نویسنده: جادی

راستش من عاشق پروژه‌هایی هستم که با کمی کار، یک ربات شروع می کنه پول در آوردن برای من! اصولا این شیوه محبوب درآمدم است (: حالا هم یک شرکت که روی تشخیص پلاک و چنین چیزهایی کار می کنه و من هم می شناسمشون دنبال جمع کردن تعداد خیلی زیادی عکس از پلاک ماشین‌ها هستن. عکس هایی واضح که دورشون بریده شده باشه.

این شرکت برای هر عکس ۵۰ تومن می ده. مطمئنا برای یک گیک نمی ارزه با دوربین بیافته توی خیابون و احیانا توسط برادران که به زمین و زمون شک دارن دستگیر هم بشه ولی دقیقا یک گیک تخصصش توی راحت کردن کارهای تکراری است!

اگر من بودم و حوصله داشتم و اتفاقا پنجره ای داشتم که به جای معقولی دید داشته باشه، یک دوربین می ذاشتم پشت پنجره که مثلا هر ده ثانیه یکبار یک عکس بگیره بعد عکسها رو می دادم به یک الگوریتم تشخیص پلاک و اتوماتیک پلاک ها رو می ریختم توی یک دایرکتوری و شاید بعد از کمی برنامه نویسی و سر هم کردن الگوریتم‌ها، می رفتم یک چرخی می زدم چون مطمئن بودم در طول یکی دو روز آینده یک ماشین چاپ اسکناس هر ده ثانیه هفت هشت تا پنجاه تومنی برام چاپ می کنه (:

اگر به نظرتون پروژه عملی است و دوست دارین درگیرش بشین، می تونین با pelak@efazati.org تماس بگیرین. من رو که سر ذوق آورد ولی متاسفانه نه پنجره مناسب دارم نه وقت مناسب.

چند نکته
– اگر تصویرها از پلاک‌های غیررسمی / مثلا دولتی باشن بهتره
– معلومه که قبل از ارسال پنجاه هزار تصویر، باید مکاتبه کنین و ببینین اصلا عکس هایی که می گیرین همونی است که طرف می خواد
– کلی چیز این وسط یاد می گیرین
– بحث جالبی است که آیا اینکار اخلاقی است؟ آیا کمک به پلیس برای کشف اتوماتیک پلاک کار خوبیه (به فرض که پروژه این باشه. من دقیق نمی دونم چیه) یا مثلا آیا عکس گرفتن از پلاک خودروها در خیابون نقض حریم شخصی اونها است؟ اینها بحث های جالب و مفصلی است و چلنج‌های خوب ذهنی.
– تکرار می کنم که اگر خواستین اینکار رو بکنین مواظب امنیت عمومی باشین که در کشور ما گاهی با قانون و عقل سلیم همخوانی نداره و همچنین قبلش با اون ایمیل مکاتبه کنین. تاکید می کنم که اگر من بودم و پنجره خوب و وقت قابل قبول داشتم حتما تست می کردم.

من که شخصا از مدرسه متنفر بودم. چاره ای نیست و باید تحمل کرد و تلاش برای بهتر کردنش وقتی بزرگ شدیم (و حتی وقتی مدرسه می ریم) ولی من که شخصا متنفر بودم و لازمه اینو بگم (: به هرحال.. در آخرین روز شهریور که آخرین دوشنبه شهریور هم هست، می ریم به سراغ تبلیغات شاد دوشنبه آخر ماه. شما هم اگر می خواین تبلیغتون در دوشنبه ماه بعد باشه، به jadijadi جیمیل بزنین… همینطور که می بینین فعلا فرصت‌های شغلی رو هم همینجا اضافه کرده‌ام!

• یک سایت کراودفاند دیگه رو هم معرفی می کنم به اسم حامی که می خواد تمرکز بیشترش رو روی پروژه های آزاد بذاره. در حال حاضر چند پروژه دارن اینجا حمایت جمع می کنن و شما هم ممکنه بهش علاقمند باشین. چه در حمایت از پروژه هایی مثل استارکلندر و چه در ایجاد پروژه خودتون.
• بنیاد نرم افزارهای آزاد راهنمای خوبی داره با عنوان راهنمای حفاظت از ایمیل که به فارسی هم ترجمه شده. امیدوارم ازش لذت ببرین و دانشتون رو در مورد اینترنت گسترش بدین.
• حمید (توییتر، صفحه شخصی) هم یک سرویس جالب نوشته که باهاش می تونین فیدهای اختصاصی از کوئری‌های پایرت بی بگیرین. مثلا اینجا فید سیلیون ولی است و اینجا فید ریلیز های اوبونتو و معلومه که اینجا هم فید صفحه اصلی. شما می تونین اینو توی هر فیدخونی بخونین و با یک کلیک دانلود رو شروع کنین (: کار خوش ایده و جالبیه و ایول به حمید.
• چی؟ کی؟ کجا؟ میتونین حدس بزنین آیکون ها چه چیزی رو نشون میدن؟ ما یه سری از جزئیات تصاویر رو حذف کردیم تا شما بتونین با گشتن در خاطرات و اطلاعاتتون و با نیروی ذهن خودتون، پاسخ رو پیدا کنین و با چیدن حروف کنار هم کلمه رو کامل کنین. این بازی رو حتمن دور هم تجربه کنین و توی سرعت تشخیص تصاویر و اضافه کردن سکه هاتون با هم رقابت کنین.
• پروژه جالب دیگه ای که این ماه درخواست تبلیغ کرده،‌ سرویس تصحیح تخصصی متون انگلیسی است. ایده خیلی خیلی ساده است: من و شما زبانمون عالی نیست ولی گاهی لازمه یک چیز بدون غلط و درست و درمون بنویسیم. در این سرویس می تونین متن انگلیسی نوشته شده توسط خودتون رو وارد کنین و بعد از چند ساعت یا یک روز، متن روون و حرفه‌ای ای که همون حرف شما رو می زنه تحویل بگیرین و پولش رو بدین و بفرستینش مثلا برای دانشگاه یا شریک تجاری اونطرف آبتون یا اصولا از سرویس IMENS.net برای بهبود توان نوشتن انگلیسی خودتون استفاده کنین.
• با این پروژه هم می تونین به سادگی متون رو از فیسبوک به وبلاگ خودتون کپی کنین و در موردش بنویسین. یکی از خصوصیات اصلی این سیستم اینه که با دید بازار جهانی طراحی شده و این قدم مثبتی است در کارهای اطراف ما.
• و محسن هم که دانشجوی دکترای آینده پژوهی است، اینجا وبلاگش رو داره با تمرکز بر آینده پژوهی. اگر پادکست آینده پژوهی رادیو گیک رو شنیدین، سر زدن به اینجا هم براتون جالبه و برعکس!

بازار کار

• آشنا با وب و اچ تی ام ال و مجنتو برای فروشگاه های اینترنتی
• برنامه نویس جاوااسکریپت برای اپلیکیشن در حوالی بلوار کشاورز
• شرکت رهپویان دنا هم دنبال متخصص وب است با یک آگهی مفصل و لذت بخش برای خوندن
• برنامه نویس موبایل در یک شرکت باحال که کمک هزینه باشگاه ورزشی هم می ده (:
• یکی از شرکت‌های زیر مجموعه پرشین بلاگ، دنبال تعدادی برنامه‌نویس متخصص و مسلط به وب، ۲ نفر برنامه‌نویس اندروید و ۲ نفر برنامه نویس آی او اس است! شاید دقیقا شما رو بخواد!
• برنامه‌نویس دات نت، طراح وب یا طراح واسط کاربری هستین و دوست در یک شرکت خوب در مورد بورس کار کنین. الان وقتشه!

من در سایت قدیمی‌ام مجموعه ای داشتم در مورد ادیان، اساطیر و نمادها که با پاک شدن سایت، اونم از دست رفت. حالا یکی از خواننده‌های قدیمی بخشی از اونها رو برام فرستاد که دارم بازنشرشون می کنم.

نمادی که ما اون رو به عنوان ستاره داود می شناسیم، دو مثلث در هم پیچیده هستند که تشکیل یک ستاره شش گوشه می دهند. در این نماد، یک مثلث رو به بالا و مثلث پایین رو به پایین قرار گرفته است. به هنگام شرح این ستاره شش گوشه باید در نظر گرفت که همین نماد با عناوین دیگر در تاریخ بشر بارها و بارها دیده شده است و حتی در دوران پیش از تاریخ نیز ردپاهایی از آن به چشم می خورد. ستاره شش گوشه نشانه چاکرای قلب است، به عنوان نماد مقدس اتحاد زن و مرد استفاده شده، در یونان نشانه ازدواج مقدس (Hieros Gamous) بوده و در هند به عنوان نماد رقص کیهانی شیوا و شاکتی به کار رفته است. اما آن چیزی که اینجا مورد نظر ما است، به طور خاص مفهوم “ستاره داود” یهودی ها است و نه ستاره های شش گوشه مشابه.

مثلث متساوی‌الاضلاع نماد ارزش‌های برابر است و ماسون‌ها آن را با نام ستاره داوود می‌شناسند كه از جای گرفتن یك مثلث متساوی‌الاضلاع بر روی یك مثلث دیگر شكل می‌گیرد. امروز آن را سمبل قوم یهود می‌دانند كه بر پرچم اسرائیل نیز دیده می‌شود. اما در حقیقت اصل آن مصری است. اولین بار شوالیه‌های معبد آن را در تزیین دیوار كلیساها به كار بردند، چون آنها اولین كسانی بودند كه در اورشلیم به حقایق مهمی دربارة مسیحیت دست یافتند. بعد از ازمیان رفتن معبدیان این نشان در كنیسه‌ها به كار رفت. اما ما در فراماسونری بی‌شك با همان مفهوم كهن مصری از آن بهره می‌گیریم و به این صورت دو نیروی مهم را با هم تركیب می‌كنیم. با پاك كردن قسمت بالا و پایین دو مثلث به علامت نادری می‌رسیم كه آن را خوب می‌شناسید.

معروف است كه سلیمان نبی(ع) اولین بار از آن به عنوان مهر استفاده نمود. بنابراین این علامت مهر یك پیامبر و در نتیجه نشانی الهی است.

یهودی ها در اکثر طول تاریخ شان، قومی سرگردان بوده اند که بدون داشتن حکومتی خاص، تنها حامی خود را خداوند می دانسته اند. ستاره داود را بسیاری از علمای یهودی، نمادی شش گوشه دانسته اند که نشان دهنده حاکمیت خداوند بر کهکشان و حمایت وی از یهودی ها از هر شش جهت است (شمال،‌ جنوب، شرق، غرب، بالا و پایین). با همین استدلال، آنچیزی که ما آن را ستاره داود می نامیم، در زبان عبری Magen David یا “سپر داود” خوانده می شود و گفته می شود که داود در جنگ ها این ستاره شش گوش را به نشانه تحت حمایت قادر متعال بودن خود، بر سپرش نقش می کرده است.

تئوری دیگر این است که در طول شورش های Kochba ( در قرن اول ) روشی جدید برای ساخت سپرها کشف شده بود که طی آن با استفاده از دو مثلث به هم پیچیده در پشت سپر، قدرت دفاعی آن را تقویت می کردند.

در متون کابالا (مجموعه آموزه های یهود) دو مثلث به دوگانگی درونی انسان تعبیر شده است: خیر در برابر شر، روح در برابر جسم و غیره. در عین حال گفته می شود که دو مثلث، نمادی از رابطه دو طرفه قوم یهود و خدا است. مثلث رو به بالا، نشان دهنده کارهای خوبی هستند که به سمت بالا جریان می یابند و به نوبه خود خیر را از سمت خداوند به سمت پایین جاری می کنند. این جریان دوم، با یک مثلث به سمت پایین نشان داده می شود.

گمان دیگر، این است که این نماد شش گوشه، شکلی است که از یک مرکز شکل گرفته و وجود یافته است. مرکز شکل نمایش دهنده بعد معنوی جهان است که توسط ابعاد مادی احاطه شده است. همچنین شش گوشه می تواند نشانگر شش روز کاری هفته باشند که طی آن ها خداوند جهان را آفریده است. در این تفسیر مرکز شکل، سبت (شنبه، روز استراحت و دعای یهودی ها) خواهد بود که شش روز دیگر هفته را در تعادل قرار می دهد.

در نهایت لازم است گفته شود که این نماد بارها و بارها با اهداف تحقیر آمیز به کار رفته است. بعضی ها به استهزاء می گویند که دو مثلث در خلاف جهت یکدیگر نمایاننده تضادهای موجود میان قوم یهود هستند. علاوه بر این گفته می شود در دوران نازی ها، حکومت عثمانی بر فلسطین و … نیز یهودیان به شکلی تحقیر آمیز مجبور بودند بازوبندهایی حاوی این نماد بر بازو ببندند تا همه جا شناخته شوند. در پاسخ به این تحقیرها، امروزه دولت اسرائیل این نماد را به رنگ آبی بر روی پرچم خود نقش کرده است، اما فراموش نکنیم که این نماد نه نماد اسرائیل است و نه حتی نماد یهودیت، نماد اصلی یهودیت شمعدان هفت شاخه ای است که خودشان آن را Menorah می نامند.

مرتبط؟
– سایت جهانی روز آزادی نرم افزار
– بروشور روز آزادی نرم افزار
– چرا روز جهانی آزادی اسناد مهم است
– فلسفه یونیکس

تو ایران اصرار خاصی دارن به ما آموزش بدن که مزاحمت جنسی توسط مردها برای زن‌ها، کاری طبیعی است که همه مردهای سالم باید انجامش بدن! تعجب نکنین واقعا همینه. وقتی می گن هیچ زنی نباید جوری لباس بپوشه که تحت مزاحمت جنسی قرار بگیره یا وقتی یک بیمار نظریه اش اینه که باید مزاحمان رو آزاد گذاشت که به زن هایی که اون بیمار نمی پسنده تجاوز کنن و این بیمار به جای بستری در تیمارستان، نظریه پرداز است خب اصلا عجیب نیست بگیم تو ایران به مردها آموزش می دن که به زن ها باید تجاوز کرد و بر خلاف همه آمار موجود، این تجاوز رو مرتبط بدونن با شکل پوشش یا انگیزه های جنسی (از نظر علمی تجاوز معمولا نتیجه سرکوب / تحقیر و خشونت است نه میل جنسی).

بحث کارتون «همینه» یا به قول امروزی ها «پت و مت» هم هست. اونها یک میز داشتن که یک پایه اش کوتاهتر از بقیه بود و تصمیم می گرفتن برای اصلاحش پایه های دیگه رو کوتاه کنن. معلوم بود که بالاخره یکی از پایه ها بیشتر اره می شد و حالا این از بقیه کوتاهتر بود و باید همه پایه ها یک دور دیگه کوتاه می شدن تا با این مساوی بشن و بعد از چند مرحله تلاش برای مساوی کردن همه چیز و مقیاس قراردادن کوتاهترین چیز، می رسیدن به یک میز که رسما پایه نداشت و پایه‌هاش اینقدر اره شده بود که سطح میز دیگه به زمین رسیده بود و از قضا هنوزم لق می زد. جامعه هم همینه: نمی شه همه رو یک شکل کرد. اگر یک احمقی نظریه اش اینه که باید به «اونی که از بقیه کم حجابتره» تجاوز کرد درست مثل «پت و مت» است و بالاخره با یک جامعه مریض تنها می مونه که سطحش چسبیده به کف زمین و هنوزم لق می زنه. با این اختلاف که پت و مت از نتیجه کارشون راضی بودن و این دوستمون هنوز دنبال اعدام کردن باقی‌مانده‌ها است. راستی! توی افغانستان به زنی که مقنعه داشت می گفتن بی‌حجاب.

یک جامعه مریض (یک یک مریض توی جامعه) دائما داره تبلیغ می کنه که مرد یک موجود روانی حشری است که تنها کارش دید زدن زن‌ها و در فرصت مناسب، تجاوز به اونها است. وقتی عضو شورای شهر با کلی سابقه فیلان و بهمان می گه چجوری زنش تهدیدش می کنه که حق نداره جایی پا بذاره که زن مطلقه شاغله طبیعی است که همراه تیم ملی امید هم مزاحم جنسی دختری باشه که کنارش ایستاده تا با هم عکس بگیرن و آدم دیپلوماتیک ما توی استخر مختلطی که توی برزیل رفته بوده مزاحم جنسی یک بچه باشه. از یکطرف همیشه یاد دادن که اینکار طبیعی است و از اونطرف اصولا گفتن که اینکارها که اصلا مزاحمت نیست و حتما همه دخترهای جهان هم منتظر هستن که منِ مرد ایرانی انگشتش کنم و اعلام کنم که امشب می تونه افتخار داشته باشه که من باهاش بخوابم. این جریان ربط خاصی هم به دیدگاه سیاسی و تحصیلات نداره چون یادمه اون دوستمون که توی کانادا به سینه یک زن دست زده بود، توی دادگاه مدعی شد که هر مردی همینکار رو می کنه یا این دوستمون که خاطره اش از یک محیط فنی رو تعریف کرده که توش یک مسوول فنی / مدیر شرکت سعی می کنه با نشون دادن سایت های سکسی بهش، تحریکش کنه و احتمالا باهاش رابطه داشته باشه (و آفرین به نسرین که اینو صریح و خوب نوشته – تکرار این نوشتن ها زشتی این کارها رو نشون می ده).

اما!

اما اینها رو گفتم که یک چیز بدیهی رو به گیک‌های عالی خودمون یادآوری کنم: مزاحمت جنسی بسیار زشته، غیرقابل تحمل و رفتار یک آدم بیمار.

شوخی جنسی این روزها زیاده.. چه شوخی دستی چه کلامی و از وایبر تا محیط کار خیلی پسرهای خز فکر می کنن اگر جلوی یک دختر شوخی جنسی بکنن یا بحث جنسی رو باز کنن یک قدم در رابطه پیش اومدن. واقعیت اینه که اینطور نیست. مستقل از بیمارگونه بودن این رفتارها، اگر حتی هدف فقط کسب شهرت است یا محبوبیت یا نزدیک شدن یا حتی خودِ خودِ خوابیدن، شوخی جنسی و بخصوص شوخی فیزیکی یا رکیک بودن با اینکه بحث جنسی رو باز می کنه ولی شدیدا باعث می شه طرف مقابل عقب بکشه و در گارد دفاعی اش شما رو اصولا کنار بذاره.

اگر آدم سالمی هستین سعی کنین همیشه مودب باشین، قابل اطمینان باشین و مثل یک جنتلمن رفتار کنین تا آدم ها بهتون اعتماد کنن و بدونن شما آدمی هستین که شاید دوست داشته باشن باهاش دوست بشن، تفریح کنن، بخوابن، وارد رابطه بشن، اعتماد کنن یا هر چیز دیگه.

لینوس توروالدز خالق لینوکس است و در این ویدئوی جذاب خونه و محیط کارش رو نشون می ده:

دیدن اینکه برنده جایزه هزاره کجا و چجوری کار می کنه و این میلیونر (حاصل نوشتن لینوکس) چطور ساده و معقول و شاد زندگی می کنه، آموزنده است (:

اگر هم هنوز نخوندین، کتاب زندگی اش رو ترجمه کردم و آنلاین و آزاد گذاشتم رو اینترنت به اسم فقط برای تفریح.

من در سایت قدیمی‌ام مجموعه ای داشتم در مورد ادیان، اساطیر و نمادها که با پاک شدن سایت، اونم از دست رفت. حالا یکی از خواننده‌های قدیمی بخشی از اونها رو برام فرستاد که دارم بازنشرشون می کنم.

انسان ویترووین نام خود را از معمار رومی، ویتروویوس (Vitruvius) گرفته است. ویتروویوس معمار،‌ مهندس و نویسنده رومی بود که رساله معروف “درباره معماری” را نوشته که برای مدت های مدید، راهنمای معماران رومی محسوب می شد. ویتروویوس با پیروی از هندسه مقدسی که پیتاگوراس (Pythagoras، فیلسوف یونانی قرن ششم قبل از میلاد مسیح) وضع کرده بود،‌ این تصویر را توضیح داده، معابد رومی را بر اساس نسبت های بدن انسان ها می ساخت. این تناسب به گفته ویتروویوس به خاطر این واقعیت بود که بدن یک انسان که دست و پای خود را مستقیم امتداد داده باشد هم در دایره قابل محیط شدن است و هم در مربع. به یاد داشته باشید که بنا بر سنت پیتاگوراس، دایره نشان دهنده حقیقت روحانی است و مربع نشان دهنده هستی مادی، پس بدن انسان محصول اتحاد موفق جسم و روح است که این تصویر به خوبی آن را به تصویر می‌کشد.

لئوناردو داوینچی یکی از موفق ترین نقاشانی است که تلاش کرده اتحاد جسم و روح در بدن انسان را با استفاده از تصویر انسان ویترووین نمایش دهد و امروزه نتیجه کار او – با دقت بالایی که در نمایش ابعاد بدن دارد – یکی از مشهورترین تصاویر جهان است.

به عنوان یک نمونه از تلاش های ناموفق اجرای انسان ویترووین، به تلاش سزار سزارینو نگاه کنید.

از قدیم عادت بشر بوده تو ابرها دنبال تصاویر آشنا بگرده. مثلا اگر یک دوربین از هزاران ابر عکس بگیره احتمالا این عکس هم توش دیده می شه:

که من و شما می تونیم توش چهره یک انسان رو تشخیص بدیم. حالا فرض کنین این هزاران تصویر رو بدیم به یک برنامه تشخیص چهره (مثل همونی که توی دوربین تشخیص می ده آدم ها لبخند می زنن یا نه و اگر لبخند نزنن ازشون عکس نمی گیره چون این دوربین است که احساسات ما رو مشخص می کنه) و هر کدوم از عکسها که توسط برنامه، چهره انسان تشخیص داده شدن رو بریزه توی یک دایرکتوری و بعد بچینه کنار هم و ازشون پرینت بگیره.

اثر نهایی می شه این تابلوی هنری اثر هنرمند کره‌ای به اسم کیمیونگهون.