وبلاگستان به نفع خیریه‌ها

بچه‌های وبلاگ ما دعوت کردن که از کمک به خیریه‌ها بنویسیم و از بقیه هم بخوایم در هفته‌های آخر سال کمکی بکنن به سازمان‌هایی که دارن تلاش می کنن در این اوضاع وضع بعضی‌ها رو کمی بهتر یا قابل تحمل‌تر کنن.

من هم با افتخار جزو این حرکت هستم و البته مثل همیشه لازمه تکرار کنم که دراز بودن دست آدم‌ها به سمت خیریه ها در کشوری مثل ما که مالیات‌هاش به شکل دنیای پیشرفته غرب است (اگر آدم شریف و متخصصی باشین تا یک سوم حقوق و مالیات بر ارزش افزوده بر تقریبا همه چیزهای مصرفی) و منابع زیرزمینی اش به فرم عربستان و ادعای عدل و عدالتش در حد قهرمان جهان، داشتن اینهمه فقیر که برای درمان یا بهداشت یا مدرسه یا غذا یا سرپناه یا ازدواج نیازمند کار خیر من باشن مایه سرافکندگی است.

در جامعه سالم هر انسان حق داره از حقوقی مثل غذا، بهداشت، آموزش، مسکن و حمل و نقل برخوردار باشه و راه حل هم «نیکوکاری فردی» نیست ولی به هرحال در همین وضع هم در این هفته قبل از عید کمک من و شما است که می تونه یک شخص رو خوشحال کنه – اما فراموش نکنیم که این کمک جامعه رو اصلاح نکرده.

پیشنهاد من برای این کمک؟ پروژه خانه علم دروازه غار و کل موسسه امام علی و اگر حیوانات براتون اولویت دارن خانه وفا و یک جای خوب دیگه هم است که فعالیتی شفاف و خوب در مورد کاهش اعتیاد در محله‌های آسیب پذیر داره که البته سایت هرکدومشون از اونیکی داغونتره (: و تنها جایی که معتقدم اصلا نباید بهش کمک کرد بنیاد کودک است که بارها مورد ظن بوده.

  • محمد

    جادی جان ممنون به خاطر معرفی جمعیت امام علی.
    در مورد سایت کاملا حق با شماست و امیدوارم تیم یا گروهی که تخصصش رو دارن برای طراحی یک سایت خوب داوطلب بشن و تا آخر باشن و سایت رو نیمه کاره رها نکنن :)

  • منصوره ازاد

    سلام من سالهاست به بنیاد کودک کمک می کنم کنجکاو شدم چرا بنظرتون مشکوکه ؟؟؟

    • جادی

      زوجی که مسوولش هستن توی آمریکا متهم شدن به پولشویی و ادعای انتقال پول ها به ایران در حالی که در واقع اونها رو به حساب های شخصی منتقل کرده بودن. دادگاه در نهایت به ضررشون رای داد و مدعی شد که مدارکی که تحت عنوان کارهای خیریه ارائه دادن تقلبی است. افراد متنوعی هم توی وبلاگ ها و جاهای دیگه نوشتن که بعد از دنبال کردن کودکی که بنیاد کودک مدعی بود سرپرستی اش با اونهاست، موضوع به نظرشون مشکوک اومده و کمک رو قطع کردن. اینجا بیشتر بخونین: http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%AF_%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9 معلومه که همه جور می شه بحث کرد ولی اگر بنیادی در دادگاهی محکوم بشه و فعالیت هاش از نظر من کاملا شفاف نباشه من شخصا ترجیح می دم توصیه اش نکنم. اولویت اصلی برای من در یک بنیاد خیریه شفافیت حداکثری است.

  • محک رو هم فراموش نکنید!

    • جادی

      محک رو ننوشتم چون محک رو هیچکی فراموش نمی کنه (: خیلی خوشحال می شم یک نفر که صلاحیت داره و سواد و حوصله یک لیست درست کنه از کسانی که کمک بهشون از نظر اون خوبه و این لیست رو آپدیت نگه داره. من راستش سعی کردم فقط دوتایی رو بگم که خیلی مستقیم می شناسم تا بحث نشه که چرا فلان گروه نیست یا فلان گروه هست یا درخواست اضافه شدن بدن و … ولی در مورد محک مطمئن هستم که اسمس با اسم خیریه در ایران گره خورده (:

  • مکتوم

    سلام
    آقا جادی اینقدر محکم حرف نزن. دقیقا منظور شما رو از “نیکوکاری فردی” نگرفتم. اما بیا من یه تجربم رو باهات به اشتراک بذارم که ممکنه برای شما هیچوقت پیش نیاد:
    من 18 سال از اول دبستان تا آخر دانشگاه رو تهران زندگی کردم. در شهرک اکباتان. بعدش بنابه مصالحی اومدم یزد دارم زندگی می کنم. اولین چیزی که توی محیط جدید چشمم رو از کاسه درآورد این بود که چقدر ما توی محیط بسته و یکنواختی بزرگ شدیم و زندگی می کردیم. در حالیکه در شهرستان ها عمدتا اقشار مختلف مردم در لابه لای هم زندگی می کنن. در تهران بازهم میگم “عمدتا” اینطور نیست. هر محله و ناحیه اقشار تقریبا یک سطحی رو از لحاظ مالی شامل میشن. در شهرستانها فراوان پیش میاد تویه کوچه و محله همسایه هایی باشن که از لحاظ مالی سطح مناسبی ندارن و حفظ آبروشون براشون اینقدر مهم هست که به “هیچ” جای دولتی یا خصوصی برای کمک دست دراز نکنن. در حالیکه همسایه های دیگه ای هستن که پولشون از پارو بالا میره.
    ضمن اینکه با مراجعه به یوتیوب میتونی این فرهنگ قشنگ نیکو کاری فردی رو در سطح تمام افراد بوضوح ببینی. اگر این مسئولیت سپرده بشه به دولت ها(که بنظر من کار خیلی غلطیه چون تا حالا که دولتها ثابت کردن امانت داران خوبی نیستن، به هیچ عنوان) افراد زیادی این وسط نادیده گرفته میشن یا در بین بروکراسی یا مراحل مختلف حاشیه ای نادیده گرفته میشن. حداقل اینه که خیلیا اینقدر خودشون رو آبرومند احساس می کنن که اینکار رو نکنن. تو همون کشورهایی هم که اینکار رو میکنن اگر کسی از این سرویس های موسسات دولتی یا خصوصی استفاده می کنه چندان احساس سرفرازی نمیکنه.
    در نهایت اینجوری میخوام بگم: درسته که شما و خیلی افراد دیگه از میزان اخذ مالیات راضی نیستید و نحوه مصرفش رو هم درست نمیدونید و معتقدید باید طوری مصرف بشه که در جهت منافع واقعی خرج بشه، اما این موضوع رو با موارد دیگه قاطی نکنید. اگر دولت کمک میکنه باید کمک کنه، اگر من کمک می کنم به کسی که میشناسم و آبرومنده و جزوه کمیته و محک این جور چیزا هم نیس اونم درسته و باید باشه.
    دولت ها ثابت کردن هنوز لازمه که انسانیت، وجدان، عاطفه و خیلی چیزای خوب رو به تک تک افراد جامعه بسپریم. و حداقل دولتهای ما توی چند دهه اخیر ثابت کردن که کوچکترین اعتمادی نمیشه کرد که هر ریالی که به نحوی به دست اونها میسپاریم به تک تک گلوله هایی که به سر مردم بیگناه سوریه، عراق، افغانستان و هرکجای دیگه که خواسته باشن، تبدیل نشه.
    اتفاقا دقیقا وقتی پولهایی نظیر خمس، زکات، فطریه، رد مظالم، صدقه، انفاق، کفاره و… از مردم توسط شعبه های گوناگون دفاتر مراجع تقلید گرفته میشه و صرف امور صدور اسلام و انقلاب میشه، یا صرف تاسیس شعبه های دیگری میشه، یا صرف شکستن هیمنه استکبار جهانی میشه، یا صرف هزاران کیسه های دوخته شده دیگه میشه… همینجا باید دست نگه داشت و اگر کسی رو میشناسیم “نیکوکاری فردی” یا به تعبیر بنده نسبت به خانواده، فامیل، همسایه، دوست و غریبه کمی سخاوت بخرج بدیم.

    • جادی

      احتمالا باید بیشتر بازش می کردم! منظورم اصلا و ابدا این نیست که این پول ها رو بدیم دولت عزیز (: منظور اینه که در یک جامعه سالم باید هر فردی فقط به این خاطر که یک انسان زنده جزو جامعه است نیازهای اولیه اش تامین باشه. همه باید دسترسی به بهداشت داشته باشن (مثل کشورهای عربستان و قطر و کانادا و …) و همه با داشتن یک شغل اونقدر حقوق بگیرن که غذای کافی برای خودشون و خانواده شون بخرن و بتونن زیر یک سقف آبرومند باشن و …

      اینکه ما مجبور باشیم دست توی جیب بکنیم و به آدم ها کمک کنیم که زندگی نیمه شرافتمندانه رو ادامه بدن یعنی جامعه مشکل جدی داره و ما با اینکار به اشخاص کمک می کنیم ولی جامعه رو اصلاح نمی کنیم و جامعه همون سیستم بیمار می مونه که توش یکسری باید محتاج یکسری دیگه باشن. دولت اینکار رو نباید از طریق پول گرفتن از ما و تقسیم کردنش بکنه. این زندگی شرافتمندانه برای همه باید از طریق توزیع صحیح منابع، مصرف ثروت ملی برای مردم کشور و از طریق بهبود زیرساخت های اجتماعی و وضعیت اقتصادی انجام بشه. کارهایی که دولت ما دقیقا برعکسش رو هدف می گیره.

  • م. م.
  • میلاد موسوی

    خانه خورشید رو هم فراموش نکنید. خانه خورشید به عنوان یک مرکز گذری کاهش آسیب اعتیاد زنان خدمات اجتماعی مثل آموزش های بهداشتی و اجتماعی هم به مراجعینش می ده. خانه خورشید یکشنبه تا سه شنبه ۱۸ تا ۲۰ اسفند در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران بازارچه داره. به اونجا هم می تونید سر بزنید.
    https://www.facebook.com/events/638339506236759/?ref=22

    • جادی

      بله بله این رو اضافه می کنم. شخصا به خانه خورشید کمک کردم و به نظرم پروژه سالم و خوبیه

  • منصوره ازاد

    اهان این مطالب رو خونده بودم ولی مطمئن نبودم از محکوم شدنشون در دادگاه و ثابت شدن پولشویی
    البته کمک به بچه ها انجام میشه ولی پشت پرده چه خبره اون مسئله دیگریه. ممنون

  • مصطفی

    شما چطور بر اساس یکسری شنیده ها موسسه بنیاد کودک رو به غیر شفاف بودن متهم می کنی در حالیکه هیچ شفاف سازی خاصی توسط سایر موسساتی که معرفی کردی هم انجام نمی شود. به نظر من این موسسه همانقدر احتمال دارد ناسالم باشد که سایر موسسات خیریه که در ایران فعالیت می کنند. اینطور با قطعیت صحبت کردن درباره چیزی که اطلاع دقیق از آن نداریم شایسته نیست. امیدوارم به این فکر کرده باشی که اگر کسی به واسطه این بیان صریح شما دست از کمک کردن به کودکی بکشد بخشی از مسولیت آن متوجه شما خواهد بود.

    • جادی

      مصطفی جان مطمئن باش اگر کسی به خاطر اینکه من گفتم به بنیاد کودک کمک نمی کنم و در دادگاه آمریکا محکوم شده به استفاده شخصی از پول مردم و … کلا بیخیال پول دادن بشه منطقا به کودکان کمک نمی کرده بلکه به بنیاد کودک کمک می کرده. همینجا سه سیستم خیریه دیگه معرفی کردم و هر کس هم آزاده. اگر کمپین راه انداخته بودم که هیچ کس حق نداره کمک کنه به بنیاد کودک حق با شما بود ولی من نظر خودم رو می گم و مردم هستن که انتخاب می کنن.

  • مرسی بابت بنیاد کودک. این‌نوشته که مال خیلی وقت پیش بود رو اصلاح کردم. http://2barnamenevis.com/open-your-eyes/

  • Shevina

    خب مهمترین مشخصه اینه که شفاف باشن منم به همه موسسه امام علی رو پیشنهاد میکنم چون طبق تجربم از بقیه شفافترن و همچنین محک که مطمینن همه میشناسن!
    خوبیش اینه که در هردو میتونی تا ته پیگیری کنی و درضمن بیشتر به همکاری ما نیاز دارن تا پول و ما متاسفانه فکر میکنیم پول کافیه! درحالی که من خودم دیدم که طرف با فقر شدید هیچ کمکی قبول نمیکرد و میرفت سر چهارراه دسامال کاغذیایی که از مغازه ها تو مولوی برای فروش امانت میگرفت میفروخت و مقداری از سودشو میگرفت و تنها میخواست بهش سر بزنیم …
    اگه همه خودمونو یک ذره کوچیک درگیر کنیم و فقط فکر صدقه نباشیم خیلی از فقرا برطرف میشه ! حضور خیلی مهمتره!