قطع دسترسی اپلیکیشن‌های ناشناسی به اکانت توییتر

گاهی پیش می یاد که می بینیم یکسری پست غیرعادی که ما ننوشتیم (معمولا هم تبلیغاتی) از طرف ما توی توییتر یا فیسبوک یا غیره پست می شن. کاملا درسته. کاملا ممکنه که چیزی که من ننوشتم روی فید من بیاد اما دلیلش اینه که قبلا به یکی دیگه اجازه دادم از طرف من چیز پست کنه. مثلا توی توییتر ممکنه من اجازه داده باشم که یک برنامه، سایت، اپلیکیشن یا هر چی به شناسه من دسترسی داشته باشه. اینکار بخصوص وقتی اتفاق می افته که من بدون اینکه پیام ها رو بخونم یا بفهمم، روی همه چیز اوکی می کنم تا به چیزی که دوست دارم برسم.

مثلا برام هیجان داره که یک عکس اتفاقی بهم نشون داده بشه که زیرش نوشته باشه «عکس بچه تو این شکلی است» یا «دوست پسر آینده ات این شکلی است» یا «به فلان دلیل خواهی مرد» و دیگه نگاه نمی کنم که اون برنامه «بامزه» می تونه از طرف من برای دوستام پیام بفرسته، عکس های من رو کپی کنه برای یک نفر دیگه و فلان و فلان.

همیشه خوبه ما نگاهی بندازیم به برنامه هایی که احتمالا بدون اینکه متوجه بشیم بهشون دسترسی پست کردن توی جاهای مختلف دادیم و حذفشون کنیم. مثلا توی توییتر باید اول بریم در بخش تنظیمات:

و اونجا از سمت چپ بریم در بخش Applicationsها و فهرست رو بررسی کنیم:

اینها برنامه هایی هستن که از طرف من اجازه پیدا کردن به اکانت توییتر من دسترسی داشته باشن. هر کدوم رو که نشناسم یا حتی بشناسم ولی حس کنم که نیازی نیست از طرف من توییت کنه (مثلا فیسبوک و در نتیجه هر چیزی که اونجا دسترسی داره) رو با فشار دادن revoke access حذف می کنم و حالا دیگه چیزهای بی ربط حق ندارن روی توییتر من چیزی پست کنن (:

در انگلیس اگر در دوران مرخصی مریض بشین بعدا کارفرما با مرخصی بیشتر جبران می کنه

حالا که اینهمه دوست در انگلستان دارم جا داره این قانون نسبتا جدید رو هم بنویسم شاید اونا استفاده کنن شاید هم بقیه کشورها یاد بگیرن (:

کارگرانی که در طول استفاده از مرخصی‌های استحقاقی سالیانه بیمار بشن، به تعداد روزهایی که بیمار بودن مرخصی اضافی می گیرن

یعنی اگر ده روز مرخصی بگیرین که برین تو ساحل بالا استراحت کنین و سه روزش رو مریض بشین،‌اون سه روز مریضی رو از مرخصی‌های استعلاجی بر می دارن و بعدا می تونین به جاش سه روز دیگه مرخصی بگیرین (:

بنا به گفته رییس دادگاهی که این رای رو صادر کرده «دلیل وجودی مرخصی سالیانه اینه که کارگر بتونه استراحت کنه و از زمان آسایش و آرامشش استفاده کنه. اما دلیل مرخصی استعلاجی اینه که کارگری که در شرایط کار نیست بتونه استراحت درمانی داشته باشه […] این دو موضوع با هم تفاوت دارن و مرخصی اجباری نباید تداخلی با مرخصی اختیاری داشته باشه».

قابل توجه است که این قانون مال دادگاه عدالت اروپا است و حالا تو انگلیس اجرا شده و در مراحل بعدی در بقیه اروپا هم به شکل قانون در خواهد اومد.

قدم های بعد از نصب فدورا

توجه: این مطلب تا حدی یادداشت شخصی است برای رجوع های آینده (: ولی خب شاید به درد کس دیگه هم بخوره (:

من به عنوان سیستم اصلی از فدورا استفاده می کنم. به دلایل متنوع که از همه مهمترش کمک هایی است که این توزیع و شرکت پشتش به کل لینوکس های دنیا می کنن (بر خلاف کنونیکال که در مقایسه کمک خاصی به بقیه نمی کنه). اما فدورا مشهوره به یک لینوکس مناسب برای حرفه‌ای تر ها. این حرف نسبتا درسته چون فدورا راحتی میزکار هدف اصلی اش نیست و اصلی‌ترین هدفش تست تکنولوژی های جدید است و عدم استفاده از برنامه‌های بسته. پس بعد از نصب نسبت به توزیع های دیگه کارهای بیشتری برای کردن داریم. اینجا می نویسمشون شاید به درد یک نفر و در آینده به درد خودم بخوره:

خب اول مثل همیشه آپدیت داریم. هر سیستم لینوکسی باید همیشه آپدیت باشه. من طبق این راهنما اول axel رو نصب می کنم و بعد yum رو بهش وصل می کنم تا دانلودها کمی سریعتر بشن. اگر ازش سر در می یارین همین کار رو بکنین که خوبه. اگر درست متوجه نمی شین که دارین چیکار می کنین پیشنهاد می کنم خیلی انگولک نکنین یا حداقل بک آپ داشته باشین از فایل هایی که ادیت میکنین.

برای آپدیت توی فدورا:

yum update

و بعد از کلی انتظار با اینترنت اسلامی عزیزمون، بالاخره سیستم آپدیت میشه… برای من تقریبا شش ساعت!

قدم بعدی نصب آر پی ام فیوژن است که کلی بسته اضافی توش داره. به سادگی:


su -c 'rpm -Uvh http://download1.rpmfusion.org/free/fedora/rpmfusion-free-release-stable.noarch.rpm'

کار بعدی نصب بسته‌های عمومی که همیشه استفاده می کنم است:


yum install axel  feh  pidgin parcellite   Zim tor privoxy   audacity goldendict  vidalia \ 
    wget  kernel-devel  gcc make ImageMagick polipo gimp libreoffice vlc task \
    lftp goldendict parcellite tilda @lxde gnome-tweak-tool thunderbird apache2\
     mysql-server php5 kupfer

بعدش می ریم سراغ نرم افزارهای خاص:

اول جاوا


#yum install java-1.6.0-openjdk-plugin

بعدش فلش


#yum --nogpgcheck install http://linuxdownload.adobe.com/adobe-release/adobe-release-i386-1.0-1.noarch.rpm
#yum install --exclude=AdobeReader* flash-plugin nspluginwrapper.{i686,x86_64} \
     pulseaudio-libs.i686 alsa-plugins-pulseaudio.i686 libcurl.i686
#mozilla-plugin-config -i -g -v

و برای دراپ باکس رفتن به این صفحه و پیگیری قدم ها

برای فیلم و صدا و غیره:


yum install  gstreamer-plugins-good gstreamer-plugins-ugly gstreamer-plugins-bad libdvdread \
    libdvdcss libdvdnav  audacious-plugins-freeworld-mp3 

و یک فدورای شاد داریم برای استفاده های روزمره (:

پ.ن. دو نکته رو ساسان در کامنت اضافه کرده. اولی نصب sudo که مجبور نباشیم هی سو کنیم و دومی خاموش کردن اس ای لینوکس با ادیت کردن /etc/selinux/config

وبلاگتون رو به رایگان مستقل کنید

این مطلب نیمه تبلیغه (: معلومه که من برای چیزی که به نظرم خوب نباشه تبلیغ نمی کنم.. این سرویس رو یکی از دوستان خوبم می ده و به نظرم خوبه که توسط کسانی که به دردشون می خوره دیده بشه پس با علاقه براش تبلیغ می کنم:

دیجی‌بلاگرز شبکه ای مختص وبلاگ نویسانی است که علاقه دارند در عین تعلق به خانواده ای بزرگ از احساس استقلال بیشتری برخوردار باشند. بی شک داشتن وبلاگی بر روی دامنه و هاست شخصی و داشتن ظاهر و امکاناتی متفاوت علاوه بر هزینه، دارای دردسرهایی نیز برای وبلاگ نویسان خواهد بود. دی جی بلاگرز آمده است که فاصله وبلاگ نویسان را برای رسیدن به وبلاگی مستقل تر، پربار تر و با امکاناتی بیشتر کمتر کند.

دی جی بلاگرز در نظر دارد به منظور حمایت از وبلاگ نویسان خدمات رایگان زیر را ارائه دهد:

  • ارائه هاست شخصی رایگان بدون محدودیت فضا و ترافیک
  • ارائه خدمات فنی و مشاوره های فنی رایگان همچون کمک در تهیه قالب و یا نصب سیستم مدیریت محتوای مورد نیاز خود
  • معرفی وبلاگ شما در حلقه وبلاگ نویسان دی جی بلاگرز
  • ارائه خبرنامه ماهانه درباره دی جی بلاگرز و نوشته ها و اعضای فعال حلقه
  • امکان همکاری های دیگر که در این رابطه به زودی مسائلی را با شما در میان خواهیم گذاشت

همچنین برای احترام به داده های ارزشمند شما و برای اطمینان از ماندگاری اطلاعات وبسایت تان، دیجی بلاگرز متعهد است بک آپ هفتگی از سایت تان را به آدرس ایمیل شما ارسال نماید. تا در هر زمان که به هر دلیلی علاقمند به ترک حلقه وبلاگ نویسان دی جی بلاگرز بودید، دچار محدودیت نباشید.

علاوه بر این دی جی بلاگرز خود را نسبت به ارائه سرویس به صورت همیشگی به وبلاگ نویسان حلقه خود متعهد می داند و می کوشد بهترین سرویس را با سرعت مناسب و زمان آپ تایم منطقی در اختیار وبلاگ نویسان بگذارد. و همچنین می پذیرد در صورت تصمیم بر قطع ارائه خدمات رایگان، از 3 ماه قبل از اجرایی شدن آن، موضوع را به اطلاع همراهان خود برساند.

در نهایت قابل ذکر است که خدمات دیجی بلاگرز بدون هیچگونه طرح تجاری و تنها بر بهره بردن از فضای خالی سرورهای قدرتمند دیجیتال هاست راه اندازی شده است. و یک فعالیت جمعی و غیر انتفاعی در جهت توسعه محتوای مفید فارسی می باشد.

اگر من وبلاگی روی پرشین بلاگ یا چیز مشابه داشتم علاقمند می شدم سایتشون رو جدی تر نگاه کنم و ببینم به درد من می خوره یا نه.

بطالت در دنیای دیجیتال

یکبار این مقاله رو اشتباهی قبل از اینکه توی روزنامه چاپ بشه منتشر کردم
حالا توی اعتماد چاپ شده و تکرارش می کنم

سانسور کردن این عکس یعنی سانسورچی حرفی می زنه که در صورت آزاد بودن حرف زدن دیگران، زنده نمی مونهصبح که از خواب بلند می‌شویم یکی از اولین کارهایمان رساندن خودمان به گوشی، تبلت یا حتی لپ تاپ و چک کردن ایمیل‌ها و فیسبوک و توییتر و هزار اعتیاد دیگر است. من که شخصا قبل از باز شدن درست چشم‌ها تبلت به جلوی صورتم رسیده و با اینکه می دانم هیچ اتفاقی در دنیا نیافتاده و هیچ ایمیلی آنقدر مهم نیست که خواندن حالا و ده دقیقه بعدش تفاوتی بکند، با اصرار یکی یکی همه اپلیکیشن‌ها را باز می‌کنم تا نکند ایمیل و توییت و فیسبوک چک نکرده، از تخت بلند نشده باشم. این ماجرا در لحظه به لحظه بقیه روز هم ادامه دارد. دائما پشت کامپیوتر و با هر بار دور شدن از کامپیوتر نگاه کردن به موبایل و تبلت. بالا پایین کردن فیسبوک و توییتر و چرخیدن در لیست بلند و بالای وبلاگ‌ها و گوش کردن به رادیوهای اینترنتی تا برگشتن به خانه و پریدن پشت لپ تاپ و به تخت رفتن با یک گوشی یا تبلت در دست.

آیا این پیگیری اخبار است؟ مطمئنا خیر. این حداکثر دیدن گذری اخبار یا غوطه ور خوردن در یک محیط پر از خبر. شبکه‌های اجتماعی پر از خبر هستند ولی اخباری پراکنده در مورد موضوعات متنوع به انتخاب دوستان و آشنایان؛ اطلاعات و اخبار زیادی دارند ولی چیزی نیستند که یک مشتاق خبر را راضی کنند. بودن دائمی در شبکه‌های اجتماعی و ارتباطات رایانه‌ای حتی یک ارتباط دوستانه هدفمند هم نیست چون هفتاد درصد ایمیل‌های دریافتی هر کدام از ما از کسانی است که دوست نداریم روزی زنگ خانه را بزنند و داخل بیایند و در فیسبوک و توییتر هم وضع ارتباطی ما بیشتر شبیه کسی است که در یک جزیره متروک گیر افتاده و از سر تنهایی پیامی را نوشته در یک بطری توی اقیانوس می‌اندازد تا ببینند چه کسی ممکن است آن را بخواند و لایکی بزند و نظری بدهد.

شاید بهترین اسم برای این پیگیری دائم شبکه‌های اجتماعی که همه به آن دچار شده‌ایم،، ولگردی دیجیتال باشد. نکته جالب این است که این ولگردی می‌تواند هر لحظه آدم را کلافه‌تر کند یا باعث شکوفایی و انرژی مضاعف شود. تحقیقی جدید در دانشگاه کالیفرنیا می‌گوید که گشت زدن در وب باعث بالا رفتن توان تصمیم‌گیری آدم‌ها و قوی شدن توان استدلالی آن‌ها می‌شود. این مساله نه به خاطر کسب اطلاعات بیشتر که به دلیل تقویت مسیرهای مغزی اتفاق می‌افتد. اسکن‌های مغزی این تحقیق نشان می‌دهد که تعداد مدارهای روشن شده حین گشتن در اینترنت حتی از تعداد مدارهای روشن به هنگام مطالعه هم بیشتر است.

این روزها مطالعات متنوع عصب‌شناختی که تلاش می‌کنند ظرفیت‌های عملیاتی مغز را افزایش دهند تاکید بسیاری دارند بر «بازی» و حتی از آن بالاتر «هیچ کار نکردن». این محققین به شرکت‌ها پیشنهاد می‌دهند که کارمندانشان را در ساعاتی از روز بیکار بگذارند تا مغز بتواند بدون هدف روشن بماند. گفته می‌شود این روشن بودن بدون هدف باعث روشن شدن مسیرهای عصبی‌ای می‌شود که در زندگی روزمره و شغلی، آگاهانه سراغشان نمی‌رویم و دقیقا به همین دلیل است که در هنگام «هیچ کاری نکردن» گاهی ایده‌های عجیب یا راه‌حل‌های بدیعی به ذهنمان می‌رسد که قبلا هیچگاه به آن‌ها فکر نکرده بودیم.

اما روی دیگر این سکه، کسالت است. درست است که کار خاصی نکردن با مغز و غوطه خوردن آزاد در فضای مجازی می‌تواند باعث تقویت ذهن شود، هجوم بی وقفه اطلاعات نامرتبط با همدیگر و در همان‌حال انتظار دائمی برای اینکه شاید صفحه بعدی که بازش می کنیم ما را شوکه ، خوشحال، آگاه، پیروز، پولدار یا هر چیز دیگر بکند بسیار خسته کننده است. ما از توییتر به فیسبوک به ایمیل می‌رویم شاید خبر فوق العاده ای بشنویم که اصلا هم نمی دانیم چیست. هر روز صبحمان را با این تلاش آغاز می کنیم و تا آخر شب در تلاش برای پیدا کردن چیزی که نمی دانیم چیست از این پنجره به آن پنجره و از این اپلیکیشن به آن اپلکیشن می رویم و در نهایت خسته ، کسل و ناامید می خوابیم.

درک این دو نوع بطالت در اینترنت می‌تواند کلید شادی و غم باشد. اگر با گشتن در اینترنت کسل می‌شوید ولی بازهم به اینکار ادامه می‌دهید با خودتان فکر کنید که واقعا مشغول گشتن به دنبال چه چیزی هستید و از حالا می توانم به شما قول بدهم که احتمالا پیدا کردن آن در دنیای واقعی عملی‌تر و راحت‌تر از پیدا کردن آن در اینترنت – آنهم در وسط توییت ها و آپدیت های دیگران – است. اما ولگردی‌تان در اینترنت و شبکه‌های اجتماعی باعث می‌شود احساس سرزندگی کنید و شاد و خرم باشید،‌ به شما تبریک می گویم چون این راز مهم را کشف کرده‌اید که «وقت تلف کردنی که باعث شده باشد خوش بگذارید، وقت تلف کردن نبوده است».

به حزب دزدان دریایی رای بدین

اگر تصویر رو به خاطر زندگی در کشوری پر از سانسور نمی بینین یادی بکنین از اقوام سانسورچی (:

ویکیپدیا زیرو: استفاده رایگان از ویکیپدیا روی گوشی‌های همراه – رونوشت به ایرانسل، همراه اول و رایتل

طرح Wikipedia Zero طرحی برای تشویق استفاده بیشتر مردم به دونستن، مبتنی بر واقعیات حرف زدن و تشخیص حرف‌های مهمل. توی این طرح اپراتورهای موبایل تشویق می‌شن که استفاده از ویکیپدیا برای کاربرانشون رو مجانی کنن.

الان شما اگر روی موبایلتون به اینرتنت وصل باشین‌ (جی پی آر اس)‌ و به سایتی برین به شکل کیلوبایتی ازتون پول کم می‌شه یا اگر سرویس حجمی داشته باشین از حجمش مصرف می‌کنین. ایده Wikipedia Zero اینه که اگر سایتی که رو موبایل رفتین سراغش ویکپیدیا بود، شرکت تلفن ازتون پول کم نکنه.

اصلا هم فکر نکنین چنین سیستمی خیلی عجیبه. این یک تبلیغ خیلی خوبه برای اپراتور و تو ذهن آدم‌ها یک برند رو پیش می بره و آدم ها وقتی به این دلیل بیشتر و بیشتر موبایل رو در آوردن و رفتن ویکیپدیا بدون شک استفاده‌های دیگه هم ازش می کنن (مثلا کلیک کردن روی یک لینک) و در نهایت هم ممکنه درآمد بیشتری برای سرویس دهنده ایجاد کنن.

رونوشت به ایرانسل، همراه اول و رایتل (:

توضیح: عکس بالا مربوط است به تبلیغ استفاده رایگان از ویکیپدیا توسط اپراتور اورنج توی اوگاندا که یکی از چندین و چند اجرا کننده این طرح در جهانه.

گانگنام استایل به سبک دانشگاه ام.آی.تی

اگر ویدئوی گانگنام استایل رو ندیدین یعنی توی اینترنتی که جهانیان توش هستن، نیستین. این ویدئو و رقص عجیب اسب‌سواری مانند خواننده کره‌ای اش به شکل غریبی مشهور شده و تا این لحظه توی یوتوب نزدیک ۶۵۰ میلیون بار (بله درست خوندین! ۶۵۰ میلیون بار!) دیده شده و کلی گروه دیگه از این PSY تقلید کردن و ماسک‌های اسب توی ویدئو ساخته شده و غیره و غیره.

اون بحث یک طرف.. این بحث یکطرف: ویدئوی تقلیدی دانشجوهای کره‌ای (و غیر کره‌ای) دانشگاه ام آی تی از این ویدئو با حضور نوام چامسکی!

ویدئو خیلی شاده و کلی چیز رو یاد ما می‌یاره. اینکه آدم‌ها چطوری شاد و با حوصله کارهایی که دوست دارن رو می کنن. اینکه چه پهنای باند خوبی دارن، اینکه چطوری اینهمه گروه و سازمان هست توی یک داشگاه (از موسسه آسیایی آمریکایی‌ها تا تیم فوتبال زنان تا پروفسور اریک لاندر تا باشگاه قایق‌رانی تا سازمان دانش‌اموزان آسیای جوبی تا موسسه دانش‌اموزان کره‌ای و … تا شخص نوام چامسکی.

این برای ما یک آموزش شادی است (: نه فقط به خاطر امکانات مادی بیشتری که دارن بلکه به خاطر آزادی‌هاشون و راحتی‌شون با خودشون است که شادن (: ایول بهشون و از اون بالاتر ایول به پروفسوری که در عکس داره می رقصه و ایول به نوام چامسکی باشرف بزرگ چپ (:

پ.ن. دوستان توی کامنت اشاره می کنن به این ویدئو که پی اس وای به بان کی مون دبیرکل سازمان ملل داره رقص گانگنام استایل یاد می ده. واقعا هم چیز عجیبی نیست. این آدم ها به خاطر شایستگی‌هاشون در این مقام‌ها هستن و مثلا چامسکی بیاد تو ویدئو حرف بزنه یا استاد ریاضی با دانشجو برقصه و چهار میلیون نفر هم ببینن، احساس نگرانی خاصی ندارن چون دلیل رسیدن به اوج افتخارشون یک امر واقعی بوده نه ایجاد یک توهم از خودشون تو ذهن بقیه که با یک «جلف بازی» از هم بپاشه (: