جادی

در قدم ششم قرار بود کتابی بخونم که قبلا فیلمش رو دیده‌ام و انتخابم تقریبا از لحظه شروع چالش کتاب ۹۴ مشخص بود: ارباب حلقه‌ها.

دلیل این انتخاب به طور خاص یک صحنه از فیلم بود. جایی که گاندالف با بارلاگز در حال مبارزه است که در نهایت منجر به پرتاب شدن هر دوشون به پرتگاه سقوط می‌کنن. برام جالب بود که نویسنده چنین صحنه فوق العاده در فیلم رو چطوری می تونه با کلمات توضیح بده. مثلا بنویسه «و همانطور که بارلاگز در حال پایین افتادن بود، شلاق آتشینش را به سمت گاندالف پرتاب کرد. نوک شلاق به پای گاندالف پیچید و جادوگر را هم به همراه هیولا به اعماق دره کشید»؟! این بود که همیشه دوست داشتم این کتاب رو بخونم.

توی قدم ششم چالش کتابخوانی به سراغ کتاب‌های ارباب حلقه‌ها از جی.آر.آر.تالکین رفتم و حسابی هم لذت بردم. مثل اکثریت قریب به اتفاق موارد دیگه، کتاب‌ها بسیار بهتر از فیلم بودن و خواننده رو در دنیایی از شجاعت، شهامت، دوستی و امید غرق می‌کردن. سبک نوشتن بسیار خاص و انگلیسی استفاده شده [برای سطح سواد من] نسبتا سخت بود اما این باعث نمی‌شد از خوندن کتاب لذت نبرین. توصیف‌های مفصل و دقیق آدم رو یاد رمان های کلاسیک می‌ندازن و تازه می‌فهمین چرا این کتاب برای بعضی ها حکم انجیل ادبیات فانتزی رو داره. انگلیسی سخت کتاب باعث شد من فقط به خوندن جلد اول یعنی یک سوم داستان اصلی راضی بشم و به جای دو جلد بعد یکبار دیگه فیلم‌ها رو نگاه کنم ولی تجربه خوندن ارباب حلقه‌ها به انگلیسی تجربه بسیار خوبی بود.

فاطمه برامون در مورد اسپم‌های تلفنی نوشته. طبق معمول حرف اینه که باید خودمون مواظب باشیم چون اونی که قراره مواظب باشه مشغول کارهای دیگه است. فاطمه می‌گه:

یکی از موضوعات مهمی که دائما در بلاگت در موردش به مردم آگاهی میدی اسپمه و هشدار اینکه گول اسپمرها رو نخورین. اما فکر میکنم در مورد اسپم های تلفنی کمتر صحبت کردی.

امروز یک نفر با موبایل من تماس گرفت و گفت من از موسسه فلان که خیلی شبیه “سازمان بیمه سلامت” بود تماس می‌گیرم. از من پرسید «شما کارت هوشمند بیمه سلامت خودتونو دریافت کردید؟» من پرسیدم از کجا تماس گرفتن و چه اطلاعاتی از من دارن که گفت «به ما اطلاعاتی از شما ندادن فقط شماره تلفن شما رو دادن و وظیفه من اینه که بپرسم شما شما بیمه تامین اجتماعی دارید؟». پرسیدم «اسم من چیه؟» و گفت «عرض کردم فقط شماره تلفن شما رو به ما دادن» جواب من هم مشخص بود: «خوب پس ادامه صحبت فایده ای نداره». اونم گفت «هر جور راحتین» و خداحافظی کرد.

حالا غرض اینکه تلفن یکی از تفاوتهای اصلی ای که با ایمیل داره اینکه که اگر بخوای مؤدب باشی (که لزومی هم نداره) انتظار میره همون لحظه به اون شخص پاسخ بدی و اگر حواست نباشه ممکنه اطلاعاتی که حریم خصوصی تو حساب میشه مجانی و بیخودی در اختیار شرکتهای تبلیغاتی قرار بدی. رندی پاش در سخنرانی مدیریت زمانش پیشنهاداتی در مورد تلفنهای تبلیغاتی داره از جمله اینکه در حین صحبت قطع کنی ودیگه جواب ندی! اما این بیشتر به درد شرکتهایی میخوره که صادقانه میگن ما تماس گرفتیم که فلان محصولو تبلیغ کنیم. ولی تازگیا ورشی که بیشتر کلاه‌برداری به نظر می‌یاد رایج شده و جوری اسم می‌ذارن و حرف می‌زنن که اگر کسی خیلی دقیق دقت نکنه فکر می‌کنه واقعا از یک نهاد دولتی یا جایی که شما عضو اون هستین و به دلیل بی اطلاعی از یک چیز تا به حال متضرر بودین، تماس گرفته شده.

‌ مثلا در همین مورد اگر پدربزرگ من بود شاید فکر میکرد واقعا از سازمان بیمه سلامت تماس گرفتن و اطلاعات زیادی در مورد خودش و خانواده ما لو میداد و احتمالا هزینه ارسال «کارت» رو هم می‌داد. بنابراین امروز که بحث حریم خصوصی هم خیلی داغ شده زمان خوبیه که در این مورد به مردم بیشتر آگاهی داده بشه و بلاگ تو جای بسیار خوبیه برای این کار.

کامله و نیازی به توضیح بیشتر نداره. شاید کنار قانون «هرگز در مسابقه‌ای که شرکت نکردین برنده نمی‌شین» باید اضافه کنیم که «سازمان‌های دولتی شخصا برای حل مشکلات شما با شما تماس نمی‌گیرن».

• ایده ناملیک هم جالبه: داشتن یک مجله همراه از پادکست‌ها و مقالات صوتی دستچین! به اپ ناملیک سر بزنین چون احتمالا می تونه

• یه برنامه آزاد و متن-باز به اسم +SMS توی کافه بازار هم هست که خوبه نگاهی بهش بندازین چون این فورک از یک برنامه اسمس دیگه، مدعی است که می‌تونه تا حدی جلوی اتلاف وقت ناشی از دریافت پیامک‌های تبلیغاتی رو بگیره. امیدوارم موفق باشه!

• بپرسیم هم یک استارتاپ جدید است. اپ رو نصب می کنید، سوال رو جواب می دین و تو قرعه کشی شرکت می کنین: بپرسیم.

• یک پروژه هم به اسم اوپن سرور در فاندلی داریم. یک دستگاه برای ارائه سرویس‌های شبکه که نقشه‌های ساخت و غیره به همراه کتابچه اون رو آزاد منتشر خواهند کرد. سری بزنین و اگر خوب دیدین حمایت بکنین.

• علاقمند به لینوکس هستین؟ کانال لینوکسی‌ها در اینستاگرام و کانال لینوکسی‌ها در تلگرام ممکنه براتون جالب باشه. نگاهی بندازین و اگر دوست داشتین مشتری بشین (:

• یک ایده هم موتور جستجوی فایل جو است که سایت‌های دانلود مختلف رو بررسی می کنه و امکان متاسرچ روشون رو می ده.

• امین آسوده هم مطلب دقیق و مفصلی نوشته در مورد چیزی که من همیشه در موردش حرف می زنم: ماتریس آیزنهاور. من معمولا علاقمند به جاها/کسایی که عکس بچه می ذارن عکس پروفایلشون نیستم ولی در این مورد پیشنهاد می کنم مطلب امین آسوده در مورد تصمیم گیری در مورد کارها بر اساس ماتریس آیزنهاور رو بخونین.

بازارکار

• استخدام وبلاگ‌نویس حرفه‌ای مجله تخفیفان یک مجله‌ی اینترنتی در موضوع سبک زندگی‌ه با مطالبی در موضوعات: مد و زیبایی، غذا و تغذیه، روابط و خانواده، سلامت، سفر و گردشگری، موفقیت، کسب‌و‌کار، کتاب و ادبیات و سرگرمی؛ که در زیرمجموعه‌ی سایت تخفیفان به زودی راه‌اندازی می‌شه. دنبال وبلاگ‌نویس‌های علاقه‌مند و حرفه‌ای می‌گردن، میگن دستمزد خوبی درنظر گرفتند و وبلاگ‌نویس‌ها می‌تونن روی این کارشون به شکل بلند مدت حساب کنند. اگر مهارت، انگیزه و علاقه‌ی کافی دارید، با ایمیل سردبیرش، ملک‌زاده، در تماس باشید: m.malekzadeh@takhfifan.com

• گروه برنامه نویسی ققنوس واقع در شیراز در حال توسعه اپلیکشنهای نوین خدمات شهری بر روی بسترهای اندروید و iOS است. اگر برنامه نویس اندروید یا iOS می‌باشید و علاقه‌مند به گذشتن از مرزهای محدود کننده به همراه یک تیم پیشرو هستید و در زمینه‌‌های زیر توانایی کافی دارید،‌ خوشحال میشویم که شاهد شکوفایی شما در تیم خود باشیم. در همین جهت از همکاران برنامه نویس که در زمینه‌های زیر دارای تجربه و توانایی کافی هستند دعوت به همکاری می‌کنیم. اطلاعات بیشتر

• تسلط کامل به php و mysql؟ تسلط به html و css؟ آشنایی کامل با وردپرس؟ روحیه کار تیمی خوب؟ ساکن تهران، تمام وقت و حضوری؟ ظاهرا شما کسی هستین که شرکت همیار وردپرس دنبال می‌گرده و خوبه همین الان به Hi@hamyarwp.com ایمیل بزنین و بگین که شما رو پیدا کردن!

معرفی شخصی

• فیلم ماه. فیلم The.Internets.Own.Boy.The.Story.of.Aaron.Swartz.2014 در مورد زندگی آرون سوارتز از نوابع دنیای دیجیتال و فعال آزادی اطلاعات است.
• پادکست ماه. آیا تکنولوژی جهان رو متحول می کنه؟ اوبر (تاکسی یاب اصلی) چطوری درست شده؟ شرکت آلفابت ماجراش چیه؟ جواب ها اینها در پادکست حرفه ای تک استاف هست
• کتاب ماه. دنیای سوفی که به فارسی هم ترجمه شده و تو بازار هم هست در داستانی جذاب ایده‌هایی کلی در مورد فلسفه بهمون می ده. اگر اصل موضوع رو بیشتر از قصه‌اش دوست دارین، تاریخ فلسفه از ویل دورانت کتابی نسبتا مشابه است.

ایده‌ای هست که می‌که اگر چیزی رو دوبار در فضای خصوصی می‌نویسیم یعنی بهتره یکبار در فضای عمومی بنویسیم و بهش لینک بدیم تا هم جواب کاملتری در دسترس باشه و هم زمان کمتری از ما بگیره. این یکی از رازهای رسیدن به کارها است.

روی همین اصل من می‌خوام به این سوال کمی غیرمرسوم جواب بدم که

جادی تی‌شرت‌ها و برچسب‌های لپ‌تاپت رو از کجا می‌یاری؟

برای این سوال جواب سر راست و خلاصه‌ای وجود نداره ولی می‌تونیم از چند زاویه بهش نگاه کنیم. مثلا می‌شه گفت تی‌شرت‌ها و برچسب‌ها از اینجاها به دست می‌یان:

1. خودم درست می‌کنم. راستش این گزینه برای من دیگه کمتر اتفاق می‌افته. من چندین ساله که چنین چیزهایی رو خودم درست نکردم اما زمان دبیرستان به بعد روی بلوزهام نقاشی‌هایی که دوست داشتم رو می‌کشیدم، روشون طرح می‌زدم یا لوگوها و نوشته‌های مورد نظرم رو روی کاغذ پست چسب‌دار پرینت می‌گرفتم، دورش رو قیچی می‌کردم و به وسایل (از جمله لپ‌تاپ) می‌چسبوندم. گزینه دیگه سفارش دادن چاپ روی پیرهن به شرکت‌هایی است که این خدمات رو ارائه می‌دن. وضعیت مشابهی داره لباس جدای همایش اینده وب که از این الگو دوخته شده.
2. می‌خرم. مثلا اون شیر پشت لپ‌تاپ فعلی از سفر به بالی خریداری شده، تی‌شرت «به من اعتماد کنید، من برنامه نویس‌ هستم» از یک مغازه اینترنتی خریداری شده و … این ساده‌ترین روش به دست آوردن این تیپ چیزها و در عین حال حوصله سربرترین اون‌ها است.
3. پیدا می‌کنم. این شاید جالبترین گزینه است. همه چیز رو نباید با پول صاحب شد. مثلا اون تی‌شرت که روش آلمانی نوشته و زیرش دسته بازی داره رو من توی یک لباس دست دوم فروشی دیدم و خریدم (: گشتن دنبالش جالب بود و خریدنش هم تجربه ای جالب. یا لپ تاپ قبلی یک استیکر «افغان بیسیم» داشت که وقتی اونجا کار می‌کردم درخواست کرده بودم بهم بدن و ..
4. هدیه می‌گیرم. وقتی بگین از این چیزها دوست دارین خب بقیه هم لطف دارن و هدیه می‌دن. مثلا یک دوست خوبم از برادرش که تو گوگل مپ است تی‌شرت آبی «من اینجا هستم» رو برام گرفته بود و تی‌شرت قشنگ پایرت بی و برچسب پایرت بی پشت لپ تاپ هدیه دوستان خوبم توی آیویوید است. مجموعه دیگه از هدایای این تیپی نتیجه کنفرانس ها است و شرکت‌ها و حتی هدیه از طرف دوستان غیرگیکی که می‌دونن من از این چیزها خوشم می‌یاد.

معلومه که در این وسط اولی و چهارمی از دوتای دیگه ارزشمند تر هستن ولی یک نکته خیلی مهم در این میون باید ذکر بشه:

ما چیزی بیشتر از لباس و وسایل هستیم

درسته که لباس و تی‌شرت گیکی و برچسب و … باحاله و همه دوستش داریم و درسته که این چیزها منتقل کننده انواع پیام‌های اجتماعی (تعلق به گروه، تبلیغ عقیده، مخالفت با سانسور و ..) هستن اما در نهایت در یک جمع گیکی، آدم باحال اونی نیست که پول بیشتری برای لباس داده یا فامیلی توی خارج داره که تونسته از تینک‌گیک براش چیزهای باحال بخره یا حتی توی شرکت مشهوری کار می کنه. این چیزها خوبن و هیجان انگیز ولی باحالی آدم ها باید در واقع از درون، از کارها، از دونسته ها و از اخلاقشون بیاد و این چیزها فقط یک پوسته فان روی جریان اصلی درونشون باشه.

اوه! و DIY یا همون Do It Youself و در سطحی پایینتر پیدا کردن، بسیار ارزشمندتر از خریدن است. کسی که چیزی رو خودش می‌سازه در واقع داره دنیا رو به شکلی که دوست داره تغییر می ده و زمین تا آسمون متفاوت است با کسی که طبق قوانین استاندارد دنیا پول می ده و سعی میکنه باحال بودن رو بخره.

تصویر بالا، لحظه ورود یکی از شرکت‌ کننده‌ها به کنفرانس آینده وب است. فرض کنین شما معلولیت حرکتی دارین و به یک کنفرانس می‌یاین و مجبورین برای یک ورود ساده از چند نفر کمک بگیرین.

این مطلب یک آفرین است به کسانی که با وجود همه مشکلات بخشی از جامعه هستن، تشکر و آفرین به همه کسانی که در چنین شرایطی فعال کمک می کنن و یادآوری برای همه کسانی که وظیفه‌شون است چنین امکاناتی رو برای کسانی که مشکلات متنوع حرکتی دارن فراهم کنن ولی نمی‌کنن. پله‌های عریض و ورودی وسیع مرکز همایش‌های شهید قندی به راحتی امکان ایجاد رمپ رو داره،‌ پس بهتره اقدام کنن. همینطور خوبه شهرداری در نظر داشته باشه که رفت و آمد در شهر حق همه است و باید همه جا امکان عبور با ویلچر رو داشته باشه. درسته که کشور وسیعه و برنامه‌ها بلند مدت، ولی به هرحال باید روزی از جایی شروع کرد.

به جز عنوان واقعا چیز زیادی برای گفتن نیست. توی فارسی وقتی اسمی به الف یا و ختم بشه و ما بهش بگیم «$اسم عزیز خوش اومدی» یک باگ ریز پیش میاد. مثلا این برنامه رو نگاه کنین:

package main

import "fmt"

func main() {
  var name string = "کاربر"
  for name != "رفتم" {
      fmt.Print(name, " عزیز خوش اومدی.\n\n")
      fmt.Print("حالا اسم جدیدت رو بده: ")
      fmt.Scanln(&name)
  }
}

که نمونه اجراش می‌شه این:

$ go run 1.go 
کاربر عزیز خوش اومدی.

حالا اسم جدیدت رو بده: جادی
جادی عزیز خوش اومدی.

حالا اسم جدیدت رو بده: شیما
شیما عزیز خوش اومدی.

حالا اسم جدیدت رو بده: رفتم

و درست همینجا است که شیما به من ایمیل زده و گفته وقتی سایتی بهش می گه «شیما عزیز خوش اومدی» اصلا براش جذاب نیست. پس برنامه باید این شکلی باشه:

package main

import "fmt"

func main() {
  var name string = "کاربر"
  var greeter string
  for name != "رفتم" {
      if (name[len(name)-2:] == "ا") || (name[len(name)-2:] == "و") {
        greeter = name + "ی"
      } else {
        greeter = name
      }
      fmt.Print(greeter, " عزیز خوش اومدی.\n\n")
      fmt.Print("حالا اسم جدیدت رو بده: ")
      fmt.Scanln(&name)
  }
}

که خروجی شخصی‌ترین شبیه این بده:

$ go run 1.go 
کاربر عزیز خوش اومدی.

حالا اسم جدیدت رو بده: جادی
جادی عزیز خوش اومدی.

حالا اسم جدیدت رو بده: شیما
شیمای عزیز خوش اومدی.

حالا اسم جدیدت رو بده: شاهو
شاهوی عزیز خوش اومدی.

حالا اسم جدیدت رو بده: رفتم

خوبه؟ پس یک if جلوی باگ شیما رو بگیرین تا افرادی که اسمشون با الف یا و نموم می‌شه حس نکنن یک باگ در برنامه شما هستن.