در باب وبلاگستان و سیم خارداری که جلوی سیل کشیده اند (:

وبلاگ یک رسانه است. یک رسانه شخصی که توی ایران معاصر انقلاب کرد. وبلاگ در ایران خوش شانس بود که با گروه خیلی خوبی شروع شد. البته طبیعی هم بود: بچه های فعالتر، باهوش تر، دنیا دیده تر، پر حرف تر، دنبال روزنه‌ای برای صحبت‌تر و … کشفش کردن و سریعا یک قدم بزرگ در ایران رو برداشتن. این قدم این باور بود:

ما بیشماریم.

زن‌ها، از زن بودن نوشتن. حقوق بشری ها از نقض حقوقمون نوشتن، مخالفین سانسور حرف هایی رو نوشتن که هیچ وقت اجازه گفته شدن نداشتن، کسانی تاریخ‌هایی رو روایت کردن که هیچ وقت تو کتاب ها، رادیو، تلویزیون‌، مدرسه و … حق حتی اسم بردن ازش به عنوان یک افتخار هم ممکن نبود. وبلاگ ها ایران رو تکون دادن – به لطف اولین هایی که سنگ بنای اولیه رو خوب گذاشتن.

من اون زمان وبلاگی نبودم. سایتم رو داشتم و روی یک چیزی مثل یک دانشنامه کار می کردم. برام هم سوال بود که «مگه یک انسان چقدر اندیشه ناب داره که هر روز بتونه یک پست بذاره؟» و خیلی زود انقلاب اومد و این فکر مسخره ام رو عوض کرد. به این نتیجه رسیدم که اتفاقا مهمترین کاری که وبلاگ‌ها مسوولش بودن این بود که روشی باشن برای «بودن». میلیون ها نفر ایرانی که تا دیروز فکر می کردن فقط خودشون تنها توی قالب هایی که براشون ساخته شده جا نمی‌شن، یکهو کشف کردن که میلیون‌ها نفر دیگه مثل خودشون تو این جامعه هست. اتفاقا وقتی وبلاگ‌ها مهم شدن که آدم ها شروع کردن از زندگی های عادی شون نوشتن. از عشقشون به دوست پسرشون، از بامزه‌بازی‌هاشون،‌ از پیچوندن‌هاشون، از شیطنت‌هاشون، از اینکه چرا فلان چیز فلان طور نیست و … و یکهو دیدیم که هیچ کدوم ظاهرا در قالب‌هایی که میلیاردها خرجش می شه تا بریم توش جا نمی شیم.

این یک انقلاب بود. سانسور شروع شد. سرکوب شروع شد. دستگیری ها و … ولی واقعا سیل اومده و رفته و دیگه هم قابل جمع کردن نیست (: حتی ایده‌هایی مثل خرج پول های عظیم برای «وبلاگنویسی فلان‌ها و حضور اینترنتی بهمان‌ها» هم جواب نداد چون وبلاگ رو می شه به زور ریدایرکت از مطالب سانسور شده و اینها کرد تو چشم مخاطب یا نویسنده اش رو برد کیش سوار جت اسکی کرد یا بهش وی پی ان داد یا هر چی ولی بحث مخاطب مهمه و این مخاطبه که وقتی به زور می خوای چیزی رو بکنی تو چشمش، صفحه رو می بنده می ره بعدی (: اشتباه دوستان این بود که فکر کردن دلیل محبوبیت وبلاگ در بین جوون ها مال شکل قالبش است (: یادشون رفت که وقتی وبلاگ ها جذاب هستن که حرف های رسانه های غالب رو نزنن. اگر قرار باشه رییس بگه فلان و بعد نوچه‌های رییس همه بگن «احسنت. دقیقا فلان» که خب مخاطب می ره سراغ همون مادر جریان (: (:

الان هم من از وضعیت وبلاگ ها بسیار خوشحالم. موج اولیه که افتخار هر کس این بود که سه تا وبلاگ می نویسه و زمانی که دو نفر تو دانشگاه به هم می رسیدن یکی از اولین کارها تبادل لینک وبلاگشون بود گذشته. الان کماکان کسانی که حرفی برای گفتن دارن دارن می نویسن. دقیقا جوون هایی که چیزهایی که شما گفتین براشون granted است که دیگه نیازی به تکرار نداره و می دونن که هر آدم سالمی دوست داره و توی قالب ها جا نمی شه و به جای اینکه اون حرف ها رو تکرار کنن، دنبال حرف های جدیدشون هستن که دارن می زنن (:

وبلاگنویس قدیمی، افتخار می کنم که می شناسمت، معتقدم تغییر واقعی‌ای ایجاد کردی و خوشحالم که در این دوره تاریخی حضور داشتم.

  • چه تعبیر زیبا و درخوری جادی گرامی. «سیم خاردار جلوی سیل»
    به امید آزادی ما و کشورمان از بند این دژخیمان.

  • فراز

    گل گفتي
    مهمترين مورد اينه که بدوني حداقل يه نفرم مثل تو فکر ميکنه کافيه :))

  • علیرضا

    یکی از زیباترین حس های دنیا (خصوصا وقتی به خاطر خیلی چیزها) از جامعه و افراد اون فاصله گرفته باشی، اینه که بدونی کس دیگه ای هم، نه همسو، حداقل در همون سطح، مثل تو فکر میکنه.
    ببین خیلی خوبه ها! خیلی!

  • علی

    مردها هم از مرد بودنشون نوشتن
    آقایون همیشه در حقشون اجحاف شد حتی تو پوشش یه دوره تاریخی تو یه وبلاگ فیلترشده :D

  • رضا

    جشن نرم افزار ازاد در تهران خوشحال میشیم بیای که بدونیم تنها نیستیم لینکه زیرو ببین منتظرتیم اگه مییای با ایمیل بهم خبر بدهhttps://www.facebook.com/events/150457121759059/

  • Reza

    مرسي از مطالب قشنگتون . اميدوارم هميشه موفق و پيروز باشيد .

  • مطلبی در مورد مجید خراطها زده بودین

    حس حمایت از زنان برداشتتی که میگی اهنگ اینو زدم تا بدونی یه اهنگ بی مفهوم و پوچه …. چون می گه اینو زدم …. موسیقی از نظر شما و کاربرای سایتتون چیه … اصلا در حوزه ی هنر موسیقی اطلاعاتی دارین…. می فهمی رکورد یک البوم 3 سال طول بکشه یعنی چی …. موسیقی بیان احساسات بوسیله آوا ها می باشد … دقت کن بیان احساسات … چند سالتونه شما ها …. یه سری هاتون متولد 1370 هستین یه سری ها اون موقع 5 6 سال بیش تر نداشتین …. اقای خراطها موسیقی رو از سال 1370 با موسیقی سنتی ایران شروع کردن تا سال 1376 بعد اون سال سبک پاپ رو انتخاب کردن اولین البوم سال 1384 بیرون اومد …. اهنگ ساز حرفه ای کشور که بیش از 12 نوع ساز به طور حرفه ای می زنه … فارغ التحصیل رشته ی هنر …. تا اینجا فکر می کنم کافی باشه …. راستی تو رو چه منطقی می گی صدای ایشون افکت دیجیتالی بوده …. اجرای زنده بدون موزیک …. اولین خواننده داخل کشور که این ریسک رو می کنه و بدون موزیک اجرا می کنه …. رکورد کنسرت کشور بدون تبلیغات …
    متاسفم واسه سایتتون فقط ادعا دارین همتون یه کرباسین

  • Pingback: گزاره‌ها » لینک‌های هفته (۱۰4)()

  • sosha

    salam
    lotfan tahlile tablet dimo 900 ro ham darsite narenji gharar bedid

  • چقدر خوب بود این یادداشت! چقدر چسبید!

    تو فیس‌بوک، همخوانش کردم.

    :)

  • علی وارسته

    جادی خان درود
    یه پیشنهاد
    همه ما وی پی ان داریم که می‌یام به وبلاگت
    اما خوب بزی وقتا در حال دانلودیم یا … که نمیشه از وی پی ان استفاده کرد
    واسه همین نظرت چیه برای بلاگت یه ساب دامین بی نهایت درست کنی و روت همشون وبلاگت باشه که هرکسی harchizi.jadi.net رو وارد کرد وبلاگت بالا بیاد اینطوری دیگه هرگز فیلتر نیستی

    • علی وارسته

      منظورم از بزر همون بعضی هست :دی

  • هورا
    پستت نیشمو باز کرد
    خیلی نیشمو باز کرد