم سوئد – جامعه مجازی اطلاعاتی – مرکز مطالعات خاورمیانه
طبقه بندی عنوان شغلی: نویسنده – سر دبیر – مدیر – مسوول – عکاس – خبرنگار – محقق – عضو
طبقه بندی نوع شعل: افتخاری – دائم – موقت – پیوسته – همیشگی
طبقه بندی زمان: برای سال های طولانی – برای دوسال – از پارسال
طبقه بندی چیز: مقاله – کتاب – ترجمه – ایده – شعر چاپ شده – شعر چاپ نشده – وبلاگ سانسور شده – جزوه درسی – لوح تقدیر
طبقه بندی تعداد: پنجاه، پنج، تعداد زیادی، چند، یک
و یکسری قاعده داریم:
طبقه بندی شغل + طبقه بندی محل + طبقه بندی زمان (مثلا می شه سردبیر انجمن قلم سوئد از پارسال)
دارای + طبقه بندی تعداد + طبقه بندی چیز (مثلا می شه دارای تعداد زیادی شعر چاپ نشده )
با اضافه کردن به طبقه بندی ها و قاعده ها می تونیم یک موتور تولید افتخارات وبلاگی بامزه درست کنیم. برنامه اش بسیار ساده است و چیزی که خوب اش می کنه تعداد خوبی طبقه بندی با محتویات بامزه و زیاد است و قواعد خوب. هرجور ایده بامزه ای رو هم می شه توش گنجوند.
مطمئنا هر کسی که همکاری کنه یا ایده جالبی بده جزو فهرست نویسندگان موتور نهایی خواهد بود با لینک و این چیزها (: ممکنه بشه یک برنامه بامزه و جذاب در آورد. اگر علاقمند بودید ایده ها و قواعد و لینک ها و طبقه بندی ها رو کامنت بگذارید و دائما صفحه و به روز می کنم با اید هها و قواعد جدید تا برنامه نوشته بشه (:
سه مورد از خطرناکترین چیزهای دنیا عبارت هستند از برنامه نویسی با هویه ای در دست، سخت افزار کاری با یک پچ نرم افزاری و کاربری با یک ایده.