جادی

دختر و اینترنت و کارت شارژ رو که بذاریم کنار هم احتمالا نتیجه اش اسکول شدن آقایون است و خرج کردن پول از جیب مبارک و دادن کارت شارژ به یک پسر. فکر میکنین دوستانی که با اون گول می خورن، چی می شه اگر کنار مثلث حماقت «دختر، اینترنت، کارت شارژ» یک «سود مالی» هم ببینن؟

واقعا؟ یک دختر می گه که کارت شارژ رو می شه از فلان جا ارزونتر گرفت. کافیه برین به اون سایت و اطلاعات کارتتون رو وارد کنین:

و احتمالا صفحه ای ببینین تحت این عنوان که «شرمنده الان خرابه» و خب اطلاعات کارت اعتباری شما توی بانک اطلاعاتی اون دزد ذخیره شده. از کجا فهمیدم دزده ؟ از:

• آدرس URL که هیچ شباهتی به بانک نداره. تازه شباهت هم کافی نیست. باید دقیقا همون باشه.
• از این واقعیت که هیچ وقت بانک قاطی نمی کنه یه چیزی رو به یه قیمت دیگه بفروشه بعد یه دختری بیاد تو فیسبوک بگه

البته شکی نیست که بخشی از مردم عزیزی که تا چند دقیقه قبل داشتن عدد ۲۱۸ رو کامنت می ذاشتن و لایک می زدن و شر می کردن که تصویر مات اون دختره واضح بشه یا نشون می دادن که «این دوستمون که اعضاش رو اهدا کرده چند تا لایک داره»، خیلی قبل از این فکرها روی لینک کلیک کردن و اطلاعات کارتشون رو به دزد مربوطه دادن (:

ما هم سعی می کنیم در وبلاگ های سانسور شده خودمون کمی اطلاع رسانی کنیم و همزمان دعا می کنیم پلیس فتا سرش کمی خلوت بشه و کشف ، دستگیری، محاکمه عادلانه و مجازات احتمالی متناسب و در شان انسانی این آدم ها رو در اولویت قرار بده.

نکته: گزارش کننده می گه سایت رو به پلیس فتا گزارش کرده و سایت سریعا فیلتر شده. البته مشخصه که برای کسی که توی فیسبوکه، فیلتر بودن این سایت تاثیر خاصی نداره (:

من سال ها پیش یک نفر از مصر رو دیدم که با حسرت به ما می گفت «خوش به حال ایران. ما تازه باید سی سال تلاش کنیم برسیم به شما» و ظاهرا حرفش واقعیت داشته. حالا حکومت جدید مصر که جانشین دیکتاتور شده، در سالگرد موفقیتش چرخ بال های نظامی رو فرستاده بالای سر مردمی که به نفع دموکراسی تظاهرات می کنن و مردم پوینترهای لیزری رو از جیب در آوردن و انداختن به سمت هلیکوپتر.

منبع از طریق وحید آنلاین و البته ارتباطش به وبلاگ من اینه که من اخبار لیزر به سمت هلیکوپتر رو پوشش می دم.

میزکار LXDE یکی از میزکارهای بسیار سبک توی لینوکسه:

امروز سعی کردم نصبش کنم که هی به مشکل خورد و گفتم لابد یک گیری یک جایی است ولی بعد از دو سه بار اشکال‌، بالاخره خروجی رو خوندم:

gigolo-0.4.1-9.fc18.x86_64.rpm FAILED                                          
http://mirrors.ustc.edu.cn/fedora/linux/releases/18/Everything/x86_64/os/Packages/g/gigolo-0.4.1-9.fc18.x86_64.rpm:
[Errno 14] curl#22 - "The requested URL returned error: 403 Forbidden"
Trying other mirror.

Error Downloading Packages:
  gigolo-0.4.1-9.fc18.x86_64: [Errno 256] No more mirrors to try.

اول فکر کردم مشکل میرورها است یا چیز دیگه اما بعد… فهمیدم که سانسورچی عزیز در میهن اسلامی عزیز هر آدرسی که توش عبارت ژیگول باشه رو سانسور کرده و به خودم بالیدم از وجود چنین دوستان با شعوری در مسند کار (:

سایت «ریاضی با نقاشی‌های بد» اینجوری توضیح می ده که ایکس او بازی بسیار حوصله سر بری است:

این بازی اونقدر حوصله سر بره که اگر قرار باشه یک کامپیوتر رو دیوانه کنن، می شه بهش بگن با خودش ایکس او بازی کنه.

اما وقتی چند ریاضی‌دان توی یک پیک نیک باشن، احتمالا نسخه‌ای پیشرفته‌تر از این بازی رو کشف می کنن: ایکس اوی نسخه آلتیمیت.

جریان نسبتا ساده است… یک ایکس او که هر خونه اش خودش به خودی خود یک ایکس او است و برای اینکه شما بتونین توی یکی از خونه ها ایکس بزنین یا او، باید ایکس اوی داخل اون خونه رو بنده شده باشین:

و برنده نهایی کسی است که ایکس اوی بزرگ رو برنده بشه:

قواعد هم خیلی پیچیده نیست؛ تقریبا شبیه ایکس اوی معمولی. ولی ترتیب اینکه در کجا ضربدر می زنین یک قاعده خاص داره. مثل اگر شما شروع کننده باشین و این ایکس رو بزنین:

طرف حتما باید در اینجا بازی کنه:

واضحه؟ چون بازیکن در ایکس اوی کوچیک گوشه بالا سمت راست رو زده، بازیکن بعدی حتما باید در ایکس اوی گوشه بالا سمت راست بازی کنه. اینطوری یک مفهوم استراتژیک مهم به بازی اضافه می شه: حرکت شما است که تعیین می کنه نفر باید در کدوم خونه بازی کنه و حرکت اونه که می گه شما باید کجا بازی کنین.

قواعد ریزی هم هست. مثلا اگر یک کوچیک برنده اش مشخص شده باشه یا دیگه جا نداشته باشه، بازیکن می تونه هر خونه ای در هر جا که دوست داره رو بازی کنه یا مثلا اگر یک کوچیک مساوی بشه،‌در ایکس اوی بزرگ به نفع هیچ طرفی به حساب نمی یاد.

خبر خوب؟ چون این یک بازی گیکی است، به محض کشف شدن اپلیکیشن‌هاش هم نوشته شدن. مثلا اینجا با گرافیک خوب بازی اش کنین یا اپلیکیشن موبایلش رو بگیرین یا اینجا برای گوشی اندرویدی خودتون داشته باشینش و با گوشی تون آلتیمیت ایکس او بازی کنین. البته اگر با دوستتون پشت یک کامپیوتر نشستین و می خواین دو نفره بازی کنین احتمالا این یا این نسخه‌های مناسب شما هستن.

آپدیت: برای ویندوز فون هم اینجا رو ببینین

برای خوندن قواعد کامل و دیدن تصاویر و یک استراتژی اینجا رو نگاه کنین

مرتبط:

– سنگ کاغذ قیچی گیک‌ها
– یک برنامه ساده ایکس او به زبان سی پلاس پلاس که یه بار برای مشق یک نفر نوشتم

برای فردا یک مطلب نوشتم که مقدمه اش شاید این بازی سنگ کاغذ قیچی سوسمار اسپاک بود! گفتم شاید بعضی ها اینو ندیده باشن. این یک نسخه بهبود یافته از بازی قدیمی سنگ کاغذ قیچی است که سوسمار و کاپیتان اسپاک هم توش شرکت دارن. فلش نشون می ده که چی ، چی رو می بره، می پوشونه، می شکنه یا شکست میده.

تمرین کنین که در دیدار بعدی شاید لازم بشه مسابقه بدیم!

سیامک برامون نوشته:

مت بلوم و همسرش کیتی، در سال 2005 پروژه‌ای به نام the Nu Project را آغاز کردند.

آن‌ها در این پروژه از زنانی که 21 سال یا بیشتر سن داشتند، به صورت برهنه، عکاسی کردند. زنان در این عکس‌ها، انسان‌های معمولی‌ای هستند مانند هر کدام از ما. آن‌ها سوپر استارهای فیلم‌های پورن، مدل‌های حرفه‌ای عکاسی و زنان شایسته شهرها و کشورها نیستند. آن‌ها مردمی عادی هستند که زیبایی بدن‌شان وسیله‌ای برای امرار معاش‌شان نیست.

بلوم در هنگام عکاسی از این زنان، آن‌ها را گریم نمی‌کند و یا آن‌ها را در فیگور خاصی قرار نمی‌دهد. او وارد خانه آن‌ها می‌شود، از سوژه‌های عکاسی می‌خواهد که لباس‌های‌شان را درآورده و از آن‌ها عکس می‌گیرد.

مت و کیتی به ما یادآوری می‌کنند که هر کدام از ما، با بدن‌های خاصِ خود ما، زیبا هستیم و زیبایی تنها آن چیزی نیست که شرکت‌های بزرگ مد، فیلم‌های پورن و مسابقات زنان شایسته به ما نشان می‌دهند.

همه ما زیبا هستیم. :)

معلومه که من تشویقتون نمی تونم برین به اون سایت. من رفتم و به نظرم بسیار زیبا بود ولی هر کس بنا به سلایق، اعتقادات و شناختش از خودش تصمیم می گیره بره یا نه. بدون شک سایت حاوی تصاویری از زن‌های برهنه است اما نه به شکلی که توی پورن تصویر می‌شن. زن‌های واقعی با بدن‌های واقعی با نگاه‌های واقعی. متنوع و دوست داشتنی. محترم و اغواگر. انگیزه هم یادآوری زیبایی به ما است و فاصله عجیبش با چیزهایی که توی پورن و هالیوود کم کم دارن به شکل موجودات فضایی در می یان از بس که از معیارهای متوسط انسان دور شدن.