دسته: مقاله

• بابــون وب سایت مخصوص توسعه دهنده گان وب و برنامه نویسان است که محلی برای به اشتراک گذاری ایده های جدید طراحی وب سایت، الهام گرفتن، مقالات جدید، آموزش ها و مثال های عالی است. اولین کسانی باشید که پست های جدید را مشاهده می کنید، دکمه ی زیر را بفشارید و با من در تماس باشید. مطمئن هستم اگر وارد بابون بشین، چیزهایی می بینین که قبلا حتی از وجود بعضی هاش اطلاع هم نداشتین
• «دو میلیون مانع بین من و توست، پس با من از بادمجان بگو»، «پایان پیش از پایان» و «نقاشی که بومش دیوارهای خیابان است» عناوینی نیستن که توی وبلاگستان گجت زه این روزها بشه از کنارشون به آسونی گذشت. سایت نیم سایه جای خوبیه برای پناه بردن به مطالبی خوب از دست این اینترنت فارسی پر شده از مطالب زرد فقط به دنبال خواننده و تبلیغ. من که مشترک فید نیم سایه هم شدم.

ماه خلوتی بود و اگر شما هم دوست دارین وبلاگ، کار، ایده یا پروژه تون توی آخرین دوشنبه ماه بعد در جادی.نت معرفی بشه، کافیه یک ایمیل به jadijadi روی جیمیل بزنین. خوش باشین و خوش بگذرونین.

به عنوان کتاب شعر، «اسکی روی شیروانی ها» رو خریدم از «رسول یونان» و سعی کردم با آرامش و طی چند روز بخونمش. به نظرم مجموعه ضعیفی بود – حتی از یک شاعر تازه کار و خب معلومه که از رسول یونان انتظار کیفیت بسیار بالاتری می رفت. خیلی جاها بندهای آخر شعر فقط نوشته شدن تا شاعر مطمئن بشه که مخاطبش فهمیده منظورش چیه که توی شعر کار خوبی نیست. مثل نقاشی می شه که بخواد کنار نقاشی بایسته و توضیح بده منظورش چی بوده. مثلا شعر زیر رو نگاه کنین:

گاه رسیدن به مقصد
رسیدن به آغاز ناامیدی هاست
دعا می‌کنم
این راه زود به آخر نرسد
وگرنه می‌میرد
این لاک پشت پیر
گاه ادامه‌ی راه، ادامه‌ی زندگی‌ست.

از نظر من به عنوان یک شعر، بدون بند آخر زیباتره. این رو هم باید اشاره کرد که اکثر کارها شبیه ایده های مینمالی هستن که بینشون یک enter هم زده شده باشه. مثلا در همین شعر بالا به جای

‌ وگرنه می میرد

می شد بگیم

وگرنه
میمیرد

و تعلیق بیشتری هم ایجاد می شد و تغییری هم در شعر نمی داد. درسته که این توی اکثر شعرهای نو ممکنه ولی در عمل باعث شده این کتاب از کارهای خوب یونان نباشه.

توی فرهنگ عامه و استریوتایپ‌ها، هر کشور به یک چیز شناخته می‌شه. مثلا خیلی‌ها آلمان رو به آبجو می‌شناسن و چین رو به لوازم الکترونیکی ارزون. توی این ماه سایت فیکسر اومده و توی گوگل چیزی مثل How much * costs in Iran رو برای همه کشورها سرچ کرده و دیده گوگل به جای علامت ستاره، چه پیشنهادی بهش می‌ده. عملا معنی دیگه اینکار اینه که فیکسر درآورده که مردم دنیا معمولا قیمت چه چیزی رو در هر کشوری سرچ می کنن و رسیده به اینکه اکثر مردم دنیا سرچ می کنن که قیمت سوار شدن به میگ در روسیه چقدره، قیمت فحشا توی برزیل چنده و این تیپ چیزها. نتیجه نهایی اینه:

مردم توی استرالیا دنبال قیمت لقاح مصنوعی هستن، تو آمریکا دنبال قیمت پتنت، تو کانادا دنبال خرید پاسپورت با پول، تو افغانستان و عربستان دنبال قیمت شتر و توی ایران … دنبال قیمت کلیه.

خلاصه حواستون باشه که خارجی‌ها دنبال قیمت کلیه تو ایران هستن، کلیه‌تون رو ارزون نفروشین!

سایت اصلی نقشه‌های تفکیکی بیشتری داره

لندن شهر شلوغی است. لندن شهری بدون آفتاب است. این دو تا رو که کنار هم بذارین می‌فهمین چرا برای مهندس های NBBJ مهم بوده که برج‌های دوقلویی که دارن می‌سازن،‌ «سایه نداشته باشه».

اما جذابیت مساله به طور خاص برای جادی.نت چیه؟ اینکه کل جریان ساخت برج‌های بدون سایه با یک برنامه کامپیوتری و ظاهرا بر اساس الگوریتم‌های ژنتیک ساخته شده. یه برنامه نرم افزاری، وضعیت و زاویه تابش نور خورشید در نقطه دقیق قرارگیری ساختمون در طول سال رو داره و با تغییر دائمی زاویه بدنه ساختمون در نقاط مختلف سعی می کنه میزان انعکاس نور هر ساختمون روی سایه ساختمون دیگه رو خنثی کنه. چیزی شبیه این:

گفته می شه این الگوریتم تونسته ۶۰ درصد آفتاب بیشتری روی زمین بندازه و جالبتر اینه که توی متغیرها چیزهایی مثل میزان دید به رود تیمز هم در نظر گرفته شده.

• (فیلم دو دقیقه‌ای تبلیغاتی برج های بدون سایه](https://vimeo.com/121813688)

مرتبط:

• اصل اول جادی: در مسابقه ای که شرکت نکرده‌اید، برنده نمی شین
• اصل دوم جادی: احتمال اینکه شما بیش از حد خوش‌شانس باشین خیلی کمتر از اینه که یک کلاهبردار به سراغ شما بیاد
• نکته امنیتی: به فرستنده ایمیل اعتماد نکنید
  و البته
• رادیو گیک

اردیبهشت است و ماه گشت و گذار، شما هم می تونین در روز ۲۴ و ۲۵ توی جشنواره لینوکس دانشگاه امیرکبیر شرکت کنین.

در انتهای کنفرانس لینوکس زنجان ۹۳ یا همون زیکانف ۲۰۱۴،‌ قرار شد یک بحث آزاد باشه. چون کسی موضوعی پیشنهاد نکرد من پیشنهادم رو گفتم:‌ درست کردن یک سایت دیتینگ گیکی… دیتینگ برای ازدواج و رابطه و سکس و … نه بلکه دیتینگ برای تکنولوژی. ما گیک ها سالی چند بار دور هم جمع می شیم ولی دو تا مشکل همیشه وجود داره:

1. افراد به دنبال کسانی می گردن که مهارت های خاصی داشته باشن و پیداشون نمی کنن. مثلا من لازم دارم یک نفر که هسکل بلده رو پیدا کنم ولی روشی برای اعلام اینکه «من دنبال هسکل کار هستم» و «من دوست دارم با هسکل کارها دوست بشم» و «کسی کاری برای یک هسکل کار سراغ نداره؟» یا «کسی هست من ازش بپرسم هسکل چیه؟» ندارم.
2. آدم هایی که جزو هیچکدوم از گروه‌های فعال نیستن، تنها می مونن. این در یک گردهمایی لینوکسی واقعا دردناکه که ببینیم چند نفر تنها هستن. ما باید با هم گرم بگیریم و دوست بشیم ولی خب هیچ وقت هیچ کس این مهارت رو به ما یاد نداده.

یک سایت دیتینگ می تونه این مشکلات رو حل کنه. من این پیشنهاد رو کردم و در موردش گپ زدیم. هنوز که ظاهرا اجرا نشده ولی می شه به چیزهای مشابه هم فکر کرد. مثلا بازی هایی برای «آب کردن یخ» شرکت کننده ها در چند ساعت اول همایش یا به سادگی یک همایش با میزهایی که در مورد موضوعات متنوع حرف می زنن. اصلا شاید من سخنرانی بعدی ام در زیکانف رو به همین موضوع اختصاص دادم!

بهانه نوشتن این مطلب کوتاه هم این بود که بچه های زیکانف،‌ فیلم بیست و سه دقیقه ای اون بحث آزاد رو روی یوتیوب گذاشتن.

امیدوارم بقیه هم فیلم‌هایی که دارن رو بذارن چون تا امسال که اکثر فیلم همایش‌ها فقط رو هاردهای خودمون ذخیره شده.

بهار برای خیلی ها فصل سفر است اما ظاهرا گیک‌ها بهار رو فصل همایش نامگذاری کردن. بعد از کلی کلی همایش که قبلا معرفی کردم و برگزار شد و بهمون خوش گذشت، حالا نوبت همایش پی اچ پی ایران است که منم توش حرف می زنم!‌ این همایش در آخرین پنجشنبه مرداد ۱۳۹۴ برگزار می شه و من توش در مورد کلیت «یک برنامه نویس خوب بودن»‌ حرف می زنم. هنوز فرصت مقاله دادن هست و اگر می خواین مقاله بدین خیلی سریع دست به کار بشین چون کمتر از یک هفته وقت هست و اگر می خواین شرکت کنین هم به سایت سر بزنین و ثبت نام کنین