امکانات جدید شرکت‌های کامپیوتری برای کار از کافی شاپ

یکی از خوبی‌های شغل ما، اینه که نیازی نیست حتما از تو شرکت کار کنیم. اگر کارفرما بتونه اعتماد کافی بکنه می تونیم هر جای جهان باشیم و کارمون رو هم بکنیم. همین باعث شده بعضی شرکت های مشهور حتی دفتر مرکزی جدی ای نداشته باشن یا موقع استخدام سخت نگیرن که شما در کدوم کشور هستین. البته حالت خاص ایران فعلا شامل ماجرا نیست چون ما از نظر اقتصادی به جهان وصل نیستیم و نه می شه مثل آدم به یک ایرانی حقوق داد و نه می شه باهاش قرارداد قابل دفاعی بست.

اما این باعث نمی‌شه ما این مد جدید رو نگیم که حتی شرکت‌های ایرانی هم به خوبی می‌تونن سراغش برن: کار از کافی شاپ یا حداقل امکانات زیاد به کافی شاپ رفتن.

پیشروی ماجرا شرکت بافر بوده که بر اساس ارزش های باحالش حالا به کارمندهاش اجازه می‌ده اگر می‌خوان ساعت‌هایی رو از کافی شاپ کار کنن. دلیلش هم اینه که تحقیقاتی هستن که نشون می‌دن تغییر در محیط و جدا شدن از خونه یا دفترکار می تونه باعث بالا رفتن بهره وری بشه. گاهی هم بعضی‌ها در یک صدای زمینه‌ای، تمرکز بهتری دارن (حتی اپ مخصوص ایجاد صدای زمینه کافی شاپ هم داریم).

بافر برای خوشحال کردن کارمندانش، به اونها این فرصت رو داده که در ماه بتونن ۲۰۰ دلار درخواست هزینه کافی شاپ کنن. یعنی اجازه دارین در ماه بارها به کافی شاپ برین و از اونجا کار کنین و قبض‌هاش رو به شرکت بدین تا بهتون پولش رو بده. ۲۰۰ دلار یعنی ۲۰ تا ۱۰ دلاری یعنی به خوبی می تونین هر روز کاری، سری به کافی شاپ بزنین و دو سه ساعتی اونجا باشین و قهوه‌تون رو بخورین. این می‌تونه الگوی ملایمی برای ایرانی‌هایی که دوست دارن باحال باشن و در کنارش کارمندهای شاد با بهره وری بالاتری داشته باشن هم باشه.

اگر شرکتی هستین که مثلا می تونین با ۲۰۰ تومن در ماه، کارمندها رو خوشحالتر کنین، به نظرم به تجربه اش می ارزه که بگین تا سقف ۲۰۰ تومن در ماه، هزینه کافی شاپی که آدم‌های برای کار به اونجا رفته باشن رو با دریافت رسید، می دین .

اگر هم کارمند هستین و شرکت چنین فرصتی داد، این توصیه های کلی رو یادتون باشه:

  • ساعت های خلوت کافه ها برای اینکارها بهترن. هم آرومتره و هم کافه سود بیشتری می کنه
  • با کافه هماهنگ باشین. جایی بشینین که مزاحم دیگران نباشین و دانلود اضافه نکنین
  • خرید کافی بکنین
  • اگر قراره تلفنی حرف بزنین و غیره، خیلی پر و صدا نباشین
  • و مهمتر از همه خوب کار کنین که شرکت از تصمیمی که گرفته راضی باشه

حالا که تا اینجا اومدین، بذارین یک غر هم بزنم که باید با کمک هم حلش کنیم: سرمایه اجتماعی پایین. ما در ایران به هم اعتماد نداریم. اگر من می گم تو خونه کار می کنم احتمالا کمتر کار می کنم. اگر شرکت می گه پول کافی شاپ رو می هد ممکنه کافی شاپی که با دوست پسر/دخترم رفته ام رو هم بزنم به حساب شرکت و غیره و غیره. از این چیزها باید برای بهتر کردن کیفیت زندگی استفاده کرد نه درآمد زایی یا تنبلی. باید کم کم اعتماد رو ایجاد کنیم.

  • Mohsen Raee

    سلام. بحث بی‌خانمان‌های دیجیتال یا همون digital nomad خیلی داره ترند میشه به این معنی که من می‌تونم همه جای جهان کار کنم. چیزی که لازم دارم اینترنت و یه فضای دنج برای انجام کارهامه.
    mraei.com

  • نظر شما چیه

    سلام منظور از خرید کافی چه مقدار هست؟ معمولاً ارزانترین جنس همان قهوه ها هستند که حدود 9 تا 13 هزار تومن است و گرانترین غذاها مثل چیپس و پنیر هستند که حدود 15 تا 22 هزار تومان قیمت دارند و خیلی فرقی ندارند خوب اگر هر 45 دقیقه یک سفارش مثلاً 11 هزار تومانی بدهیم با دو سفارش می شود 22 هزار تومان برای شیفت صبح و اگر شیفت عصر و شب هم فقط دو تا 45 دقیقه بیاییم و دو تا سفارش 11 هزار تومانی بدهیم که 22 هزار تومان می شود در یک روز 44 هزار تومان سفارش داده ایم و تقریباً در یک ماه حدود یک میلیون تومان سفارش دادیم آنهم فقط برای چهار بازه 45 دقیقه ای در روز بدون محاسبه هزینه ایاب و ذهاب، آیا روش دیگری هست که سفارش دادن در کافه مقرون به صرفه تر باشه؟ سوال بعدی این هست که در شهر من کافه ها معمولاً دو طبقه هستند و افراد مجرد باید در طبقه اول باشند و زوج ها اگر مایل بودند خودشان می روند طبقه دوم، یعنی می خواهم بگویم معمولاً طبقه اول در ساعت خلوتی هیچ کس نیست و خالی بودن کافه در ساعت خلوتی خودش باعث بی حالی و کسالت می شود ، در ساعت نیمه خلوتی و نیمه شلوغی که کم کم کافه دارد شلوغ می شود هم در شهری که من هستم، بعضی کافه ها، تمام مجردها را روی یک میز کنار هم می نشانند و اجازه نمی دهند یک میز برای یک نفر باشد ، یعنی روی یک میز چهار نفر آدم نشسته اند که همدیگر را هم نمی شناسند ولی چون مجردند باید این جوری همه کنارهم بنشینند، اصولاً ساعت کاری کافه ها از ساعت ده صبح هست تا یازده شب ، ده صبح تا دو بعد از ظهر کافه کاملاً خالی هست و هیچ کس نیست این که هیچ کس توی کافه نیست باعث کسالت است اگر زوجی هم بیاد که خودش میره طبقه دوم و ما باز هیچ کس را نمی بینیم بعد از ظهر هم ساعت شلوغی کافه است و خوب نیست که یک نفر یک میز کامل را اشغال کند، آخر شب هم که وقت خواب است و حوصله ندارم کافه برم خلاصه وقت مناسب برای کافه شاید همان ساعت سه و چهار بعداز ظهر باشد یعنی فقط دو ساعت در روزنظر شما چیه؟

  • Alireza

    جالبه ولی به نظرم بهتره تو ایران شرکت ها دنبال قرار داد بستن با کافه ها باشن بگن اگه تمایل دارین این‌ کافه و این کافه میتونید تشریف ببرید و هم رسید از کارمند بگیره هم از کافه که نه کافه بالا پایین کنه نه کارمند با رفیق رفقا برن کافه و بزنن به حساب شرکت

  • Ram Yar

    ایول جادی

  • Mohammad Reza Mohammadi

    اره فکر خوبیه !

  • hamed sattarian

    ایده خوبیه، البته اون بند آخر یکم نگران کننده هست در کل.

    یه تجربه شخصی هم بگم
    مدیر شرکت خصولتی ای که من توش کار میکنم یه مدیر سن بالای قدیمی هست، ولی خیلی خوب داره خودش رو با رویکردهای جدید هماهنگ می کنه، در آخرین اقدام تونستم کل ساعات کاریم رو در خانه و کافه و… داشته باشم و فقط هفته ای یک روز برم شرکت برای جلسه و دمو و گزارش.
    اتفاقا پرفرمنس بالاتری هم دارم.