توییتر یکی از بهترین شبکههای اجتماعی است و در همه دنیا یکی از جاهایی که شرکتها و سازمانها روشون سرمایهگذاری طولانی مدت میکنن. در ایران اما توییتر وضعی دوگانه داره. از یکطرف احتمالا حرفهای تر و ماندگارتر از جاهایی مثل اینستاگرام خواهد بود و از طرف دیگه به خاطر فیلترینگ و غیره توجه کمتری بهش شده و عملا بعد از حضور پر رنگ آدمهای رسمی و سیاسی توش، خیلی شرکتها هم به بازیش وارد شدن. بعضی اکانتها اینجا کمی سردرگم هستن، مثلا اکانت شهرداری تهران گاهی توییتهای خوبی میکنه که از یک شهرداری انتظار میره، گاهی با آدمها دعوا میکنه که به هیچ وجه از اکانت رسمی انتظار نمی ره و گاهی هم کلا تبدیل میشه به مسجد محل و فقط با بلندگو تبلیغات مذهبی پخش میکنه (:
ولی اگر به من بگن بهترین اکانت رسمی که دیدم چیه، بدون شک میگم اکانت رسمی بیسکوییت گرجی در توییتر. پشت این اکانت مشخصا یک آدم یا تیم با شعور، با قریحه و با درک عمیق از این نکته است که توییتر چیزی ماندگاره نه یک بلندگوی پر سر و صدا. مثلا این توییت واقعا از چند تا شرکت ایرانی قابل تصوره؟
و پشت این تیم یا آدم هم باید یک تیم یا آدم با شعور دیگه باشه که در شرایطی که بقیه فالوئر میخرن و هزار نوع اسپم میکنن تا بمونن، درک میکنه که اینو بگه:
این مطلب نه تبلیغه نه چیز مشابه بلکه دعوت به فالو کردن اکانت توییتر بیسکوییت گرجی است تا هم لذت ببرین و هم بقیه شرکتها و سازمانها متوجه بشن که حضور در جامعه مجازی به معنی یک بلندگوی پر سر و صدای بلند نیست که فقط عددهای تعداد فالوئر و غیره مشخص کننده موفقیت باشن بلکه حضور در شبکههای اجتماعی، یک سرمایه گذاری بلند مدت و یک رابطه واقعی و مستقیم با مشتریان است که باید از طرف باهوشترین و فهیمترین بخشهای سازمانها اتفاق بیافته.
