خاطرات سفر – توییتاپ های قطر

توییتر یک ابزار اینترنتی است که آدم ها می تونن در ۱۴۰ کاراکتر توش بگن الان دارن چیکار می کنن یا چی فکر می کنن.

مشخصه که خب این جریان برای یکسری ها خطرناکه. به هرحال هر جا مردم بتونن حرف بزنن برای بعضی ها خطر داره اما توهم این خطر خیلی بزرگتر از خودش شده و آدم هایی هستن که فکر می کنن واقعا چیزهایی مثل توییتر یا فیسبوک می تونن باعث انقلاب بشن. من الان حوصله ندارم توضیح بدم که چرا نمی تونن ولی یک سرچ کوچیک و خوندن چیزهای واقعی از آدم های با سواد این جریان، راحت بهتون نشون می ده چرا.

اما توییتر واقعا می تونه آدم ها رو جمع کنه؛ نه برای انقلاب و شورش بلکه برای کارهای بی خطر و مبتنی بر علایق مشترک. مثلا من الان تو دوحه هستم. یک شهر نسبتا کوچیک در یک کشور که با تمام تلاش می خواد به یکی از کشورهای مرکزی دنیا تبدیل بشه و به گفته بعضی ها بعد از سیلیکون ولی اینجا بیشترین احتمال رو داره که بتونین مهمترین آدم های علم و تکنولوژی دنیا رو ببینین. توییتر اینجا عامل «ارتباط فیزیکی» می شه. برنامه ای که من رفتم توییتاپ دوحه بود. توی توییتاپ یک اکانت توییتر مردم رو دعوت می کنه به یکسری برنامه. برنامه ای که من شرکت کردم در مورد «ایمنی و سلامت» بود. یک مکان اعلام می شه (این ماه رستوران بیسترو۶۱ بالای نمایشگاه بی ام و در برج فلان) و هر کس دوست داره بیاد بقیه رو ببینه یک ریپلای می زنه.

می ریم و با دادن ۲۰ ریال قطری (۱۰۰۰۰۰ ریال ما) یک بج به گردن آویزون می کنیم که اسم و اکانت توییترمون روش نوشته و وارد رستورانی می شیم که توش یکسری آدم اتفاقی دیگه هستن. توی توییتاپ می تونیم با هم حرف بزنیم. من با یکسری آرشیتکت و معمار ایتالیایی حرف می زنم. همینطور با یک دانشجوی خبرنگاری قطر و یک دختر طراح فرنیچر. همزمان هم یکسری خوراکی خوشمزه می خورم.. از قهوه تا دونات و اینجور چیزها. در یکساعت از این برنامه دو ساعته هم دو نفر سخنران یکی در مورد سلامت حرف می زنه و یکی در مورد ایمنی جاده و رانندگی در قطر و این چیزها.

این در اصل فقط یک محمل است برای Networking، پیدا کردن دوست های جدید، تقویت بیزنس ها از طریق وصل کردنشون به همدیه، اشتراک ایده ها و … ماه بعد این توییتاپ یک موضوع دیگه خواهد داشت و احتمالا گروه دیگه ای از آدم ها می یان که به اون مسایل علاقمند هستن و یکسری هم که کلا می یان برای خوراکی ها و دوستی ها و غیره و حتی یک سرگرمی ساده در صبح یک روز تعطیل توی یک رستوران خوب با پولی کاملا معقول.

راستی نمای رستوران بر خلاف همه نماهای دیگه که دریا و غیره هستن این است:


چون دو تا دوست عشق بی ام دبلیو دارم، تصیویر رو کوچیک نکردم خیلی. قابل کلیک است (:

  • علیرضا

    فکر نکنم انجامش توی ایران کار سختی باشه.

    • HB

      سخت نیست حتی چند بار هم انجام شده همین جشن چند روز قبل ویکیپدیا اما در بعضی اوقات عواقب خوبی نداشته منظورم از عواقب مشکلات روال اینجاست برای تجمع حرف زدن این چیزها!

      • جادی

        «سخت» که اصلا نیست. می گی بیاین فلان جا برای فلان چیز کلی آدم هم می یان برای هزار تا دلیل مختلف. سختی اش وقتی است که یکی خوشش نیاد یا یکی حقوق بگیره برای سانسور و یکی دیگه از ایده اینه که «آدم ها در ۱۴۰ کاراکتر چیزی که الان فکر می کنن رو بنویسن» وحشت کنه و غیره و غیره (:

        یک سر به به اصطلاح خبرگزاری ها بزن و ببین کارهای خیلی پر فایده تر از این برای اقتصاد کشور و روحیه مردم رو چطوری می کوبن که مربوط است به سایت صهیونیستی گوگل و غیره تا مطمئن بشی که «سخت» نیست ولی «عملی» هم نیست (:

        • علیرضا

          درسته، ولی اگه کنترل شده باشه و حساسیت ایجاد نکنه فکر کنم عملی باشه.
          والا جلسات لوگ تبریز رو که برگذار میکنیم اکثر مواقع مانع نیست که حمایتم هست.

  • mj

    ب ام و درست تره جون ماشین آلمانیه

    • جادی

      ایده خوبیه (:

  • محمد

    خيلي جالب!مخصوصا قسمت جمع شدن دور هم براي دوستي و آشنايي با بيزينسهاي جديد!

    • جادی

      دقیقا. اینها کاتالیزور می شن دیگه. من همونجا سر میزی بودم که یک آرشیتکت طراح داخلی با یک دکوراتور ایتالیایی به توافق نسبی رسیدن برای بیزنس. یکی هم از من کارت خواست در مورد یک سرویس مخابراتی که توی هند می دن و احتمالا ایده اش این بود که من لینک بشم براش که بفروشن به مخابرات قطر. مشخصه که من کارت ویزیت درست ندارم (: مال اون رو گرفتم که بهش ایمیل بزنم.

      • جادی

        یک نکته مهم دیگه هم احساس زندگی است. ما تو ایران اکثرا خیلی کسل و ناامید می شیم چون هیچ کار خاصی نداریم بکنیم. کار خونه کار خونه کار خونه. وسطش شاید یک فیلم یا کافی شاپ اگر پلیس اخلاق گیر نده و پول کافی داشته باشیم. ولی خب الان اینجا یک بعد از ظهر با یک فعالیت اجتماعی و آدم های جدید و درک بهتر از دنیا پر شد.

  • آپاچی

    سلام
    الان رفتم توئیتر ثبت نام کردم. ولی نمیدونم باید چطوری باهاش کار کرد.
    میشه یه توضیح کوتاه در موردش بدی؟ ممنون

    • جادی

      یک شبکه اجتماعی است. دوستات رو اضافه می کنی و هر وقت هم خواستی صد و چهل کلمه توش می نویسی که بقیه می بینن و خب یک توصیه همیشگی هم اینه که اگر احساس نیاز نمی کنی لازم نیست استفاده کنی ازش (:

      اگر در حد آشنایی است توش بچرخی دستت می یاد چطوریه. مثلا این صفحه منه http://twitter.com/jadi

  • HB

    جادی یک سوال:
    چرا قطر سیلیکون ولی بشه؟ خوب قبول که قطر این روز ها خیلی تو چشم از تد ایکس بگیر تا موارد دیگر اما چرا یک کشور عربی- اسلامی اونم تو خاورمیانه؟

    • جادی

      اچ بی: چرا بشه؟ یعنی چی؟ خب شده.. الان سوال چیه؟ چرا قطر بشه چرا ما نشیم؟ (: خب پول نفت رو داره و مدیر لایق می ذاره سر کارهاش و کشورش رو می بره جلو دیگه. با یک برنامه ساده و منظم و دائمی. در ضمن نگفتم سیلیکون ولی است (:‌ گفتم که می گن بعد از سیلیکون ولی اینجا بیشتر از همه دانسیته آدم های مطرح دنیا رو داره.

  • HB

    سوال من این بود چرا قطر؟ما که قطعا حالا حالا ها نمیشیم بحثی هم سرش نیست.

    قطر هم قطعاسیلیکون ولی نیست ولی خوب برای من عجیب یک کشور عربی چرا باید دانسیته آدم های مطرح دنیا را داشته باشه؟ خوب جواب دادی نفت و مدیر لایق. نفت میشه پول و مدیر لایق تو خیلی از جاهای دیگه دنیا هم هست!

    • محمد

      به نظرم قطري ها برنامه جالبي رو در پيش گرفتن. اينکه ميخوان در هر زمينه اي از ديگران ياد بگيرن و به معلومات خودشون اضافه کنن. اينهمه همايش هاي معتبر علمي و فرهنگي و … به رشد و باروري قطري ها کمک خواهد کرد.

  • آرش

    اچ بی عزیز، جادی پاسخ داد ولی چون هنوز برای شما سووال هست:
    قطر شد ایران نشد(: یا به عبارت دیگر چرا قطر اینطوری شد؟ مگه جا قحطیه؟

    چون اونها خوراک و پوشاک و تنفسشون تحت ارشاند آخوندِ (–|–) بی وطن نیست عزیز…
    برای دنیا چاقوکشی نمی‌کنند، پس دنیا هم عین آدم باهاشون برخورد میکنه و
    میدانهای نفت وگاز مشترک با ایران رو تا بیخ براشون استخراج میکنه و در نتیجه اونها دلار
    دارند بسیار…

    اونا هم اول مملکتشون رو با پول ما و خودشون ساختن و بعد که اضافه اومد
    رفتن در لندن هم برای لندنی ها برج ساختن و تیمهای قوتبال لیگ برترشون رو هم خریدن
    و به ریش ما خندیدن بسیار…

    اینجا هم مرغ کیلویی 8 هزار تومن شد و مشکل اساسی مملکت حجاب زن و دختر شد و
    در همین حین 3 میلیارد 3 میلیارد (دلار) پول من وتو و ما هپولی شد. وقتی اختیار زندگی خودمون را دست نااهل دادیم همین است.

    • HB

      آرش عزیز:
      من کاملا قبول دارم اول هم گفتم اینجا(ایران) مورد بحث ما نیست چون از اوضاعمون معلوم داره به کجا میریم.
      اما برای من که همیشه یک دید نسبت به کشورهای عربی داشتم این موضوع جالبه که یک جایی مثل دوحه اینقدر ساختارش با تصورات من فرق داره و خواستم از جادی به عنوان فردی که مدتی هست اونجاست از اوضاعش و دلایل این موضوع جویا بشم.که خوشبختانه موضوع برای من روشن شد.
      مرسی:)

  • علی وارسته

    جادی ایمیل ها رو خیلیییی دیر جواب میدی
    واسه رادیو هفته دیگه چیزی بفرستم فکر کنم تو رادیو ماه بعد پخش بشه :D