بایگانی برچسب: s

انتشار آزاد کد خودروی واقعا خودرو توسط شرکت هکر خودرو

چقدر خوردو! آخه واقعا چرا باید به چیزی که خودش نمی رفته بگیم خودرو؟ فقط چون اسب نداشته؟ به هرحال.. الان شرکت جالب کاما.ای آی که هکری مشهور به اسم جورج شوتز راهش انداخته بود، کد و دیگر تجهیزات تبدیل ماشین به خودرو رو آزاد در اینترنت منتشر کرده. در واقع محصول این شرکت یک کیت ۹۹۹ دلاری بود که می‌تونستین با وصل کردنش به خودروهایی خاص، اون رو در حد تسلا خود راننده کنین. این کیت در تک کرانچ دیسراپت معرفی شد و بعد قانونگذاریها سراغش اومدن!

حرف قانون‌گذارها این بود که اگر کسی می‌خواد چنین محصولی رو بفروشه، باید اول از سازمان ایمنی راه‌ها مجوز دریافت کنه. این هکرها که حوصله اینکار رو نداشتن، به سادگی بیخیال فروش محصول شدن و در تلاش برای تبدیل شدن به اندروید خودروهای خود راننده، محصولشون رو روی اینترنت گذاشتن.

کد ارائه شده به هر کسی اجازه می‌ده بعد از پرینت کردن چند قطعه سه بعدی و نصب برنامه روی یک گوشی وان پلاس ۳ و استفاده از دوربین برای دیدن جاده، از طریق پورت بعضی ماشین‌های هندا و آکورا یک ماشین داشته باشن که بتونه در حد اتوپایلوت در جاده برونه: یک جایگزین بازمتن و آزاد برای برنامه هایی که تسلا استفاده می کنه. سازمان ایمنی جاده ها هنوز در مورد این انتشار آزاد نظر نداده ولی حرفش اینه که اینکار برای جاده ها خطرناکه. طبق قانون کالیفرنیا خودرویی خودراننده وارد خیابان باشه، باید ۵ میلیون دلار بیمه داشته باشه.

خلاصه که فرصت برای ساخت خودروی خودراننده ملی هم فراهمه (: کافیه کدها رو دانلود کنن و یه گوشی و خودروی سازگار هم سفارش بدن و احتمالا خودرو به خوبی می تونه تو جاده های خلوت‌تر حرکت کنه. یه دوستم اخیرا یه فیلم از چنین کاری با چنین برنامه ای برام فرستاده بوده، در حد تست اصلا پیچیده به نظر نمی رسه اگر کمی ماشین باز باشین.

اپل در هوش مصنوعی از گوگل و فیسبوک عقب است؛ به دلیلی جالب

research

اپل مشهوره به مخفی کار کردن و یکهو چیز رو کردن. این شرکت چند وقت قبل استیون لوی رو به دفاتر مرکزی‌اش دعوت کرده بود تا تکنولوژی‌هاش رو به اون نشون بده و اخباری رو درز بده که لرزه به تن حریف‌ها بندازه؛ بخصوص در حوزه یادگیری ماشین و سیری و یادگیری عمیق.

مقاله نهایی که در سایت لوی منتشر شد به چیزهای جالبی پرداخته بود مثل استفاده از یادگیری عمیق برای بهبود تشخیص صدای سیری و درک اون از زبان طبیعی ولی یک چیز بیشتر از همه توش مشهود بود: عقب موندن اپل از فیسبوک و گوگل – تازه در مقایسه با تکنولوژی‌هایی که فیسبوک و گوگل هر هفته آزاد اعلامشون می‌کنن تا مشارکت نسبت بهشون بالاتر بره.

مشکل اصلی اپل ظاهرا عدم توانایی در جذب «بهترین‌ها»ی بازار کار این حوزه است. همونطور که مقاله بلومبرگ هم اشاره می‌کنه، مخفی کاری داخلی اپل در مورد پروژه‌هاش برای دانشمندها یک ترن آف جدی است. برای مثال سال گذشته در بزرگترین کنفرانس هوش مصنوعی سال، کسانی که توی گوگل، مایکروسافت و آی‌بی‌ام کار می‌کردن سخنران‌های پر مخاطبی بودن که مقاله‌های علمی مهمی رو هم در حوزه کاریشون چاپ می‌کنن ولی توی همین کنفرانس کسانی که از طرف اپل شرکت کرده بودن، تا وقتی که مستقیم خطابشون نمی‌کردین و نمی‌پرسیدین «از کجا هستین؟» نمی‌گفتن که از اپل اومدن؛ چه برسه به ارائه مقاله.

مشخصا شما اگر یک دانشمند یا محقق باشین دوست دارین در حوزه کاری خودتون مقاله منتشر کنین تا اسم و رسم و شهرتی در حوزه خودتون به هم بزنین و به همین دلیل هم هست که تاپ تلنت‌ها (بهترین استعدادها؟) تلاششون رو می‌کنن تا در مراکز تحقیق و توسعه شرکت‌های بزرگ کار کنن. معلومه که اگر در مراکز تحقیق و توسعه یکی از شرکت‌های بزرگ کار کنین، یک آدم دیگه بهتون حقوق و وسایل می‌ده تا علم رو پیش ببرین و خودتون هم مشهور بشین؛ به جز حالتی که این مرکز اپل باشه. اگر در اپل کار کنین اجازه چاپ مقاله ندارین و در محیطی مخفی کار می کنین تا محصولی دو سه سال دیگه به بازار عرضه بشه و این مطلوب اکثر آدم‌های علمی نیست.

این مساله برای وضعیت ایران هم می‌تونه صادق باشه. تا جایی که من دیدم شرکت‌هایی که اسم و رسم بهتری در جامعه بازمتن دارن امکان بسیار بهتری برای جذب استعدادهای در حال رشد یا افراد متخصص در حوزه دارن و اگر روند چاپ خروجی‌های واقعی کارها در شرکت ها عملیاتی بشه، احتمالا پیوند ناموجود بین علم و صنعت کم کم ممکنه کمی هویدا تر بشه.

یک نکته برای دولت: منظورم این نیست که شما بیاین یک قانون زور کنین که شرکت های دانش بنیان باید سالی دو تا مقاله ISI هم چاپ کنن! اگر می‌خواین کار مثبتی بکنین قوانین نظارت و کنترل و جهت دهی و مسیربخش و هدف‌ساز و .. رو کم و کمتر کنین.