بایگانی برچسب: s

ترامپ از کاندوم استفاده نمی‌کنه،‌ مثل ترامپ نباشین

LEFT – Adult film actress/director Stormy Daniels (Ethan Miller/Getty Images) RIGHT – Former Playboy playmate Karen McDougal (Dimitrios Kambouris/Getty Images)

با بالاگرفتن ماجرای رابطه جنسی ترامپ و کارن مک دوگال (پلی‌میت پلی‌بوی) و استورمی دنیل (پورن استار) یک نکته بهداشتی جدید هم مطرح شده: عدم استفاده ترامپ از کاندوم!

توی برنامه ۶۰ دقیقه، مجری از این خانم‌ها پرسیده آیا حین رابطه «protection» هم وجود داشته و جواب «نه» بوده. اعتراض‌های متنوعی به ماجرا شده از جمله اینکه مستقل از بحث سکس که شاید بشه باهاش کنار اومد، اینکه کسی سلامتی همسرش رو از طریق سکس بدون کاندوم با پورن‌استارها به خطر بندازه مطمئنا غیرقابل تحمل است. یک نظر دیگه هم اینه که اگر کسی بدون کاندوم با کسی به جز همسرش سکس می‌کنه یعنی به سلامت و‌ آینده اهمیت خاصی نمی‌ده و خب فعلا به نظر می‌رسه که چنین کسی رییس جمهور آمریکا است.

من و شما می‌دونیم که کاندوم وسیله‌ای برای پیشگیری و وسیله‌ای برای سلامت است و در رابطه جنسی با افرادی به جز همسر لازم. حتی خیلی وقت‌‌ها در سکس با همسر هم کاندوم بهترین وسیله پیشگیری است. جالبه که این نیاز رو حتی مک دوگال هم مطرح کرده و گفته که لازمه و قرار هم بوده باشه ولی در موقع عمل، ترامپ احتمالا به یکی از افسانه ای قدیمی آویزون شده و گفته که کاندوم نمی‌خواد.

داستان کامل رو اینجا بخونین و یادمون باشه که مثل ترامپ نباشیم و سلامت و شادی طولانی مدت رو در برنامه بذاریم.

کتابی برای کودکان: دانشنامه قاعدگی

وقتی رادیو گیک سری جوراب شلواری مربوط به پریود رو منتشر کردم چندین بازخورد داشتم. یکی از دقیق هاش این بود که «بالا پایین شدن هورمون» یک اصطلاح م رسومه و از نظر فنی درست نیست. یکی دیگه این بود که «کلیت پی ام اس از نظر علمی زیر سواله» که خب درسته و در بخشی از رادیو در موردش حرف زدیم و یک فیدبک مهم دیگه هم این کتاب بود:

که توی نگاهی که من بهش انداختم که به نظر تا حد خوبی قابل قبول بود. البته کماکان در ترجمه به موهای زنان گفته زائد و به موهای مردان کاری نداره که تو رادیو جوراب شلواری دیگه ای در موردش حرف زده ایم.

خلاصه اینکه پیشنهاد می کنم چه بچه ای در اطرافتون هست که این کتاب رو لازم داره چه بچه ای نیست که این کتاب رو لازم داره، کتاب کودکان – دانشنامه پریود و قاعدگی رو دانلودی بکنین و ورقی بزنین. احتمالا به شکلی به دردتون خواهد خورد.. چه اطلاعاتش، چه سبکش، چه بودنش و چه دونستن اینکه هست و می شه به کسی معرفی اش کرد.

جمعه‌ها با جادی: آیا دوش واژینال مفیده؟ اصلا چی هست!

در شماره ۶۳ رادیو گیک به شکل اتفاقی به دوش اشاره کردیم. حالا که جمعه است می تونم بگم که «دوش» یعنی شستن یا تمیز کردن و دوش واژنال یعنی شستن و تمیز کردن واژن که کانال داخلی اندام جنسی زنانه است. دوش واژنال منطقا یعنی تلاش برای تمیز کردن بخش داخلی اندام جنسی زنانه که معمولا از طریق یک دستگاه تقریبا این شکلی:

douche

و مایعی مثل آب یا سرکه بسیار رقیق یا ترکیب های مشابه صورت می گیره – به امید «بهداشت»، «پیشگیری از باروری»، «رفع بوی نامناسب» و … که همه شون هم اشتباه هستن.

جالبه که مفهوم «بهداشت» رو ما اصولا بد فهمیدیم و اکثرا کارخونه‌هایی که دوست دارن چیزهای مختلف بفروشن دائما تبلیغ کردن که «اگر فلان چیز رو بخرین وضع بهداشت شما بهتر می شه» (: یکیش همین دوش واژنال.

در حال حاضر بر اساس تحقیق های بسیار متنوع و هم نظر استفاده از دوش واژنال توسط پزشک‌ها نهی می شه.

چرا نباید از دوش واژنال استفاده کرد

مشکل اصلی دوش اینه که محیط طبیعی واژن رو به هم می زنه. در تمام بدن ما باکتری های خوب و بد وجود دارن و سطح اسیدی و بازی در جاهای بدن مختلف است. دستکاری کردن این شرایط معمولا نتایج جالبی نداره. دوش واژنال از یکطرف باعث پایین اومدن سطح باکتری های مفید می شه و در نتیجه بیماری‌هایی مثل عفونت های قارچی یا باکتریال وجیونوسیس و از اونطرف اگر شما در حال حاضر چنین مشکلاتی داشته باشین، عفونت رو به سمت داخل بدن پخش می کنه و دردسرهای بزرگتری تولید می کنه.

پس با بوی واژن بد چیکار کنم

نه بوی بد واژن و نه درد و خارجش و غیره رو می شه با دوش بهتر کرد. مطمئنا اگر در جایی که مشکل عفونت وجود داره آب بریزین تا زمانی کوتاه بو پخش نمی شه ولی عفونت با قدرت بیشتر در محیط مرطوب و جذاب به زندگی اش ادامه می ده. در صورتی که هر کدوم از این مشکلات رو دارین بهتره با دکتر زنان تماس بگیرین:
– بوی بد ترشحات واژن
– خارش و سوزش واژن و ترشحات بین سبز و زرد
– سوزش و قرمزی
– درد هنگام ادرار
– درد یا ناراحتی حین سکس

همه اینها می تونن نشونه های بیماری یا عفونت های مقاربتی باشن و شستشوی داخل مهبل فقط می تونه بدترشون کنه و کار تشخیص رو برای پزشک ها سخت تر.

پس چجوری تمیزش کنم؟

خودش خودش رو تمیز می کنه. نگران نباشید. در قدیم بعضی راهب ها نصف پارچه های بلند رو قورت می دادن و بعد از مدتی از معده شون بیرونش می کشیدن تا معده شون تمیز بشه. این همونقدر احمقانه است که کسی سعی کنه داخل واژنش رو با دوش بشوره. اگر مشکلی مثل بوی بد دارین با پزشک مشورت کنین.. البته این رو هم بدونین که واژن به هرحال یک رایحه خاص خودش رو داره که در طول زمان / روز هم تغییر می کنه و بوی بد حساب نمی شه. در صورتی که علاقمند به رعایت بهداشت هستین:
– حین حمام، منطقه بیرونی رو با آب گرم بشورین. شاید بتونین از صابون های ملایم هم استفاده کنین ولی بعضی ها حتی به اون هم احتیاج ندارن
– از تامپون و پد و … «معطر» استفاده نکنین

آیا دوش واژن از بیماری های مقاربتی یا بچه دار شدن پیشگیری می کنه؟

معلومه که نه! حتی بعضی تحقیق ها می گن خطرناکترش هم می کنه چون باکتری های مقاومت کننده جلوی عفونت ها رو حذف می کنه. استفاده از دوش واژنال باعث پیشگیری هم نیست و در صورتی که نیاز به حفاظت در مقابل بیماری های مقاربتی یا بچه دارین، بهتره از کاندوم استفاده کنین یا در شرایط اضطراری از قرص های روز بعد.

ولی پزشکم به من گفته دوش واژنال استفاده کنم

متاسفانه دکترهای زیادی داریم که آپدیت نیستن. چیزهایی که در جهان بی خطر تشخیص داده شدن رو بعضی از ما هنوز خطرناک می دونیم و رفتارهایی در یک کودک که در جهان بیماری طبقه بندی نمی شه رو بعضی از ما سعی می کنیم با قرص درمان کنیم! مطمئنا خیلی از پزشک ها هم سعی می کنن به روز باشن ولی خب بعضی از ما به روز نیستیم. اگر دکترتون بهتون دوش واژنال پیشنهاد کرد به این فکر کنین که چقدر دنیا عوض شده و چقدر جالبه که شما می تونین با کمی سرچ و بررسی منابع رسمی و مقالات روز از دکترتون اطلاعات بیشتری داشته باشین.

نکته جایزه

اصطلاح دوش بگ یا Douche Bag که یک فحش آمریکایی است به اون محفظه دوش اشاره می کنه که مایع مورد نظر رو نگه می داره و معمولا برای افرادی استفاده می شه که فکر می کنن خیلی مهمن یا خیلی باهوشن و رفتارهای خز دارن و به هیچ دردی هم نمی خورن و فقط صدمه می زنن (:

کاندوم غول‌آسا روی اوبلیسک هاید پارک سیدنی با پیام «امنیت»

sydney

مسوولین شهر سیدنی استرالیا امیدوارن با کاندوم پوش کردن ستونی که در سال ۱۸۵۷ به یادبود اولین سیستم فاضلاب سیدنی علم شده، پیامی محکم و استوار به آدم ها بفرستن. این کاندوم ۱۸ متری به شهروندهای سیدنی یادآوری می کنه که اصلی ترین روش پیشگیری از بسیاری بیماری های جنسی، استفاده از ابزاری بسیار ساده به نام کاندوم است. در یک جامعه سالم کاندوم نه شرم آوره نه ضایع بلکه چیزی است برای فان، چه روی اوبلیسک شهر چه توی خونه ها و هر جایی که لازمه باشه.

کاندوم‌هایی که در مقابل بیماری‌های مقاربتی تغییر رنگ می‌دن، نه عملی هستن نه احتمالا مناسب

هفته قبل چند نفری برام ایملی زدن و خبری رو گفته پایه اش چنین چیزی است:

کاندومی که چند نوجوان انگلیسی ابداع کردن و در صورت مبتلا بودن یکی از طرفین به بیماری مقاربتی (شامل اچ پی وی، ایدز، سوزاک، هپاتیت بی و سی و ..) رنگش به سبز و ابی و … تغییر می کنه تا دو طرف متوجه این جریان بشن.

اما آیا این قابل دستیابی است؟ بدون شک حالا حالا ها نه. این بچه‌ها هم این رو فقط «پیشنهاد» کردن و اونهم در سمیناری که قراره بچه ها توش به این باور برسن که دانشمند شدن هم بد نیست ها (: و خب معلومه که ترکیب «دانش آموز» و «اختراع» و «کاندوم» برای خیلی رسانه ها جذابه.

مشکلی اصلی در ساخت تکنیکی چنین چیزی اینه که فعلا همه تست های مرتبط با تشخیص بیماری های مقاربتی بسیار پیچیده تر از اون هستن که بشه روی چیزی مثل کاندوم سوار بشن و حتی د رمواردی بحث پیچیده تر هم هست، مثلا در مورد سوزاک باید دی ان ای باکتری تشخیص داده بشه و نه با یک ماده شیمیایی که در صورت برخورد یک ماده دیگه تغییر رنگ بده. همچنین در اکثر تست ها نیاز به ترشحات بدن هست و نمی شه با برخورد ساده با پوست، تشخیص بیماری داد.

تازه سوالی که باقی می مونه اینه که حتی اگر هم روزی به چنین موادی برسیم آیا امکانش هست اونها رو دو طرف یک کاندوم بذاریم بدون اینکه کسی رو اذیت کنه یا کاربرد اصلی کاندوم مختل بشه…

اما حتی اگر تکنیکی تونستیم، آیا کار خوبیه؟

این بحث خوبیه که نویسنده فوربس مطرح میکنه. فرض کنیم مشکلات فنی حل شده و می تونیم چنین کاندومی بسازیم. آیا خوبه؟

یک بحث اینه که آیا ما باید از همه بیماری ها مطلع باشیم؟ بعضی تحقیقات می گن ندونستن سرطان پروستات در مردان کیفیت زندگی رو بالاتر می بره. درسته که اکثر ما ایرانی‌ها رسم داٰریم برای هر عطسه و سردرد بریم دکتر آنتی بیوتیک بخوریم یا تزریق کنیم ولی در عمل خیلی وقت ها این سطح سلامتی ما رو پایینتر می یاره و کیفیت زندگی رو خراب می کنه. نمونه مرتبط با بحث اچ پی وی است که زنان زیر ۳۰ سال برای اچ پی وی تست نمی شن و گفته می شه تقریبا ۸۰ درصد آدم های فعال از نظر جنسی این ویروس رو دارن. بسیاری موارد دیگه هم فقط در موردی که پزشک لازم ببینه تست انجام می شه.

اما خب اگر واقعا تست راحت، رایگان و سریع باشه هم نباید دائما خودمون رو تست کنیم؟
جواب اینه که خیلی خوبه و باید خودمون رو تست کنیم ولی نه توی خونه و حین سکس (: حداقل در سطح دانش جامعه فعلی، جواب تست باید توسط متخصص خونده بشه که بتونیم راهنمایی و اطلاعات صحیح در موردش بگیریم. همچنین سیستم بهداشتی درمانی هم باید از میزان شیوع و انواع مطلع بشه که بتونه براش برنامه ریزی کنه.

بحث تشخیص های اشتباه هم هست. ما همیشه تشخیص اشتباه داریم که تاثیری منفی توی زندگی می ذاره. اگر طرف خودش رو با کاندوم – که مطمئنا خیلی از تست آزمایشگاهی غیر دقیق تر است – تست کنه و ببینه کلامیدیا داره چی می شه؟ باید بروشور رو بخونه؟ یا تو وبلاگ ها بگرده ببینه کی قراره کور بشه؟ (:

مدیر هات لاین خشونت خانگی هم به نکته دیگه ای اشاره می کنه «مفهوم رابطه سالم داره از بین می ره». آیا من باید با کسی بخوابم که در حین سکس ازش تست سلامت می گیرم؟ آیا اگر در مورد کسی اطلاع ندارم لازمه در لحظه سکس از چنین چیزی مطلع بشیم؟ مطمئنا آگاهی در هر مرحله ای خوبه ولی نباید به شکلی پیش بریم که اگر با کسی اونقدر راحتیم که سکس می کنیم، اونقدر هم راحت باشیم که در مورد سلامت جنسی حرف بزنیم.

در نهایت به پیچیدگی سکس فکر کنین و استرس های همراهش. حاضرم قول بدم که اگر به اکثر آدم ها بگن این کاندوم قراره بیماری شما رو تست کنه، کلا توان فیزیکی گذاشتن کاندوم رو از دست بدن (: چیزی که از کاندوم تست کننده بیماری بهتره، امکان آزمایش سریع و بی دردسر برای تعداد زیادی از بیماری ها با دسترسی به متخصص است است که احتمالا از نظر فنی هم خیلی خیلی نزدیکتر از کاندوم تست کننده است.

تکنیک‌های سرمایه گذاری که می خواد تا ۱۲۰ سال زندگی کنه

PayPal Inc. Co-Founder Peter Thiel Interview

این سرمایه گذار چهل و هفت ساله پیتر تیل است که داره سعی می کنه ۱۲۰ سال زندگی کنه. نکته که تصمیم گرفتم در موردش بنویسم این خبر امروز بی بی سی بود که دانشمندها دارن روی واکسنی برای تمام سرطان ها کار می کنن.

آقای پیتر تیل ۴۷ ساله که از موسس های پی پل و اولین سرمایه گذارهای فیسبوک است برای رسیدن به این عمر طولانی زندگی خیلی منظمی رو پیش گرفته که بخش بزرگی اش به تغذیه مربوطه. ایشون هر روز هورمون رشد مصرف می کنه چون «کمک می کند حجم بافت عضله حفظ شود و مشکل استخوانی کمتری پیدا کنید. البته همیشه این نگرانی وجود داشته که مصرف هورمون رشد باعث سرطان شود اما به نظر من ما در دهه آینده سرطان را درمان خواهیم کرد». روش های دیگر این آقا برای عمر طولانی، نخوردن شکر، نوشیدن شراب قرمز و دویدن دائمی است. اون در رژیم غذایی خودش از رژیمی که این روزها به عنوان رژیم غار نشینی مشهوره پیروی می کنه که عبارته از تلاش برای خوردن غذاهایی که در اختیار انسان های غار نشین بوده چون هر چی باشه ما میلیون ها سال به اون شکل غذا خوردیم و فقط در چند هزار سال اخیره که داریم شیر حیوانات اهلی و گندم و … می خوریم.

اما مستقل از غذا، بحث شرط بندی روی تکنولوژی سلامتی هم هست، مثلا سرمایه گذاری توی شرکت های بیولوژی سلول های بنیادی و شرکت هایی که سعی می کنن گوشت و چرم واقعی در آزمایشگاه درست کنن. مشهورترین پیش بینی آقای تیل اینه که گوگل از اپل، آمازون و فیسبوک بادوام تر خواهد بود – هرچند که خودش جزو هیات مدیره فیسبوک است.

مرتبط
رادیو گیک شماره یک – آشنایی و بخثی مفصل در مورد سینگولاریتی