دسته: مقاله

در مورد غیب شدن هواپیمای پرواز ۳۷۰ مالزیاایرلاین سوال‌های زیادی مطرح می‌شه. مثلا می‌پرسیم که چطوری می شه در عصر ماهواره‌ها و اینهمه سیستم جاسوسی یک هواپیما گم بشه یا آیا روشی هست که خلبان تونسته باشه هواپیما رو بدون متلاشی شدن به قعر دریا بفرسته؟ جواب این سوال‌ها رو متخصص‌ها در پاسخ به توییت‌ها اینطوری دادن

آیا خلبان می‌تونسته با کم کردن فشار هوا مسافرها رو بی‌هوش کنه؟

جیم‌ تیلمون خلبان بازنشسته و تحلیلگر هوایی: بله. خلبان می تونسته اکسیژن رو کم کنه یا حتی به جایی برسونه که مسافرها بمیرن. البته خدمه ماسک‌های مستقلی دارن که از منبع دیگه ای اکسیژن می‌گیره و تمام صورتشون رو هم می‌گیره پس این مساله در مورد اونها تاثیری نداره. البته اگر اکسیژن کابین در ارتفاعی بالا قطع بشه، ماسک‌ها از بالای سر مسافرها پایین می‌افتن و این ماسک‌ها تا مدتی کوتاه اکسیژن زنده موندن اونها رو فراهم می کنن. باید توجه کرد که اکسیژن هر ماسک از مخزن کوچیکی که بالای اون تعبیه شده تامین می‌شه و به خاطر همین مساله است که طبق پروتکل به محض پایین افتادن این ماسک‌ها خلبان باید ارتفاعش رو کم کنه و به ارتفاعی بره که هواش اکسیژن قابل تنفس داره.

آیا این احتمال هست که هواپیما بدون هیچ صدمه‌ای ته اقیانوس باشه و به همین خاطر باشه که ما هیچ چیزی ازش پیدا نمی کنیم؟

جف وایز نویسنده علمی سی ان ان: اگر هواپیما واقعا یک تیکه باشه و هیچ صدمه‌ای بهش وارد نشده باشه یعنی خلبان تونسته با فرودی مشابه فرود خلبنان سولنبرگر روی آب‌های هادسن هواپیما رو پایین بیاره که خب در این صورت مسافرها باید با جلیقه‌های نجاتی که چراغ و سوت و غیره دارن به آب پریده باشن و دیده بشن. این یک راه حله. راه بعدی اینه که هواپیما با یک سقوط مافوق صوت به آب خورده باشه و به میلیون‌ها قطعه تقسیم شده باشه. اگر ایده‌تون این باشه که حتما هواپیما طوری سقوط کرده که واقعا هیچ اثری ازش نمونده، نظریه دوم معقولتره که البته به هرحال باعث می‌شه میلیون‌ها قطعه خیلی ریز روی آب باشن.

آیا مسوولین به این فکر می کنن که ممکنه هواپیما به طور سالم و کامل دست هواپیمارباها باشه؟

ماری شیاو، بازرس کل سابق دپارتمان حمل و نقل آمریکا: کاملا امیدوارم که این هم در حال بررسی باشه چون بعد از ۱۱ سپتامبر ما درس‌های زیادی در مورد این تیپ چیزها گرفتیم. اما در ۱۱ سپتامبر ما بعد از اتفاق کلی اطلاعات داشتیم؛ تماس ها و گزارش ها و غیره و در اینجا هیچ چیزی وجود نداره. اونجا همه سعی می کردن کمک کنن اما حالا دولت ها و سازمان ها و غیره سکوت کردن و به همین دلیل کار بررسی بسیار مشکله.

آیا ممکنه کسی هواپیما رو دزدیده باشه تا مثلا بعدا که همه فکر می کنن این هواپیما در اقیانوس از بین رفته، از اون برای کارهای تروریستی استفاده کنه؟

جیم تیلمون: بله این محتمله ولی فقط یکی از لیست احتمال‌های بلند و بالایی است که وجود داره.

جف بیتی مدیر سابق اداره ضد تروریست سیا: بدون یک این هم یکی از احتمالات است. حداقل سه سناریوی دیگه هم هست که من دوست دارم بهشون اشاره کنم. یکی بودن یک محموله بسیار ارزشمند در هواپیما است که باعث می شه هواپیمارباها اونو بدزدن و این محموله ارزشند ممکنه یکی از مسافرین هم باشه! سناریوی دوم که قبلا هم شاهدش بودیم استفاده از هواپیما به عنوان سلاح است و در نهایت چیزی که همیشه مطرحه درخواست پول در برابر آزادی گروگان‌ها است.

اگر ماهواره‌ها مسیر هواپیما رو برای ۶ یا ۷ ساعت دنبال کردن پس چرا نمی ‌دونیم کجا سقوط کرده؟ یک چیزی مشکوکه

جیم اسکویتو مسوول بخش امنیت ملی سی ان ان: کشورهایی که با سیستم های جاسوسی و ماهواره و تکنولوژی‌های مشابه از هواپیما اطلاعات دقیق دارن علاقه‌ای به افشای این اطلاعات ندارن. دلیلش هم اینه که کشورها شدیدا نسبت به این چیزها حساس هستن. مساله مرز مساله حساسی است و کشورها دائما سر این موضوع با هم کشمکش می‌کنن. بعضی از کشورهای همسایه با هم بارها وارد جنگ شدن و هیچ کس علاقمند نیست دقیقا مشخص کنه که سیستم‌های ماهواره‌ای و رادارش تا کجا، در چه محدوده‌ای و به چه شکلی می‌تونه اطلاعات جمع کنه.

چطور ممکنه یک هواپیما به سادگی غیب بشه؟ شبیه شعبده بازی است..

ماری شیاو: خب وقتی هواپیماها مشغول عبور از اقیانوس هستن معمولا غیب می شن. یعنی هر زمانی که از دید رادارهای معمولی خارج بشن از نظر ما غیب شدن و بعد دوباره با رسیدن به یک رادار دیگه،‌ ظاهر می شن.

جف بیتی: باید بگم که اگر هواپیما در اقیانوس سقوط کرده باشه و ما به گشتن به دنبالش ادامه بدیم، حتی اگر پیداش کنیم این مساله خیلی خیلی زمانبرخواهد بود. اگر سقوط روی زمین اتفاق افتاده باشه شانس بیشتری داریم.

یکهو به فکرم رسیدم ولی ممکن نیست هواپیما در کره شمالی باشه؟

جف وایز: جواب سریع «نه» است. اگر به گزارشی که نخست وزیر مالزی در روز شنبه اعلام کرد اعتماد کنیم تقریبا می دونیم هواپیما کجاست. این هواپیما بین دو عرض جغرافیایی مشخص است و کره شمالی خارج از این مدار است. ما اطلاعات خیلی کمی از اینکه چی پیش اومده داریم ولی چند چیز رو مطمئن هستیم و بر اساس اونها سناریوهایی می‌سازیم که فرود در کره شمالی جزوشون نیست.

دیوید استاپلز متخصص رادار و الکترونیک: گفته می‌شه که هواپیما به غرب پیچیده و بالای مالزی پرواز می کرده. اگر اطلاعات رادار رو قبول داشته باشین، این جایی است که هواپیما بوده. اگر هواپیما از اینجا می‌خواسته به سمت کره شمالی بره رادارهای ویتنام حتما متوجه‌اش می‌شدن.»

چرا هیچکس حین حادثه تماسی نگرفته یا زنگی نزده؟

ماری شیاو: سوال اول اینه که چرا هیچ کس حین حادثه احتمالی یا در مسیر تماس نگرفته یا اسمس نداده یا ایمیل نزده. جواب ساده است: چون این هواپیما این امکان رو نداده. این هواپیما وای‌فای نداشته و شبکه موبایل رو هم پشتیبانی نمی‌کرده. در ضمن شرکت‌های تلفن گفتن که این ادعا که تلفن بعضی از این آدم‌ها زنگ می خورده نشون دهنده هیچ چیزی نیست و فقط می گه که آخرین دکلی که گوشی رو دیده داره تلاش می کنه با اون ارتباط برقرار کنه و این اصلا به این معنی نیست که تلفن روشن و فعاله.

منبع

این بازی ۲۰۴۸ به هیجان ساکنین اینترنت و کابوس کارفرماها تبدیل شده چون حتی جدی ترین و منظم ترین و مسوولیت پذیرترین مدیری که من تا به حال داشتم هم الان دو میز اونطرف‌تر از من نشسته و داره تند تند رو گوشی‌اش سعی می کنه مربع‌های ۲ و ۴ رو به هم بچسبونه و وقتی به ۱۰۲۴ می‌رسه هیجان زده می شه.

این بازی ترکیبی از ریاضیات، هوش،‌ حوصله و شانس است و به همین خاطر شدیدا جذاب. از اونطرف باعث می شه شما حس کنین «باهوش‌» هستین و سعی کنین اول اینو به خودتون و بعدا به بقیه ثابت کنین و این انواع هورمون‌های جذاب رو ترشح می کنه و در نهایت هم از همه مهمتر اینکه شروع این بازی راحته و وقتی می بازین فکر می کنین «حالا یه دست دیگه رو هم شروع کنم و دیگه اون اشتباه رو نکنم ببینم چی می شه…»

اما استراتژی برنده در این بازی چیه؟ یک بازی نسبتا شانسی می تونه شما رو به کاشی‌هایی در حدود ۱۲۸ یا ۲۵۶ و امتیازهایی حدود ۵۰۰۰ برسونه. اما رسیدن به کاشی ۲۰۴۸ (که هدف بازی است) و امتیازهایی در رده ۲۰هزار نیازمند یک استراتژی منظم و دید در مورد بازی است.

اما اول یک دو جمله در مورد بازی بگم! در این بازی هر بار می شه یکی از چهار جهت رو فشار داد. مثلا فرض کنین اینجای بازی هستن:

اگر دگمه بالا رو بزنین، انگار همه کاشی ها رو به بالا فشار دادین. یعنی اون دو تا دوی سمت راست به بالا فشار داده می شن که چون هر دو عدد مشابهی هستن، با هم ترکیب می شن و می شن چهار و بقیه مهره‌ها دست نخورده می مونن چون نه می تونن با هم ترکیب بشن نه می تونن از این بالاتر برن. در ضمن یک ۲ یا ۴ اتفاقی هم در یکی از خونه‌های خالی ظاهر می شه. حالا چطوری می شه این رو به وضعیت برنده (ایجاد کاشی ۲۰۴۸ که حاصل فشار دادن دو تا کاشی ۱۰۲۴ است) رسوند؟

بعد از چهار روز بازی توسط تقریبا هفت نفر و چند بار برنده شدن دوست قهرمان ۲۰۲۴ فرید فرمول‌هاش رو بهم گفت که اینجا خلاصه می کنم:

• یک طرف رو انتخاب کنین و کاشی‌های بزرگ رو اونجا نگه دارین. فرید اینجا سمت چپ رو انتخاب کرده.

• یک کلید رو کلا از بازی حذف کنین مگر اینکه اصلا راه دیگه ای نباشه. اینجا فرید اصلا به راست نمی ره تا کاشی ها سمت چپ جمع بشن.

• اگر جایی مجبور شدین به سمتی که قرار بوده حذف شده برین (مثلا اگر در بازی بالا جایی مجبور شدین برین سمت راست) سریعا برگردین چون اگر یک ۲ در سمت چپ بازی بالا ظاهر بشه احتمالا برنده نخواهید شد. حتی در انتخاب حرکت ها هم مواظب باشین کاری نکنین که بعدا مجبور بشین دگمه ممنوعه رو فشار بدین.

• ردیف سمت چپ چهار تا عدد داره که از کوچیک به بزرگ مرتب شدن. باید سعی کردن این عددها اونجا حفظ بشن و با هم ترکیب نشن. خطرناکترین چیز اینکه اینجا بشه سه تا و بعد مجبور بشیم بالا پایین کنیم و یک ۲ بیافته بالای ۱۲۸

• در بقیه صفحه باید سعی کنیم تا جای ممکن ۲ها و ۴های بیشتری با هم ترکیب کنیم

• اگر جایی حس می کنیم می شه هم به سمت چپ فشار داد هم به سمت بالا یا پایین بهتره بالا پایین کنیم و نذاریم عددهای ردیف چپ با هم قاطی بشن یا هی بزرگ بشن.

• اگر عددهای ردیف سمت چپ با هم ترکیب شدن، بهتره سریعا سعی کنیم یک دو در پایینش اضافه کنیم که سوراخ باز نمونه و یکهو یک ۲ اون بالای ردیف سمت چپ درست نشه که بیچاره می شیم

• تقریبا هر اشتباه برابر شکست نهایی است. با دقت بازی کنین!

شخصا شاهد بودم که این روش امکان برنده شدن خوبی داره و این شد که گفتم با دوستان به اشتراک بذارم. نه برای اینکه بازی رو لوس کنم بلکه به این دلیل که می تونیم بیشتر و بیشتر در موردش حرف بزنیم و استراتژی‌های همدیگه رو ببینیم. مطمئنا استراتژی‌ها می تونن متنوع باشن مثلا این پیاده سازی اتوماتیک با این ایده که تا حد ممکن فقط ۲ و ۴ با هم ترکیب کنیم و نگران گوشه و این چیزها نباشیم یا استراتژی شما که … راستی استراتژی شما چی می گه؟

پ.ن. یک نسخه دو نفره از بازی! زنده باد نرم افزارهای آزاد که اجازه پیاده شدن سریع چنین ایده‌هایی رو می دن و اینجا هم سه تا لینک اصلی مربوط به بازی.

این مطلب قسمت دوم مطلبی است که امیر قبلا برامون در مورد روند شکل گیری شخصیت آرت فرستاده بود. توجه کنید به مصاحبه ای کوتاه از سایت دانشگاه با شخصیت آرت.

نام: آرت
رشته: فلسفه موج نو

دانشگاه هیولاها (ام یو) مفتخر است به داشتن انواع مختلف دانشجوها، از مجهول الهویه گرفته تا تعریف ناپذیر. با آرت، دانشجوی رشته فلسفه موج نو همراه شدیم تا بیشتر درباره این دانشجوی برگزیده بدانیم.

به عنوان شخصیتی باز با روحی آزاد، آرت عقیده دارد تجربه‌های زندگی اگر نه بیشتر که به اندازه تجربه‌های کلاس درس مهم‌اند. «در واقع من خیلی سر کلاس نمی‌رم، چون که خودم رو دانشجوی دنیا میبینم. و همچنین به خاطر اینکه ۷ ماهِ که شهریه ندادم. ببینید، من به یه سیستم مبادله پایاپای عقیده دارم؛ سیستمی که تا حالا دانشگاه از پذیرفتنش سر باز زده.»

آرت به انجمن برادری‌اش، اوزما کاپا، بسیار متعهد و مشتاق به برقراری پیوندهای قوی با همکلاسی‌هایش در ام یو است. «من عاشق دوست شدن با افراد جدیدم. ولی شما واقعاً نمی‌تونید یه نفر رو بشناسید مگر اینکه با اون گریه کرده باشید؛ ترجیحاً از طریق یه خلسه مشترک عمیق و عاطفی، شاید هم از طریق یه مبارزه بکس حرفه‌ای در قفس.»

وقتی از او پرسیدیم زندگی خود را در ۵ سال آینده چگونه تصور می‌کند، با لبخندی الهام بخش پاسخ داد «من خودم رو تو یه مزرعه زیر نور خورشید می‌بینم در حالی که درامز می زنم، بعد یه قطعه خفن سولو با گیتار شعله‌ور می زنم. منظورم گیتارِ که آتیش گرفته نه خودم؛ هرچند اونم می‌تونه باحال باشه.»

وقتی از او پرسیدیم قبل از ام یو کجا بوده، فقط گفت «از نظر قانونی به من گفتن که حق دارم به این سؤال جواب ندم.»

آرت ممکن است برای بسیاری از دانشجویان ام یو شخصیتی اسرار آمیز باشد، ولی بعد از مدتی روحیه آزاد اندیش‌اش راهی خواهد یافت تا او را شخصیت محبوب دانشگاه کند. یکی از همکلاسی‌هایش به ما گفت «هنوز هیچ‌کس واقعاً اونو نمی‌شناسه. خیلی بانمکه، ولی یه جورایی ترسناک هم هست.»

منبع و حتماً یه سر به سایت این فیلم (سایت دانشگاه) بزنید. توجه به جزییات دیوانه کننده است: کلیپ تبلیغ دانشگاه؛ تقویم آموزشی؛ قوانین دانشجویی؛ اعضای هیأت علمی دانشگاه؛ صفحه‌های جداگانه برای دانشکده‌ها وحشت، مهندسی، هنرهای آزاد و وحشتناک، علوم و اقتصاد هر کدام با رشته‌های تحت پوشش، لیست دروس ارائه شده و اساتید هیأت علمی. بعضی از دانشگاه‌های ما سایتی به این خوبی ندارن!

بنا به نتایجی که اخیرا سایت اوکلا که شغلش سنجیدن سرعت اینترنت است منتشر کرده پنج کشور اول جهان از نظر متوسط سرعت دانلود اینها هستن:

1. هنگ کنگ
2. سنگاپور
3. رومانی
4. کره جنوبی
5. ژاپن

و جای کشور عزیز اسلامی مون هم رتبه ۱۶۶ ام است با سرعت متوسط دانلود ۲.۹۸ مگابیت بر ثانیه (؟! احتمالا فقط از ما بهتران با اوکلا سرعتشون رو می سنجن!) که باعث می شه ما با اختلاف زیر فلسطین (۱۶۲)، آنگولا (۱۵۳) و عراق (۱۴۳) باشیم.

و البته مثل همیشه کسانی هم در جهان از ما بدتر هستن و اگر لازم باشه می تونیم خودمون رو با اونها بسنجیم و بگیم چقدر خوشبختیم (: برای نشون دادن موفقیت‌های کشور کافیه به اسم این کشورها اشاره کنیم: گابن، جزایر ماریانای شمالی، موزامبیک، کوت دیویر (ساحل عاج)، لبنان، آنگویلا، پاکستان، ازبکستان، مصر، سودان، بولیوی، ونزوئلا، سوریه، مالاوی، گوانا، بنین، آلجریا (الجزیره)، سوازیلند، گینه اکواتوریال (گینه استوایی)، کوبا، گامبیا، کنگو

پ.ن. روحانی کجا گفت سرعت اینترنت شایسته ایرانی نیست؟ (: صداش رو برای رادیوی بعدی بذارم بد نیست (:

استیون هاوکینگ در ویکیپدیای فارسی

آپدیت: علیرضا مجیدی در گولاس تذکر داده که عکس قدیمی است و این آدم احتمالا دستیار جیم کری است نه خودش (:

بچه‌های وبلاگ ما دعوت کردن که از کمک به خیریه‌ها بنویسیم و از بقیه هم بخوایم در هفته‌های آخر سال کمکی بکنن به سازمان‌هایی که دارن تلاش می کنن در این اوضاع وضع بعضی‌ها رو کمی بهتر یا قابل تحمل‌تر کنن.

من هم با افتخار جزو این حرکت هستم و البته مثل همیشه لازمه تکرار کنم که دراز بودن دست آدم‌ها به سمت خیریه ها در کشوری مثل ما که مالیات‌هاش به شکل دنیای پیشرفته غرب است (اگر آدم شریف و متخصصی باشین تا یک سوم حقوق و مالیات بر ارزش افزوده بر تقریبا همه چیزهای مصرفی) و منابع زیرزمینی اش به فرم عربستان و ادعای عدل و عدالتش در حد قهرمان جهان، داشتن اینهمه فقیر که برای درمان یا بهداشت یا مدرسه یا غذا یا سرپناه یا ازدواج نیازمند کار خیر من باشن مایه سرافکندگی است.

در جامعه سالم هر انسان حق داره از حقوقی مثل غذا، بهداشت، آموزش، مسکن و حمل و نقل برخوردار باشه و راه حل هم «نیکوکاری فردی» نیست ولی به هرحال در همین وضع هم در این هفته قبل از عید کمک من و شما است که می تونه یک شخص رو خوشحال کنه – اما فراموش نکنیم که این کمک جامعه رو اصلاح نکرده.

پیشنهاد من برای این کمک؟ پروژه خانه علم دروازه غار و کل موسسه امام علی و اگر حیوانات براتون اولویت دارن خانه وفا و یک جای خوب دیگه هم است که فعالیتی شفاف و خوب در مورد کاهش اعتیاد در محله‌های آسیب پذیر داره که البته سایت هرکدومشون از اونیکی داغونتره (: و تنها جایی که معتقدم اصلا نباید بهش کمک کرد بنیاد کودک است که بارها مورد ظن بوده.